PORTUGAL. THE MAN @ OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN - 22/07/18

Portugal. The Man, een vreemde naam voor een band die in 2003 in Wasilla, Alaska werd opgericht door zanger-gitarist John Gourley en bassist Zack Carothers. Ze wilden als bandnaam de naam van een land en Portugal was het eerste land dat in hun gedachten opkwam, het punt achter de naam bevestigt dit, The Man staat voor een persoon, elk lid van de band. De indie-rockers die inmiddels vanuit Oregon, Portland opereren, ze noemen zichzelf ‘The Lords Of Portland’, brachten in 2006 hun debuutalbum “Waiter: “You Vultures!” uit. Alternatieve rock/pop met een psychedelische inslag en de falsetto stem van Gourley als kenmerk. Daarna verscheen er zowat elk jaar een nieuw album, alleen tussen hun laatste twee albums Evil Friends (2013) en Woodstock (2017) zit er wat meer tijd tussen. De promotiesingle van het laatste album “Feel It Still” leverde de band een wereldwijd succes op, voor dit nummer kregen ze dit jaar dan ook een Grammy Award. Hun laatste album is zeker niet hun beste, waar hun teksten nog steeds sociaal-politieke mistoestanden aanklagen, is de muziek veel toegankelijker, hun scherpe indie rocknummers neigen hier meer naar indiepop, radiovriendelijk materiaal dat hen wel wat meer fans opleverde.



Op deze warme midzomerdag zit het OLT Rivierenhof zowat driekwart vol. Het projectiedoek achteraan het podium moet de band visueel ondersteunen en doet ook dienst als communicatiemiddel. Beavis and Butthead kondigen in een filmpje “the greatest band on earth” aan, waarbij de groep opent met een instrumentale versie van Metallica’s “For Whom The Bell Tolls” gevolgd door een funky versie van Pink Floyds “Another Brick In The Wall”, hun eigen “Purple, Yellow, Red & Blue” mag deze openingsronde beëindigen, dit smaakt naar meer.

Bassist Carothors laat weten dat dit het laatste optreden is van hun Europese toer en een vermoeiende maar zeer leuk tijd te hebben gehad. Spraakzaam zijn ze verder niet maar hun muziek spreekt voor zich, het concert lijkt wel één lange song te zijn zonder verveling. Portugal. The Man gebruikt graag covers om hun eigen nummers te beëindigen, zo krijgt “Creep In A T-Shirt” T-Rex “Children Of The Revolution” als sluitstuk, “Gimme Shelter” laat het stevige “Atomic Man” uitdeinen. Indie rock op zijn best, de scheurende gitaren van Gourley en tweede gitarist Eric Howk worden ondersteund door de synths van Kyle O’ Quin, de drums van Jason Sechrist en de bas van Zack Carothers zorgen voor de ruggengraat. Tijd voor even wat poppiger werk, “Feel It Still” krijgt een perfecte uitvoering en ook het radiovriendelijke “Modern Jesus” wordt door de fans meegezongen. “All Your Light” (Times Like These) wordt in een bijna kwartier durende versie gespeeld, in de betere jam-band traditie nogmaals bevestigend hoe sterk deze band live wel is. “Real bands don’t need no singer” verschijnt op het projectiescherm waarbij Gourley de set verlaat en de band jammend voort speelt, bij “We are no real band” komt hij weer tevoorschijn om een aantal fanfavorieten te spelen, onder andere het rustige “Sea Of Air”, “So Young” van hun laatste album en “Someday Believers” worden door de fans enthousiast ontvangen. Een set die van begin tot einde blijft boeien, “People Say” uit 2009 maakt een einde aan het optreden, “the band will play again” lezen we op het scherm en met het epische “Sleep Forever” met The Beatles “Hey Jude” als sluitstuk krijgen we een waardig slotstuk van een geweldig live concert waar het publiek duidelijk van genoot.

“Jullie zien het goed, hier gebruiken we geen computers alleen live instrumenten” vermeldt het projectiedoek, nogmaals de authenticiteit en het talent van Portugal. The Man bevestigend!!!

Luc Nuyts

Foto's en fotoalbum © Sonja Schepers

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN