JAZZ & BLUES FESTIVAL @ BUNNIK, UTRECHT NL - 29/01/12

Artiest info

website

 
 

BUNNIK - 29/01/12

 

The Animals and Friends

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Al vele jaren (dit is al de 13e editie) wordt er in Bunnik een festival georganiseerd waarbij de opbrengst gaat naar een goed doel gaat. Dit jaar is dat een heel bijzonder bestemming namelijk de vereniging Bartimeus Sonneheerd. Zij steunen projecten die de overheid niet vergoedt maar die kwaliteit van het leven van mensen met een visuele beperking verbeteren. Het festival vindt plaats in “Brothers” te Bunnik. De locatie Brothers beschikt over een groot aantal zalen waardoor het mogelijk is om op verschillende podia gelijkertijd meerdere bands te laten optreden. Mijn aandacht op dit festival zal voornamelijk gericht zijn op de blues en minder op jazz, maar dat moge duidelijk zijn. Op de affiche staat een grote “trekker” namelijk “The Animals and Friends”. Echter, mijn aanwezigheid hier richt zich vooral op een optreden van King Mo.

Het festival wordt geopend door niemand minder dan Vincent Bijlo. Hij is blind en zal ongetwijfeld vanwege het goede doel vandaag hierbij aanwezig zijn. Op een zeer grappige manier vertelt hij over de komende artiesten, met name The Animals, Het festival wordt geopend door “Lightning Guy”. Ik had er nog nooit van gehoord. Het is een  band uit Belgie. Zij pretenderen blues en roots muziek te spelen en zijn inmiddels een bekende band in binnen en buitenland. Zij kunnen verschillende optredens verzorgen, nml “The Mighty Gators” maar ook “Hound Dog Taylor”. Vanmiddag zal dat het laatst genoemde zijn. Hound Dog Taylor is een Amerikaanse blues gitarist uit Chicago. Hound Dog Taylor is begonnen als koorknaap maar heeft zich uiteindelijk opgewerkt tot een grote internationale blues artiest. Pas na zijn dood (1975) is hij opgenomen in “The Hall of Blues legends”. Tijdens zijn leven heeft hij veel armoede gekend en speelde hij onafgebroken blues om geld binnen te halen. Lightnin’Guy wordt geleid door Guy Verlinde. Hij speelt al sinds kinds zijn gitaar en was altijd aangetrokken tot de slide-gitaar. Met nog een gitarist en een drummer spelen ze vanavond een show van Hound Dog Taylor. Het wordt een opwindend en opzwepend boogie/blues on a Sunday evening. Een aantal nummers is instrumentaal, zoals het nummer “Taylors Rock”, maar ook een nummer “It’s Allright” wat het echte bluesritme in zich heeft. Tijdens het laatste nummer (“I’m So Wild About You Baby”) klimt Guy Verlinde zelfs bovenop de boxen om hoog boven het publiek zijn gitaar te bespelen. Al met al een verbluffend goed optreden. Ik zou haast zeggen 1-0 voor België, gisteravond namelijk de Nederlandse Julian Sas ook gezien. Echt een band om in de gaten te houden. Binnenkort verschijnt hun nieuwe cd die gepaard gaat met een tour door België en Nederland.

En dan…de legendarische Animals. Geïntroduceerd wederom door Vincent Bijlo, die bijna het hele nummer “House Of The Rising Sun” voorzingt. Het is een hele story, de band opgericht in 1964 met leadzanger Eric Burdon bestaat niet meer in de originele bezetting.. Inmiddels zijn er enkele leden van de band gestorven, en omdat de band nog steeds populair is is een aantal ex-leden een formatie begonnen onder de naam:  “The Animals and Friends”, echter zonder Eric Burdon. Die treedt inmiddels ook weer op, maar dan met de naam: “Eric Burdon And The Animals”. De Animals and Friends hebben nog één origineel lid van de legendarisch band: John Steel. De band begint gelijk met de allereerste hit: “Baby Let Me Take You Home” uit 1964, met daaropvolgend de hit “It’s My Life”. Het publiek zingt massaal mee op de herkenbare liedjes.  Gaande het concert merk je dat zij toch wel ontzettend veel hits hebben gehad, afgaande op alle bekende melodieën die voorbij komen. Denk aan: “I Put A Spell On You, lekker bluesy gespeeld en ook gezongen, maar ook “Don’t Let Me Be Misunderstood”. De bassist is afkomstig uit de voormalige Spencer Davis Group, waarvan ook enkele nummer worden gespeeld. Om vervolgens weer een boeketje hits ten gehore te brengen, zoals “Don’t Bring Me Down” en de nog grotere hit “We Gotta Get Out Of This Place”. Het concert wordt afgesloten met “See See Rider”, “Gimme Some Lovin” en “Boom Boom” van John Lee Hooker. De muziek klinkt lekker strak, bassist, drummer en keyboard-speler zijn alle goede ervaren muzikanten. De zang is soms ietwat te schreeuwerig, maar wie let daar nu op. Het publiek schreeuwt uit volle borst mee. Dan verlaten ze het podium, om vrij snel weer terug te komen. De laatste song is natuurlijk “The House Of The Rising Sun” geïntroduceerd door John Steel. En als je dan de eerste riedeltjes van het lied hoort; zo herkenbaar; krijg je toch even kippenvel. Wat een geweldige song is dit toch, een echte klassieker. En die hoor je niet vaak meer echt live spelen. Al met al een leuk optreden.

Vervolgens wordt het podium vrij gemaakt voor de volgende band, King Mo. Deze band heb ik vorig jaar op het Bluesfestival in Groningen voor het eerst aan het werk gezien, daar hebben zo’n grote indruk op mij achter gelaten, dat ik de band daarna ben gaan volgen. Inmiddels hebben ze een nieuwe cd uitgebracht, “King Of The Town”. Alle leden hebben reeds in meerder bands gespeeld, je kunt eigenlijk wel zeggen dat dit een “superformatie” is. De aandacht gaat wat mij betreft voornamelijk naar Sjors Nederlof. Helaas is het niet meer zo druk in de zaal, een aantal bezoekers houdt het na The Animals voor gezien. Ze weten niet wat ze missen. King Mo speelt vette Texas Blues, met daaraan toegevoegd een vleug Jimmy Hendrix. Sjors staat er nog altijd een beetje verlegen bij, maar wat is hij vanavond weer fenomenaal. Het concert begint met “No Use Denying” en “Suits Me Right”. Om vervolgens een cover van Ian Siegal te spelen:“Sugar Rush”. Vervolgens spreekt Bhil Bee; de leadzanger; wijze woorden: “we spelen geen Hazes”. Vervolgens, wat mij betreft één van de hoogtepunten van de avond, het nummer “200 miles” geschreven door Sjors Nederlof. Een waanzinnig mooi nummer van de laatste cd. Om vervolgens helemaal uit je dak te kunnen gaan op het nummer “Take Me As I Am” en “Nobody’s Business”. Als afsluiter wordt het nummer “Little Wing” ten tonele gebracht, echt geweldig. Hier laat Sjors zien dat hij niet voor niets uitgeroepen is tot de beste blues-gitarist van Nederland. Ik zou zeggen, ga eens kijken bij deze band.

Setlist King Mo:

1) No Use Denying; 2) Suits Me Right; 3) Sugar Rush; 4) Everyday I Have The Blues; 5) 200 Miles; 6) Everyday You’re Running; 7) I Was Wrong; 8) Take Me As I Am; 9) Nobody’s Business; 10) My Heart Is Burning; 11) The Milman; 12) Big Legged Woman; 13) Little Wing.

Roelof Passies