DERMOT KENNEDY @ AB BRUSSEL - 17/01/18

Jong, knap, Ierse charme en bovenal begiftigd met een poëtische ziel en een warme stem! Met dit pakket heb je ongetwijfeld voldoende magnetisme om de club in de AB vol te laten lopen. Regelrecht vanuit Parijs, doorreizend naar Brussel, werd de twintiger ook in de Belgische hoofdstad met enthousiast applaus en gilletjes welkom geheten. Ook al heeft Dermot nog geen full-cd uitgebracht, toch herkende het publiek de meeste van zijn songs die reeds lange tijd op youtube circuleren. Op het einde werd het droefgeestige ‘After Rain’ zelfs collectief meegezongen. De zanglijnen, ‘just don’t forget to sing, remember everything’, waren slechts een voorlopig afscheid na een te kort concert, waarin hij zowat alle nummers die hij in het recente verleden schreef aan zijn fans voorstelde.


Op zeer korte tijd heeft zich de faam van de Ierse troubadour verspreid, die aan een opwaartse carrière begonnen is. Nog niet zo lang geleden, omstreeks 2014, stond hij nog met zijn gitaar in Grafton Street in Dublin te zingen tussen de gehaaste winkelende toeristen. Wat later in de omliggende clubs en uiteindelijk in het Olympia theater. Glen Hansard, die hij in Dublin ontmoette, vroeg hem voor zijn voorprogramma. Sindsdien ging het in sneltreinvaart voor de twintiger. Zijn debuut Ep, ‘Dancing Under Red Skies’, dat hij op straat verkocht, en het latere ‘Doves & Ravens’ werden alom geprezen en blijkbaar heeft de songschrijver voldoende inspiratie om een volwaardig album vol te pennen. Met zijn band trekt hij nu doorheen gans Europa, -Nederland, Frankrijk en Duitsland-, waarbij zijn concerten telkens vlug uitverkocht geraken, zoals ook in Nijmegen en Amsterdam. En dus nu ook in de AB! Met zijn jeugdige uitstraling, hoodie en Nike sneakers leek het wel alsof hij zo door een concertpromotor uit de omliggende straten was geplukt. Eens hij zich echter aan de micro plaatste werd je verrast door zijn klasse, zijn soul en passionele gedrevenheid.

Hij opende zijn concert met het ingetogen ‘An Evening I Will Not Forget’, erg inlevend vertolkt, waaruit al direct de kracht bleek van zijn stem en de overtuiging van zijn poëtische frasen en vertellingen. De gevoelvolle songs van Dermot vragen wellicht eerder om een discrete of sobere begeleiding, waarbij piano of viool de tekstlyriek en de stemkleur beter laten uitkomen. Op zijn rondreis verkoos hij echter om zich met een stevige band te omringen, drie man sterk, waarbij vooral de ritmesectie voor een pulserend ritme zorgde alsof de muzikanten elke songlijn wilden onderstrepen. Afwisselend met of zonder gitaar zong Dermot zijn breekbare songs met een ontwapenende bescheidenheid die hem sierde.”All My Friends’ was een eerste hoogpunt, waarin hij zijn hoop en verlangen uitsprak naar een mogelijk weerzien. De pianobegeleiding weefde er wat tragiek omheen. Tussen het oudere materiaal, koos hij ook voor het nieuwe ‘Malay’ in afwachting dat hopelijk een nieuw album uitkomt.

Soms schuilt er een zekere wanhoop in zijn songs zoals in het dromerige bloedmooie ‘For Island Fires And Family’ waarin zijn stem de hoogte in gaat. Dan besef je waarom Ierland als het land van de dichters wordt beschouwd. De soberheid en naturel van zijn zang, gecombineerd met de furieuze drum en bas, maakte dan weer van het gospelachtige ‘Moments Passed’ een nieuw hoogtepunt, onmiddellijk gevolgd door het ingetogen ‘Boston’ en het uitgeschreeuwde ‘Glory’ als een ziel in desperate wanhoop. Daarmee kondigde Dermot reeds het einde aan van het amper één-uur-durend concert, dat niettemin alles in zich had om het publiek ervan te overtuigen dat een nieuwe superster is geboren, tot voordien een bejubeld internetwonder. Zeker is dat zijn meergelaagde muziek zich moeilijk laat classificeren omwille van de spontaneïteit van de artiest, die zich gewoon door zijn ingeving en gevoel laat leiden en dit gekoppeld aan een dosis dichterlijk genie.

Marcie

Fotoalbum © Yvo Zels

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

ABclub, BRUSSEL