BONNIE RAITT @ OLT RIVIERENHOF, DEURNE - 25/07/18

Vooraleer het de beurt is aan Bonnie Raitt serveert haar keyboard speler Jon Cleary solo een half uur pianoblues in New Orleans stijl. Jon Cleary is een begenadigd muzikant uit New Orleans, a musician’s musician met naast een rol als veel gevraagd sessie- en touring muzikant een eigen carriëre met een spiksplinternieuw album ‘Dyna-Mite’ dat hij met veel plezier en showmanship voorstelt. Naast eigen werk uit het nieuwe album: “Frenchman Street Blues”, “Dyna- Mite” en “21st Century Gypsy Singing Lover Man” speelt Cleary sprankelende pianoversies van New Orleans krakers van zijn helden Professor Longhair (“Tipitina”) en Huey “Piano” Smith. Een betere ‘opwarming’ is moeilijk denkbaar.

Bonnie Raitt, de nu 68 jarige roodharige blues zangeres is voor wie is opgegroeid met Amerikaanse rootsmuziek een household name. Ook bij het grote publiek is La Raitt sedert haar commerciële doorbraak in 1989 met ‘Nick Of Time’ zeer bekend geworden. Zeker toen het succes bleef aanhouden met de opvolgers ‘Luck of the Draw’ (1991) en ‘Longing In Their Hearts’ (1994) en de Grammy’s bleven komen. Bonnie is al van jongsaf aan gebeten door de blues microbe en toen het mainstream succes van de big sellers is uitgewerkt krijgt haar handelsmerk, haar bluesy slidegitaarspel weer meer de bovenhand. Haar laatste langspelers ‘Slipstream’ (2012) en het nieuwe 17de studio album ‘Dig In Deep’ (2016) zijn werkelijk grand cru in het brede americana genre.
Bonnie Raitt verstaat de kunst om zowel muzikaal te beklijven met haar zang, gitaarspel en fenomenale band als haar nummers te laten aanspreken nu eens door de persoonlijke inhoud dan weer door de intentie die er achter zit. In die laatste categorie schuwt ze de politieke statements aan het adres van Trump niet: “Ik ben blij dat ik even weg ben uit Amerika”, verzucht ze bij aanvang van “Everybody's Cryin' Mercy” en “Angel From Montgomery” draagt ze op aan alle vrouwen die worden gescheiden van hun kinderen.

Bonnie Raitt is na haar zaaloptreden in het Koninklijk Circus in Brussel van net twee jaar geleden terug in België en deze keer voor het eerst in het schilderachtige Olt van het Rivierenhof in Deurne, een passage die de talrijke aanwezigen, een vol huis zich na afloop nog lang zullen herinneren.

Je hebt zo van die merkwaardige concerten waar echt alles snor zit van begin tot eind en dit was er zo een: het prachtige kader, het mooie weer (een understatement dezer dagen), het uitstekende geluid, topmuzikanten die perfect op elkaar zijn ingespeeld, Bonnie Raitt een rasartieste die er zin in heeft, heerlijk relaxed met grappige uitspraken, van in het begin tot op het eind goed bij stem, kortom heerlijk zomerse sfeer en goede luim om er in alle opzichten een muzikaal feest van te maken.

Bonnie Raitt trapt af met een van haar nieuwe songs “Unintended Consequence of Love” afkomstig van haar laatste album ‘Dig In Deep’ (2016), een mid tempo funky blues nummer dat de toon zet voor de rest van de avond met al meteen die ronkende slide van la Raitt in aanslag.

Het Olt publiek luistert aandachtig waarop na elke song een spontaan en enthousiast applaus losbarst dat het zelfs voor een door de wol geverfde zangeres als Bonnie Raitt met 10 Grammy’s en meer dan 45 jaar carriëre op de teller nog zichtbaar veel deugd doet als respectvol applaus en kunde op het goede moment samenvallen. Zij is blij dat ze ons allen goed kan zien.

Met oudgedienden Ricky Fataar (Beach Boys, Crowded House) op de drums en bassist James “Hutch” Hutchinson (al 35 jaar bij Bonnie Raitt) staat er een ritmetandem op het podium om U tegen te zeggen. Voeg daar het gedegen snarenwerk van George Marinelli in samenspel met Raitt’s soepele (slide) gitaarspel én het veelzijdig klavierspel van Jon Cleary (tot in 2009 10 jaar in haar touring band en nu opnieuw van de partij) aan toe en er staat een band op het podium om van te watertanden.

Tonnen ervaring die met veel spelplezier de songs moeiteloos op het podium laten ontstaan waardoor elk nummer de uitvoering krijgt die van bluesmuziek levende tijdloze muziek maakt. Bonnie Raitt is welgezind en relaxed en heeft er echt zin in. Haar spelvreugde neemt zichtbaar toe bij elke nieuwe song wanneer het publiek muisstil luistert waarna een enthousiast applaus weerklinkt.

“Need You Tonight” een cover van de eighties-hit van INXS klinkt minder hitsig dan het origineel maar meer sensueel, door de strakke ritmesectie speels omgevormd tot een groovende r&b a la The Stones. Raitt laat meteen horen hoe een goede cover moet klinken. Zij heeft in haar lange carrière steeds een neus gehad voor het uitkiezen van excellent songmateriaal van anderen dat zij en haar band naar de hand zetten. In handen van Bonnie Raitt krijgt een cover een meerwaarde, een eigen leven waarvan het concert met zo goed als uitsluitend covers overduidelijk getuigt.

Raitt wil al heel vroeg haar setlist omgooien en inspelen op het gevoel van het moment, de relaxte sfeer inspireert haar om alleen haar persoonlijke favorieten te willen spelen en zo bloeit het concert bij elke nieuwe song open naar een belevenis.

“One Belief Away” is een typische Bonnie Raitt song, luchtig relaxed met een African feel passend bij de tropisch zomerse temperatuur hier in het openluchttheater. “Everybody's Cryin' Mercy” dat ze al opnam in 1973 op ‘Takin' My Time’ behoudt de zeggingskracht van het origineel van wijlen Mose Allison in een knappe trage piano blues van Jon Cleary terwijl Bonnie de frasering van Mose indachtig blijft.

“Have a Heart” is de eerste song uit ‘Nick of Time’ (1989), al 25 jaar oud zegt ze ofschoon het album al van 1989 dateert en in feite 29 jaar oud is maar het staat nog steeds tjokvol tijdloze songs zoals mag blijken. “Have a Heart” is een subtiele reggae ballade voorzien van een streepje slide, haar handelsmerk en aangevuld met wat mandoline van Marinelli, bloedmooi!

“Devil Got My Woman” van Skip James, brengt ze solo akoestisch vanop een barkruk, hij is een van haar oude bluesmasters en inspirators, de anderen zijn Son House en Mississsippi Fred McDowell. Het Olt luistert muisstil naar haar ingeleefde versie en fingerpickend gitaarspel, de adem ingehouden waarna een geweldig applaus losbarst. Zowel Raitt als het publiek aangestoken door hetzelfde virus zitten vanaf nu duidelijk op een trein die niet meer te stoppen is.

Bij het grote publiek is Bonnie Raitt vooral bekend van “Nick Of Time”. Raitt zelf vindt nog altijd dat ze te weinig naar Europa komt en is al blij dat men haar niet vergeten is en is verrast dat het publiek nog zo talrijk naar haar komt kijken dat ze haar Belgische fans extra wil verwennen én uit dankbaarheid graag terug grijpt naar de meest gekende nummers uit haar succesalbum ‘Nick Of time’ of uit de al even succesvolle opvolgers ‘Luck of the Draw’(1991), ‘Longing in Their Hearts’ (1994) en het live album ‘Road Tested’ (1995). Maar liefst de helft van haar setlist van vanavond komt uit die albums. Maar als die met zoveel spelvreugde en overtuiging worden gebracht is dat helemaal geen bezwaar. Sterker, wat volgt zijn niets dan hoogtepunten.

Zowel “Nick of Time” met Bonnie aan de piano in een lekker wegkabbelend ritme als het funky “Love Letter” met snijdende slide en een aanstekelijk funky pianospel bekoren terwijl een van haar tijdloze hits “Something To Talk About” nog even onweerstaanbaar als typisch Bonnie Raitt klinkt.

Bij “Angel From Montgomery” van John Prine dat in de loop van de jaren voor Raitt een signatuursong is geworden ervaar je nog steeds koude rillingen als de woorden traag en met preciese invoeling en frasering uit Raitt’s rauwe strot rollen terwijl George Marinelli subtiel wat mandoline toevoegt.

Voor het uptempo “What You're Doin' to Me” laat ze de gitaar voor de piano terwijl Jon Cleary zijn Hammmondorgel laat sporen naar een swingende blues shuffle. Bonnie wil de avond afsluiten al rockend en “I Believe I'm in Love With You” van The Fabulous Thunderbirds is het geschikte vehikel om van jetje te geven en elk bandlid te laten soleren/scoren.

Het uitgelaten publiek wil uiteraard meer waarop Bonnie gretig wil ingaan. Twee ballades dompelen het Olt onder in pure schoonheid. “I Can't Make You Love Me” klinkt Intens, breekbaar en doorvoeld, geweldig dat een zangeres op haar leeftijd nog zo goed kan zingen. Een krop in de keel en kippenvel zijn ons deel. En hoe passend “Dimming of the Day” van Richard Thompson, licht uit, het podium geheel in roze gehuld met bassist Hutchinson als tweede stem.

Bonnie ziet dat het goed is en gooit er nog een party nummer bovenop. “You Got the Love” van Rufus feat. Chaka Khan gelinkt aan haar eigen “Love Sneakin' Up On You” brengen het Olt na een ingetogen luistersessie in een uitbundige mood aan het dansen. Wat kan een mens nog meer wensen? Wij hebben een Bonnie Raitt in topvorm gezien met een topband. Topconcert! Topavond!

Marc Buggenhoudt

Setlist

1. Unintended Consequence of Love (Dig in Deep, 2016)
2. Need You Tonight (INXS cover) (Dig in Deep, 2016)
3. One Belief Away (Paul Brady cover) (Fundamental, 1998)
4. Everybody's Cryin' Mercy (Mose Allison cover) (Takin' My Time, 1973)
5. Have a Heart (Bonnie Hayes cover) (Nick of Time, 1989)
6. Devil Got My Woman (Skip James cover) (2001: Bonnie Raitt [in film Soul Of A Man]/Original Soundtrack Martin Scorsese Presents the Blues: The Soul of a Man, 2003)
7. Nick of Time (Nick of Time, 1989)
8. Love Letter (Bonnie Hayes cover) (Nick of Time, 1989)
9. Something to Talk About (Shirley Eikhard cover) (Luck of the Draw, 1991)
10. Angel From Montgomery (John Prine cover) (Streetlights, 1974)
11. What You're Doin' to Me (Dig in Deep, 2016)
12. I Believe I'm in Love With You (The Fabulous Thunderbirds cover) (Road Tested, 1995)

Encore

13. I Can't Make You Love Me (Mike Reid cover) (Luck of the Draw, 1991)
14. Dimming of the Day (Richard & Linda Thompson cover) (Longing in Their Hearts, 1994)
15. You Got the Love (Rufus cover) / Love Sneakin' Up On You (Longing in Their Hearts, 1994)

 


 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN