NIMMO BROTHERS @ GOORBLUES, WUUSTWEZEL - 30/01/15

Artiest info
Website
facebook

GOORBLUES, WUUSTWEZEL - 30/01/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Aan de top van de blues, behoeft deze goede wijn geen krans. Wat niet wegneemt dat je een goeie single malt niet zou mogen prijzen en aanbevelen. Integendeel ! Iedere onderlegde of nog experimenterende whisky drinker wil graag meer van dat betere. De Nimmo Brothers, uit het Schotse Glasgow, kan je dan ook best vergelijken met twee sterke single malts, zomaar geen eerste destillaat, maar lang genoeg gerijpt tussen een Gibson of een Fender bekisting. Je kan je anders niet veroorloven om een even ervaren blues fan Stevie Ray of  BB of Peter Green in je glas te schenken. Niet zomaar een alledaagse cocktail, maar een BLUES SHOT met eigen  inbreng en smaak, uit een hoger Schots maar zeker geen scheef schuifje. De cocktail zit 'm eerder in de brothers zelf. Naast de verfilmde Blues Brothers, aan de andere kant van de Atlantic, laten deze twee Nimmo Broers ons het licht zien van de hedendaagse Engelse blues rock. Allan is daarbij in en met naastliggende band King King, bekroond in de beste band categorie van de Britse Blues Awards, in 2014 met het album of the year, the male vocal of the year, start deze maand nog met hun tour via een twintigtal betere Britse clubs. Het is dank zij Michel en Paul dat we de eer hebben deze twee virtuozen hier ook samen te zien op Goorblues, let's have a nice shot.

Ondanks Paul ons vertelt dat er nog altijd eentje bij kan” voelen we ons gereed om samen, met de talrijk opgekomen blues vrienden, misschien wat Schots bij te leren. Alan en Stevie verschijnen deze maal zonder Kilt, ook de gebruikelijke Lignum werd vervangen door hun eigen drumstel. Misschien voor de extra subkick, maar blijkt dan toch niet te worden opgesteld. Hun bruisend openingsnummer wordt “Bad Luck”. Al dadelijk blijkt de perfecte soundcheck. Ook Paul behoeft geen volume geweld aan te doen, gitaarwerk en drums staan glashelder afgestemd, oordopjes totaal overbodig, wat het toch net als in bed veel aangenamer maakt. “(Doing Pretty Good For The) “Shape I'm In”, brengt de meesten onder ons tot meezingen, de swing zit er in al met dit tweede nummer, hoewel de dansvloer geen ruimte over laat, wel onze dansende hoofden onder sfeervolle licht dots. De band is even opgetogen, Alan laat tussendoor zelfs enkele Nederlandse woorden vallen, “Ha, Lekker Toch” wat je duidelijk in de bijgevoegde clip kan mee beleven. Hopelijk kunnen we dat live gevoel dan ook tot in je sofa brengen of was dat een utopische Frank Zappa wens?

Veel tragere blues nu, die diep kunnen snijden als je daar open voor staat. Net als een Stevie Ray, brengt Stevie Nimmo hier ons met hoge noten in een hogere sfeer. Zijn solo wordt gewoon verder gezet door broer Alan, even diep, even briljant in “Long Way From everything”, even cool als de wind en bright als de zon. De letterlijke lyrics van deze blues kanjer. Net als geestrijk vocht wordt “Gotta Slow Down” geserveerd op een soul bordje. Dit allemaal onder het knipoog van een andere Schotse zoon, William Lawson's affiche is meer dan toepasselijk vandaag. Je kan maar zo'n broer hebben om op zijn gitaar te strummen, ware brotherhood kan niet beter uitgedrukt worden samen dezelfde gitaar te bespelen. Jive staat dan ook op de juiste plaats dit moment vast te leggen. “Still Here Strumming” is dan ook zeer letterlijk te nemen, heerlijk twee Nimmo's de 6 snaren te zien bespelen op Alan's Gibson, Stevie met linkerhand de akkoorden terwijl Alan ons gitaarles in strumming geeft. Ode aan Les Paul en aan deze tent!

Alan poogt onze monden te verzegelen terwijl hij zijn versterker afzet, enkele minuten horen wij de unplugde versie van “All I Want”. Wat weer uitbreekt tot een weergaloze solo, ditmaal op zijn Fender. Ook hier kan je mee getuige van zijn dank zij YouTube. Vliegen we even over naar een ander blues oord, het zo genoemde “Windy City” waar zijzelf de opmerking kregen van een bus chauffeur die hen naar het hotel voerde, “Nothing In Chicago For Free”. Bassist Mat Beable houdt de maat er precies in, niet altijd onopvallend, al is het naast zo'n twee solo masters niet simpel de juiste plaats te nemen, de viersnarige Fender bass is hem zeer eigen en geniet er duidelijk evenveel van als wij. Drummer Wayne Proctor duwt even hard op zijn gaspedaal. We rijden in een gezamenlijk ritme breezend de windy city uit met één van hun eerste songs “Reason To Believe”. En na twintig jaar hebben ze die reden zeker gevonden. Gas terugnemen en echt breezen met een traag loper, waarmee Gary Moore far away over the hills had gereden. “Waiting For Your Heart To Fall” blijft dan ook diep in ons na sidderen, waarbij we graag met de handen meeklappen.

Jamming starten hun laatste nummer op, niet alleen het magnifieke solowerk maar ook samen bewijzen ze hun waardigheid, niettegenstaande Paul hun even de Nemo fish brothers had genoemd. “Black Cat Bone” een heerlijke voodoo verhaal over romantisch succes, waar niemand twijfel over zal hebben. Des te meer daar Muddy Waters in zijn Hoochie Coochie Man zijn medeleven getuigt. Een bisnummer zal deze geweldige namiddag afsluiten, maar wat voor één...Alan speelde ooit samen met Micky Moody, de slide giarist van Whitesnake, het nummer van Bobby “Blue” Bland in detail wordt uitvergroot. Het terug grijpen naar ware blues songs, van de jaren stillekes, is ons zeer genegen. Niet alleen omdat BBB tot de zowel Blues, als Rock and Roll, Hall of Fame werd uitgeroepen, noch omdat hij op twee albums aan de zijde stond van die andere BB, kings waren en zijn ze beiden, ook BBB stond tot net voor zijn dood nog op het podium. Maar vooral voor de gedreven ervaringskunst die deze twee broers onder hun armen meenemen. Sommige    gitaristen “moet” je gezien hebben, sommige ga je dan ook graag terugzien. Deze Nimmoke's beloofden volgend jaar terug te komen, ik wil ze graag aanbevelen als je de betere blues rock aan durft.

Guy Cuypers

Foto © Jive

meer Foto © JiVe

 

All I Want - Ain't No Love In The Heart Of The City