THE CACTUS BLOSSOMS @ N9, EEKLO - 27/01/17

Mooi volk in club N9 afgelopen vrijdag voor het enige Belgisch concert van The Cactus Blossoms, de band uit Minnesota rond de broertjes Page & Jack Burkin, hoewel Jack zich’ Torrey’ als artiestennaam laat aanmeten. Vaandeldragers van de Belgische Americana scene zoals Bony King, Douglas Firs en zelfs Miek en Roel waren net zoals wij benieuwd naar de close harmony van deze nieuwe Everly Brothers.

Eerst was het nog de beurt aan ‘Tin Soldier In the Underwood’, een 6 koppige band uit Gent, die eind vorig jaar hun eerste cd ‘Lost in the Underwood’ op de wereld los lieten. Aan zowel het ontstaan van de band als het kiezen van de bandnaam zijn leuke verhalen verbonden, die je makkelijk op het net terug vindt. Op hun cd verkennen ze het Americana spectrum in de ruimst mogelijke mate en ook live is dit het geval. Het feit dat er een 4-tal songschrijvers in de band zitten is daar niet vreemd aan. En als je dan ook nog over 3 frontmannen (Alex Dardenne, Bas Tillie en Tim Steyaert )en 1 frontlady (de frivole Lieselotte De Schutter) beschikt die vocaal kunnen kleur geven aan een song met daar bovenop de muzikale variatie van een banjo, ukelele, mandoline, harmonica en diverse gitaren, zit het wel snor en loert de eentonigheid niet gauw om de hoek. Ook bassist Jérome Degryse en drummer Tanguy Van Durme brengen vocaal hun steentje bij! Dit resulteerde in leuke songs over geile koningen (‘Simon’), een aanklacht tegen het feit dat we de slaven zijn geworden van de moderne technologie (‘No Wifi’ blues), met een heerlijke percussie op kettingen, een feel good song zoals ‘Little things’ en verrassing ,het ruim 50 jaar oude nummer ‘Le P’tit Coup d’ Chance’ van Bourvil & Annie Cordy werd van onder dikke lagen stof gehaald. Na een ruim half uur sloot ‘Mountain’ de set af, hun tijd zat er op, al had een bisnummer voor velen nog welkom geweest. De groep bleek trouwens voor hun set niet gebonden aan hun pas verschenen album , maar kan nu reeds putten uit een uitgebreid repertoire. Een meer dan leuke opener voor wat nog volgen zou. .

En wat volgde, was niet min. Ooit deden Norah Jones en Billie Armstrong (Green Day)met hun album ‘For Everly’ een meer dan verdienstelijke poging de heerlijke vocalen van de Everly Brothers te evenaren. De kans echter dat je dit duo hier ooit ‘live’ kan aanschouwen is echter onbestaande. Doch voor de Everly fans niet getreurd, hetgeen The Cactus Blossoms live op het podium neerpoten grenst vocaal bijna aan de ‘ Everly’ perfectie. En dit met merendeel eigen songs afgewisseld met covers van oa. The Kinks, Waylon Jennings , The Beatles en nee, geen songs van Phil & Don! De broertjes Burkum maakten in 2011 hun debuut met hun titelloze album. Oer klassieke Country & Western , met een hoofdrol voor de fiddle. In 2013 volgde het live album ‘Life at the Turf Club’maar met hun jongste telg uit 2016 , ‘You’re Dreaming’, besloten ze het over een andere boeg te gooien.

De betere nummers van hun debuut cd kregen een ander jasje aangemeten, voeg daar bij enkele nieuwe songs , en ja het resultaat mag er best zijn. En zeker live, ondanks het feit dat ze reeds 11 optredens in evenveel dagen hadden afgewerkt en de vermoeidheid van het touren al om de hoek kwam kijken , leverde de band een prachtconcert af . Geruggesteund door een sobere maar o zo degelijke ritmesectie met Chris Hepola op drums en Andy Carroll op bas werd de set geopend met de Hank Williams cover ‘Tennesssee Border’. Page, de oudere en meer bedeesde, op akoestische gitaar, en Jack, de jongste en tevens droge komiek van dienst, op elektrische gitaar. Met het grootste gemak combineerden ze de heerlijke gitaargeluiden met goddelijke close harmony. De eigen songs (‘Clown Collector’,’ Powder Blue’, ‘Mississippy’) moeten op geen enkel moment onderdoen voor de soms verrassende covers (‘Who’ll be the Next In Line’.. The Kinks en ‘This Boy’.. The Beatles). Hoogtepunten waren er niet , de volledige set was 1 hoogtepunt, al kreeg ‘Stoplight Kisses’ een bescheiden herkenningsapplaus en werd menigeen week bij tearjerker ‘Adios Maria’. De tijd vloog voorbij en veel te snel kondigde Jack het laatste nummer aan. Niet vooraleer zich nog uitgebreid te verontschuldigen voor de ‘clown’ ( nee,niet Cathy’s Clown) die nu hun president is geworden. De song ‘Brown Eyed Handsome Man’ (Chuck Berry) , met aangepaste Obama lyrics, werd opgedragen aan Barack & Michelle Obama. Gelukkig kregen we nog een uitgebreide bisronde en met de positieve boodschap van Jack in afsluiter ‘Traveler’s Paradise ‘ dat er zich overal op deze aardkloot fijne & goeie mensen bevinden kwam er een einde aan dit prachtig optreden...een prachtige avond kortom , met dank aan de beide bands.

Jan Van Streydonck

Foto © Dirk Hellebuyck

Setlist Tin Soldier in The Underwoods : Flowers - Humble - Simon - Little Things - Le P’tit Coup d’Chance - No Wifi (blues) - Passing Bells - Mountain.

Setlist The Cactus Flowers : Tennesee Border (Hank Williams) - Down South In New Orleans - Clown Collector - You’re Dreaming - Happy Man On a Gloomy Day - Queen Of Them All - Change Your Ways Or Die - Mississippy - Who’ll be The Next In Line (The Kinks) - Powder Blue - A Sad Day To Be You - Only Daddy That’ll Walk The Line ( Waylon Jennings) - Uncle John’s Bongos (Jack teagarden/Johnny Mercer) - Stoplight Kisses - Adios Maria - If I Can’t Win - No More Crying The Blues - Brown Eyed Handsome Man (Chuck Berry) Encores: Don’t Sneak Around - This Boy (Lennon-McCartney ) - Traveler’s Paradise.

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MUZIEKCLUB N9, EEKLO - 27/01/17

 

Tin Soldier In the Underwood

The Cactus Blossoms