RICHARD VAN BERGEN - ROOTBAG @ GOORBLUES, GOOREIND - 11/01/15

Artiest info
Website
facebook

GOORBLUES, GOOREIND - 11/01/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zondagnamiddag 11 januari was de Nederlandse all round gitarist Richard van Bergen nog eens te gast in België. Het was het eerste concert van 2015 in het gezellige Goorblues te Gooreind. De sympathieke Michel en Paul zijn kenners van het eerste uur en zorgen er steeds voor dat er goede bands te gast zijn in hun club. Richard van Bergen voorstellen hoeft waarschijnlijk niet, want hij is gekend bij de meeste muziek liefhebbers als fijne gitarist bij verschillende bands zoals The Shiner Twins, Queaux Queaux Joans, The Peter Green Tribute band en nog een paar andere. In België werkt hij soms samen met Lightnin' Guy. Richard van Bergen was in Goorblues te gast met Rootbag. Hij bracht verleden jaar de cd 'Rootbag' eindelijk uit en deze werd overal goed onthaald. In Nederland werd gesproken van het beste blues album van 2014. Zelf vind ik het ook een heel sterk album en dus konden we deze unieke kans om Rootbag in ons kleine landje te zien niet laten liggen. Misschien onbegrijpelijk maar momenteel is het optreden in Goorblues het enige optreden van Rootbag in België. Vooraf hadden we nog een gezellig interview met de sympathieke Richard, maar dat lezen jullie wel op een andere plaats op de site van Rootstime. Even de historie rond Rootbag even opfrissen. In 2010 bestond Rootbag uit Richard samen met Dick Wagenveld op bas en Jeroen Goossens op drums. Tijdens de opnames van het album 'Rootbag' brandde de studio af en even later stierf bassist Dick Wagenveld op het podium tijdens een optreden. De opnames zijn lang bij Richard thuis blijven liggen, maar verleden jaar werd dan toch eindelijk besloten om het album volledig af te werken, op te nemen en uit te brengen. Rootbag is nog steeds een trio, maar heeft een volledige nieuwe ritme sectie met Jody van Ooyen op drums en Roelof Klijn op bas.

Rond half vijf in de namiddag begon het Nederlandse trio aan hun eerste van twee sets. In de eerste set kwamen een paar songs uit het uitstekende album 'Rootbag' aan bod, maar in de tweede set waren het heel wat meer. Het geheel zou een aangename mix worden van eigen nummers en covers, maar vooral een mix van verschillende stijlen van blues vermengd met vette swamp, gospel en ook funk. Met 'Headache 2 Nite' werd dadelijk stevig begonnen. De dwingende en meeslepende ritme sectie met Jody en Roelof eiste dadelijk de aandacht van de aanwezigen op. Richard zelf beschikt over een volle en aangename stem om naar te luisteren en bovendien is hij een zeer begaafd gitarist. Het is een plezier om hem bezig te zien en te horen. Heel gevarieerd gitaarspel, dan met het plectrum maar ook heel veel met de vingers en de duim. Ook het gitaar geluid van de gitaar is anders bij Richard van Bergen. Veel artiesten spelen met Fender en Gibson, maar de Nederlander heeft andere gitaren bij. Hij speelt volgens zijn eigen woorden voor het concert liever op die ouwe knarren van hem. Zondag bespeelde hij onder andere een Harmony Meteor, een Supro en een Steffsen Telecaster. Guitar Slam moet een enorme indruk achter gelaten hebben op Rootbag want met het sublieme 'Done Got Over' en het uptempo 'Oh Yeah' werden twee songs van hem gecoverd tijdens de eerste set. Roel maakte indruk met zijn stevige bas groove in 'Just A Little Bit' en de frontman imponeerde het publiek met zijn knap gitaarwerk. Het trio bezat ook de kunst om de nummers juist lang genoeg te maken, geen nodeloos gerek maar alleen de essentie van de song. Ook de knappe solo's van Richard waren in functie van het nummer en niet om zijn talenten tentoon te spreiden. Pas in het vierde nummer vonden de jongens het tijd om de eerste song uit 'Rootbag' te spelen. Met 'One Day' kregen we vette slepende Delta blues voorgeschoteld. Zeer sterk gezongen en zonder meer één van de sterkste songs van de namiddag. Ook uit het album komt ‘Nobody’, een ode aan John Lee Hooker. Een zeer aanstekelijk en opdwepend ritme kenmerkten deze song. Richard eert nog meer overleden idolen, zo is het eigen nummer 'Love My Baby' een ode aan JJ Cale omdat Richard, de stijl van Cale in gedachten had toen hij dit schreef. Jody speelde heel lekker op de drums en Richard liet heel knap een steeds terug kerende riff horen. Rootbag speelde in Gooreind ook een heel sterke cover van Freddie King's 'Double Eyed Whammy'. Een beetje funk in de blues mixen kan nooit kwaad moet het trio gedacht hebben wanneer ze aan het zeer strakke 'Lay Down' begonnen. De shuffle 'Will This Love' was een aangename verrassing omdat deze song op een andere wijze werd gebracht dan op het album. Daar staat hij nog in een soort New Orleans stijl. Jody begon solo op drums aan 'Stand In Line' een perfecte mix van voodoo muziek en gospel. Richard had de bottleneck rond de vinger geschoven en liet het publiek genieten van zijn indrukwekkend slide werk. De eerste set werd afgesloten met een lied over de vrouw. Voor het pompende en stampende 'Rock Me Right' bleef de bottleneck aan zodat Richard zich weer volledig kon geven aan zijn slide werk. Roelof plukte ondertussen heel gedreven aan zijn dikke bas snaren en Jody hield het geheel meesterlijk samen. Het eerste uur was voorbij gevlogen en Rootbag was in deze nieuwe bezetting een heel aangename verrassing.

Een half uurtje later begon het trio aan hun tweede set op hetzelfde hoge niveau waarmee ze de eerste set gestopt waren. 'Maybe Someday' was een dirty en vette blues song met een zeer dwingend en strak ritme. Het tempo werd iets opgetrokken voor twee heel dansbare blues boogies 'All The Time' en 'Give Me Your Heart'. Vooral deze laatste had een zeer sterk refrein dat uitnodigde om mee te zingen. Geweldig sterk nummer. De frontman voelt zich erg goed thuis tussen andere Vlaamse mannen en daarom bracht hij speciaal voor hen het stuwende 'Mighty Fine Man'. Het trio nam nog even de tijd om 'You'll Be Mine', een oude cover van één van hun oude helden Howlin' Wolf te spelen. Het werd een heel gedreven en pittige cover, met een eigen inbreng. Die kenmerkende stuwende drums en bas van Jody en Roelof kregen we terug te horen in 'Nothin' In This World'. Richard zelf haalde nog eens verschroeiend uit op de gitaar. Op het album 'Rootbag' draagt Richard een nummer op aan zijn gitaargod Jimmy Hendrix. In Gooreind vertelde hij dat je Jimi niet teveel mag proberen te evenaren want dan val je toch dikwijls in affronten. Het volgende nummer 'Love Tells No Lies' ging wel een beetje de psychedelische bluesrock weg van Hendrix op. Voor de verandering werd er met 'Tired Of Bein The Fool' naar een lekkere blues shuffle gegaan. Roelof Klijn begon met een diepe lekkere bas groove aan 'When He Comes'. Weer een vette blues waarin Richard een portie gospel vermengd had. Heel kort maar heel pittig was de boogie blues song 'Don't Lose Your Pride'. De laatste cover van de namiddag 'Big Chief' kwam van Professor Longhair. Een nummer met een bas en drum solo in. Dat dit weer spek voor onze bek zou worden was te verwachten want Jody en Roelof speelden al de hele namiddag op een hoog niveau. Beide muzikanten kregen dan ook een verdiend en daverend applaus na hun solo. Het laatste nummer van de namiddag was 'Walk On In'. Een heel nieuw nummer waarvan Richard pas zaterdag avond een stukje op facebook geplaatst had en dat de jongens nog nooit gerepeteerd hadden. In Goorblues toen er nog bijna geen volk was nam Richard de gitaar en liet het aan Roelof en Jody horen. Dat was blijkbaar genoeg want op het einde van het concert in Gooreind kregen we als première een schitterend 'Walk On In' te horen. Een heel dansbare blues boogie die op heel wat meeval kon rekenen. Natuurlijk wilden de mensen in Goorblues een toegift en daar had de band precies niet op gerekend, want al de nummers uit hun repertoire waren reeds gespeeld. Het trio was toch bezig met boogie blues en ze besloten dan maar om op dezelfde weg verder te gaan en 'Will This Love' en 'Give Me Your Heart' maar opnieuw te spelen. Deze nummers nodigden uit om te dansen en clubeigenaar Paul en een aanwezige vrouw konden zich niet inhouden en besloten dan maar om aan paaldansen te doen. Paul bleek alvast over enige ervaring te beschikken. Rootbag leverde een schitterend concert af en is een band die zowel in een club als op een festival het publiek voor zich kan winnen. Ik hoop ze in ieder geval in de volgende maanden nog eens terug te zien. Volgend optreden in Goorblues is zondag 1 februari om 16h, dan komen de Schotse Nimmo Brothers met hun aanstekelige bluesrock het publiek in Goorblues verwennen.

Walter Vanheuckelom

meer Foto © Vanheuckelom Walter

meer Foto © JiVe

 

Don't Loose Your Pride - Stand in Line