GENK ON STAGE @ GENK - 27/06/15

 

Omar Souleyman

Een affiche die één en ander beloofde, uit Bermuda, (there’s worse places in the world), Heather Nova ; uit het Noord Syrische gebergte Omar Souleyman ; uit de Genkse mijnstreek Alle Turca en een trits jong intessant geweld op het Factor J podium. We passeren in de late namiddag Joni Sheila op de mainstage, maar we passeren vooral heel kort. Niks tegen de juffrouw, maar het is afschuwelijk moeilijk om  op een zaterdagmiddag terwijl winkelend Genk passeert op weg naar de Delhaize een publiek aan te trekken wat aan je lippen komt hangen. Zeker als je dan een beetje singer songwriter bent aan het begin van een wie weet wel lange carriere. Mijn excuses aan de juffrouw met de zeker niet onaardige stem, we komen (beloofd) nog’s een andere keer terug. 

We wachten terwijl we onderhandelen over een interview met Omar Souleyman, op Alle Turca, een Genkse band, die al even ongelukkig geprogrammeerd staan. Het is immers Ramadan, en de Genkse Moslims dienen te wachten tot de zon onder gaat eer ze mogen eten. Dan is het niet evident dat je even een concertje gaat meepikken terwijl je niet enkel honger hebt, maar je jezelf ook van ander vertier dient te ontzien. Enigzins begrijpelijk dus dat de Turkse gemeenschap in Genk niet en masse kwam opdagen. Wel jammer, want Alle Turca(**) bracht een verfrissende toets. Openend met een hitje van Cheb Khaled , ‘Aicha’, werd immers een uitnodigende toon gezet. De productie was helaas nergens, wat resulteerde in een beetje een rommelige stage act. Jammer, want muzikaal en zeker vocaal was dit leuk. ‘Aicha’ is een Arabisch nummer, en Alle Turca zijn... juist ja, dus er werd snel gewisseld naar Turkse nummers en die klonken zeer fijn in de oren. Jammer dat er een geluidsman aan het roer stond die zelfs de dienstmededelingen in de plaatselijke Delhaize nog niet gemixed zou krijgen. Hij was niet van de band, dus geen blaam naar hen. Opnieuw een revisit lijkt ons.

Omar Souleyman strikken voor een interview is geen sinecure, de goeie man spreekt immers enkel Arabisch, en dan ook nog een Syrische dialectvariant. Met onze kennis van het Arabisch kunnen we hem net vragen of hij graag appelsap drinkt, en of hij de weg weet naar de luchthaven. Dan heb je dus een tolk nodig, en die was beschikbaar op aanvraag.  Met de stiptheid van het Midden Oosten in het achterhoofd hadden we een afspraak ergens rond een uur of acht.  Volstaat u mee te geven dat  we uiteindelijk toch maar kozen om Heather Nova niet te missen om kwart voor tien. Misschien ook hier een revisit, maar de coole Syriër speelt straks wel nog, dus we komen wel nog even terug op zijn concert.

Heather Nova (***) dan, die ons al zo vaak kon bekoren, in hogere sferen bracht en die vooral altijd pakkend was. Daar doe je het tenslotte voor, muziek die je helemaal inpakt, je hart en hersens sluiert in een waas van schoonheid en emoties die je anders niet iedere dag wil tegenkomen. Vandaag echter, was die ‘pak’ er niet. Geen bloemetjes aan het microfoonstatief, een aangezicht zonder tekens van pijn, wat ze anders totaal open  laat zien, en een eigenaardige setlijst. Moeilijke mix van elementen die een Nova concert laten uitblinken. Vandaag was ze uh..’matjes’, en dat is nou net niet wat we willen bij haar. De fan in mij wil al na ‘Walking Higher’ opstappen, en dan zijn we nog maar vijf nummers ver in de set. De journalist blijft echter staan, toch nog even. Openen lukte nochtans vrij aardig, ‘Save A Little Piece Of Tomorrow’ beloofde, maar al bij tweede ‘Sea Glass’ ging de zaak flatline. Om ook nooit meer te herstellen helaas. ‘Higher Ground’ liet nog wat hoop , maar een nieuwe song (‘The Archaeologist), uit haar nieuwe album ‘The Way It Feels’ viel compleet verkeerd in de setlist. Zeker geen supernummer ook, maar dan wel weer aardig dat ze de backing vocals ervan overliet aan een paar bandleden van de Genkse ‘Bonfire Lakes’. Helaas hielp dit het nummer niet. Ze schreef de song naar aanleiding van haar bezoek aan Pompeï, vertelde ze, maar of ze daar nu in de Italiaanse stad echt blij mee gaan zijn...  ?
We wandelen weg van Heather Nova bij ‘I Wanna Be Your Light’, met een beetje een triest gevoel. Ik geef toe, ik hou van dit mens, maar ik ben nu wel een beetje bang geworden van die nieuwe plaat. Je zou denken.. revisitje ?

Opnieuw naar het Factor J podium waar de Syriër Omar Souleyman (****) ongetwijfeld voor een waar feest zou gaan zorgen. Afgaande op wat we vorig jaar tijdens zijn doortocht op Pukkelpop in de Castello zagen gebeuren toch ? Hier mag het vraagteken eigenlijk weg, Souleyman deed precies wat er van hem verwacht werd, cool zijn en ijsberen over het podium terwijl zijn keyboardspeler Arabische soundscapes en riedels uit zijn toetsen toverde. Hitje ‘Warni Warni’ zat reeds als derde nummer in de set, en steekt normaalgezien de zaak in vuur en vlam. Verbaasd waren we dan ook dat het Genkse publiek zelfs op deze magic (en daar is dat woord weer) ‘matjes’ bleek te reageren. Omar diende hard te werken om de sfeer erin te krijgen, wat uiteindelijk ook wel lukte, maar toch een beetje aan intensiteit miste. Geen taferelen van een uitzinnige massa die spontaan zakdoeken op hun hoofd beginnen knopen en zelfs moeiteloos de Arabische teksten meebralt. Eerder een voorzichtige poging om een feestje op gang te brengen. Dan kan je je de vraag stellen, was ook hier sprake van het Ramadan effect ? We hadden immers, zeker in een stad als Genk een behoorlijke massa aan landgenoten met Arabische roots verwacht. Vreemd dan ook dat je in de massa moest zoeken naar eentje. Maar Souleyman was zeker fun, en best wel het hoogtepunt van de dag, Souleyman is de master of cool. Jammer dat hij niet kan communiceren met zijn publiek, hij is enkel het Arabisch machtig en hij beperkt zich dan ook tot langgerekte ‘tenk joeeeews’ en ‘yalla yalla’. Maar zijn verschijning, hoofddoek en khalabiya (Arabisch gewaad) opgesmukt met de donkerste zonnebril is weergaloos. Hij zingt over de liefde, blijft wars van ook maar enige vorm van Midden Oosten politiek en is alleen daarom al een sterk wapen tegen domme dingen zoals intolerantie. Blij dat deze man hier stond vandaag, hij was iedere seconde waard.

Mogen we tenslotte ook nog een eervolle vermelding geven aan de Antwerpse Tourist LEMC ? Die bleek ontwapenend leuk, al hadden we de tijd niet om zijn hele set te bekijken. Een revisit dan maar, want hij speelt ook op Pukkelpop.

Andy Surleraux
Foto © Marke Tentster

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

GENK 27/06/15

 

Joni Sheila

Alle Turca

Heather Nova

Omar Souleyman

Tourist LEMC