STEVE EARLE & THE DUKES @ OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN - 12/07/18

Steve Earle (° 17/1/1955 - Fort Monroe, Hampton - Virginia) heeft zich nooit laten vastpinnen op een bepaalde muziekstijl, hij speelde in het begin van zijn carrière rockabilly, later countryrock, folk, rootsrock, bluegrass en alternatieve country. Vorig jaar bracht hij “So You Wanna Be An Outlaw” uit, een ruige mix van country en rock, een terugkeer naar de sound van zijn meest bekende nummers. Het album werd geproduceerd door Richard Bennett, die ook de opnamen van zijn debuut “Guitar Town” mee in goede banen leidde.


Het begint al vroeg vanavond want Curse Of Lono begint er reeds voor half acht aan. Het Londense vijftal heeft vorig jaar hun debuut “Severed” uitgebracht en in augustus komt de opvolger “As I Fell” er al aan. De groep rond zanger/gitarist Felix Bechtolsheimer bestaat voorts uit gitarist Joe Hazell, bassiste Charis Anderson, toetsenist Dani Ruiz Hernandez en drummer Neil Findley. Ze openen met de prachtige, melodieuze folkpopsong “Just My Head” dat handelt over de vroegere drug- en drankverslaving van de frontman. Joe Hazell speelt een knap staaltje slide op zijn resonatorgitaar. De driestemmige samenzang is zeer de moeite. Het volgende nummer gaat in dezelfde stijl voort met nu vierstemmige zang. “London Rain” met een funky inslag is een buitenbeentje in de set. “I Remember You” gaat over een liefdesbreuk, de nieuwe single “Valentine” is een stevig rocknummer met een pittige solo van Joe Hazell. Het leuke poprocknummer “Pick Up The Pieces” is de eerste song van de groep die veel op de 'college radios' in de USA werd gespeeld. Het is een prima optreden van een groep die me uitermate kan bekoren, vooral de heel aangename zangstem van Felix Bechtolsheimer is een grote troef voor de groep.

Southside Johnny & The Asbury Jukes zijn vervolgens aan de beurt. De bijna zeventig jarige Johnny Lyon (° 4/12/1948 - Neptune / New Jersey) wordt vergezeld van een zevenkoppige band (toetsen/orgel, bas, drums, gitaar, sax, trompet en trombone). Johnny is een vroegere kompaan van Bruce Springsteen en vooral van Steven Van Zandt. Steven en Bruce schreven veel nummers die door hem werden opgenomen. Van Zandt was ook de producer van de eerste albums van Southside Johnny. Johnny zal een ruime greep doen uit zijn succesrijke beginperiode met vele kleppers van de door bovengenoemde heren geschreven songs. Het is schrikken als hij begint te zingen want zijn stem laat het zeker in het begin van de set serieus afweten. Gelukkig wordt hij bij veel nummers bijgestaan door toetsenist Jeff Kazee die veel zang voor zijn rekening neemt of met Johnny in duet gaat. De uptempo nummers doen heel hard aan Bruce Springsteen uit zijn beginperiode denken maar klinken heel vitaal en swingend. Ondanks de zwakke zangstem van de frontman maakt zijn enthousiasme veel goed. Uitschieters in een boeiende set zijn : “Broke Down Piece Of Man” met een ruige gitaarintro, het soulvolle “The Fever”, de uit het hart gezongen ballade “ Heart Of Stone” en de energieke uitsmijter “I Don't Wanna Go Home”. Southside Johnny & The Asbury Jukes tonen met een energieke set van 1u15 soulvolle bluesrock nog steeds hun mannetje te staan.

Steve Earle is vanavond in het gezelschap van vijf muzikanten. Bassist Kelly Looney is er reeds bij sinds 1988 en het echtpaar Masterson is ook reeds sinds vele jaren lid van The Dukes. Chris speelt op elektrische gitaar en zorgt dikwijls voor tweede stem en Eleanor Whitmore speelt een prominente rol op viool en toetsen. Verder zijn er drummer Brad Pemberton en pedalsteelspeler Ricky Ray Jackson om The Dukes compleet te maken. Deze vijf muzikanten spelen ook allemaal mee op de vorig jaar verschenen plaat. Steve doet in het begin een ruime greep uit “So You Wanna Be An Outlaw” en opent met de titelsong, daarna volgen net als op plaat een getrouwe versie van “Lookin' For A Woman” en “”The Firebreak Line” met Kelley Looney op contrabas. Na “Walkin' In LA” is het echter tijd voor ouder werk met “My Old Friend The Blues” tijdens hetwelke Steve overschakelt van elektrische naar akoestische gitaar, “Someday” met Eleanor op toetsen en een bepalende pedalsteelpartij van Rickey Ray Jackson is zeer de moeite. Een knappe versie van “Guitar Town” sluit het drieluik uit zijn debuut van 1986 af. Eleanor Whitmore mag tijdens “I'm Still In Love With You” de zangpartij van Iris DeMent voor haar rekening nemen en zij kwijt zich goed van haar taak. Steve leidt “Jerusalem” in met een 'spoken word' intro, Eleanor is nu overgeschakeld op mandoline. Steve zal de mandoline bezigen tijdens “Johnny Come Lately” dat

hij ondertussen 31 jaar geleden met The Pogues in Londen opnam. Rickey Ray Jackson speelt tijdens deze song accordeon maar die is nauwelijks hoorbaar. Het Keltisch aandoende “The Galway Girl” wordt bepaald door mandoline en viool. We krijgen ook nog een overweldigende en getrouwe versie van “Copperhead Road” waarin de zang van Steve wat slordig is. Een spetterende versie van “Hey Joe”, bekend van Jimi Hendrix, sluit het concert af. Chris Masterson bewijst nog maar eens wat een geweldige gitarist hij is.

Outlaw Steve Earle bewijst vanavond dat hij nog zeker niet uitgezongen is, op klasse staat geen leeftijd. Het concert is zonder twijfel één van de betere van het dozijn concerten die van hem gezien heb. Hij was goed bij stem (af te toe wel een iets andere zanglijn), door de instrumentatie met lapsteel en viool klinkt het iets meer countryrock dan gewoonlijk. Het publiek in het goed gevulde OLT Rivierenhof heeft een hoogstaande muziekavond gekregen.

Lou van Bergen

Foto's en fotoalbum © Yvo Zels

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

OLT RIVIERENHOF, ANTWERPEN

 

Curse Of Lono

Southside Johnny & The Asbury Jukes

Steve Earle