Onderhoudende rockavond in de Trix-bar.

De Amerikaan Brian Olive was in een vorig leven onder de naam Oliver Henry zanger/gitarist van cultgroepen zoals The Greenhornes en Soledad Brothers, maar sinds 2009 maakt hij stilaan naam als soloartiest. Bij het horen van zijn eerste naamloze cd was het duidelijk dat hij beïnvloed werd door The Rolling Stones, maar ook referenties naar Van Morrison en Crowded House-achtige pop kon je erop horen. Het nieuwe, vorig jaar verschenen album - door Dan Auerbach (The Black Keys) mee geproduceerde plaat “Two Of Everything” - laat meer psychedelische invloeden horen.

Als voorprogramma krijgen we het Belgische “Charlie Jones’ Big Band” als opwarmer van dienst. De groep rond zanger/gitarist Jan Verstraeten bestaat verder uit drummer Joris De Bock, toetsenist Steph Van Uytvanck en bassist Koen De Gendt. Zware gitaren zetten in het begin de toon gelardeerd met subtiele toetsen. “Dear Brother” begint rustig maar heeft heftige momenten. De muziek is zeer gevarieerd : een walsachtig nummer wordt afgewisseld met een swingende popsong met handclaps en enkele stevige rocknummers. Jan Verstraeten brengt het intimistische “Lay Down” solo aan de piano. Terug met de groep brengen ze met minimale begeleiding een vierstemmige song met handclaps. Mooi moment. De charismatische frontman Jan heeft een veelzijdige en krachtige stem. Met een funky uitsmijter en veel tromgeroffel sluiten ze de set met een knal af. Een aangename kennismaking met deze prima, veelzijdige groep.

Brian Olive wordt vergezeld van een toetsenist, bassist, drummer en achtergrondzangeres / tamboerijnspeelster. In opener “Left Side Rock” herleven de sixties, Brian’s ’60 kapsel is passend bij de muziek. Een pittige gitaarsolo van Brian zorgt voor extra peper in het nummer. In “You Can’t Hide It” zorgt de bloedmooie achtergrondzangeres voor tweede stem, wat welkom is bij de doorsnee, niet markante stem van Brian. Het oude “Stealin’” is een lekkere bluesrocksong met een saxsolo die er niet goed doorkomt. “The Day Is Coming” kent verrassende tempowisselingen. “Traveling” heeft met zijn Korg-orgelklanken een lekkere groove, het mondt uit in een stevig rockend slot waarbij Brian op zijn Gretsch een snijdende gitaarsolo ten beste geeft. Het is het eerste optreden van de Europese tournee en dat hoor je er wel aan. De klankbalans is niet altijd optimaal, de backing-vocals zijn soms bijna niet hoorbaar, de groep is nog niet helemaal “organised” zoals Brian toegeeft.

Olive kondigt “Killing Stone” aan als een melig nummer, maar deze mid-tempo rocksong valt best mee. Het The Band-achtige “Lost In Dreams” is een knappe ballad met zwoele achtergrondzang van onze verleidelijke schoonheid. Brian geeft het heel ritmische “Julibee Line” nog eens een saxsolo mee die nu gelukkig beter hoorbaar is. Het funky, groovy “High Low”mondt uit in een ware jamsessie. Met “Bonelle” sluiten ze de set af en Brian perst er zijn vettigste gitaarsolo van de avond uit. Eén bisnummer is ons gegund met stevige uitsmijter “Go On Easy”. Na goed één uur zit het concert erop in de gezellig gevulde Trix-bar. Brian brengt alle nummers van de laatste cd en ook nog zes uit het debuut. Het publiek reageert niet uitermate enthousiast en ik heb dan ook de indruk dat een behoorlijk deel van de aanwezigen voor Charlie Jones’ Big Band is gekomen. Brian Olive en groep moeten nog op kruissnelheid komen – zoals gezegd was het hun eerste concert in Europa – maar ze hebben de aanwezigen toch een leuke start van het weekend bezorgd met een ongecompliceerd rockoptreden.

Setlist : Left Side Rock / You Can’t Hide It / Stealin’ / The day Is Coming / Back Sliding Soul / Traveling / Killing Stone / Strange Attractor / Lost In Dreams / Jubilee Line / Two Of Everything / High Low / Calling All Around / Bonelle // Go On Easy

Lou

Foto © JiVe

Meer Foto © JiVe