JACKSON BROWNE @ KONINKLIJK CIRCUS, BRUSSEL - 24/06/15

De Californische zanger Jackson Browne is wellicht de meest invloedrijke singer songwriter uit de Laurel Canyon-scene van de jaren 70. Zijn gevoelig stemtimbre in combinatie met introspectieve liedjes uitgevoerd in een laid-back melodische folkrockstijl kent na drie artistieke top albums (Jackson Browne, 1972/ For Everyman, 1973/ Late For The Sky, 1974) een commerciële doorbraak met zijn 4de album The Pretender, 1976. Maar het zal met zijn 5de album Running On Empty,1977, met het titelnummer en de eigenaardige medley The Load-Out/Stay dat Jackson voor altijd zal herinnerd worden.

 

Jackson Browne maakte ongetwijfeld zijn beste platen in de seventies maar wie goed naar zijn latere platen met meer politiek getinte songs luistert, merkt dat Browne’s kwaliteit van songschrijven zijn hele carrière consistent is geweest en ook op die mindere platen zijn pareltjes van ’s mans songschrijverschap te vinden. Het hoeft dus niet te verwonderen dat hij op zijn 66ste vorig jaar het alom geprezen ‘Standing In The Breach’ heeft gemaakt met songs die niet moeten onder doen voor zijn jaren 70 werk.  Het album bevat rake politieke observaties in persoonlijk bewogen teksten over de tema’s van deze tijd.

Jackson Browne oogt zelfs op zijn 66ste nog altijd eeuwig jong. Dat er ook geen sleet zit op zijn talent en vakmanschap konden we woensdagavond in een zo goed als uitverkocht Koninklijk Circus uitgebreid constateren toen een bevlogen en goedgemutste Browne ons in het gezelschap van een uitstekende 6 koppige begeleidingsband 3 uur lang met enthousiasme trakteerde uit zijn rijke songcatalogus. Wat een verschil met 5 jaar geleden in Bozar toen een futloze Jackson Browne zich wat routineus door het optreden moest werken. Weinig artiesten van zijn kaliber slagen er in om in de herfst van hun carrière nog relevante platen te maken, laat staan om live zeven nummers uit de nieuwe plaat te lichten die zonder blozen naast klassiek werk uit zijn reeds lange carrière mogen staan. Natuurlijk valt er muzikaal niets nieuw te ontdekken en maar goed ook en zal Jackson Browne hiermee geen nieuw publiek meer aanboren, maar wie openstaat voor goed geschreven bij de tijd relevante songs is hier aan het juiste adres zodat ook jongere generaties moeten aangesproken kunnen worden. En men kan nog altijd teruggrijpen naar zijn jaren 70 repertoire dat tijdloos is!   

De zanger is nog altijd goed bij stem, weliswaar lager maar nog goed in het hoger register. Zeker als het vuur en de passie nog aanwezig is zoals vanavond. De klank in de zaal is uitstekend en dat zal de zanger aanzetten om zich vanavond bijzonder ontspannen te voelen. Met een goed ingespeelde band achter zich wil hij maar al te graag op verzoeknummers ingaan die hij met de nodige humor direct speelt “Carmelita” , afwijst “Rosie” of al plagend wil opsparen zoals “Stay”: “Maar dan moet ik al weggaan, Is het dat wat jullie willen, nee toch?” Het antwoord is een set vol afwisseling: tussen klassiekers en nieuw, tussen gitaar en piano, tussen liefdesliedjes en politiek getinte songs, tussen introspectie/laidback en veerkrachtige pop en rock, al dan niet een verzoekje spelen, en houdt zodoende de spanning en de schwung erin tot op het einde. Kortom een concert om van te snoepen.

Jackson Browne staat op het podium met een droomband, met naast zijn trouwe bandleden Bob Glaub (Bas), Mauricio Lewak (Drums), Jeff Young (Hammond Orgel, Piano) en Alethea Mills (Harmonie Achtergrondzang) aangevuld met gerenommeerd multi-instrumentalist Greg Leisz (Gitaar, Lap Steel, Pedal Steel) en Shane Fontayne (Gitaren).

Jackson draait rustig warm met opener “The Barricades Of Heaven” in een laidback stijl waarin de bandleden al een voor een mogen aan bod komen. Een warm applaus volgt en de sfeer is gezet. “Just Say Yeah” draait soepel verder. Vervolgens speelt Browne de intro van het nieuwe “The Long Way Around” die herinnert aan “These Days” en dat verder openbloeit met een mooie tekst,refrein en fijn snarenwerk. “Leaving Winslow” is eigenlijk een oud autobiografisch nummer over de spoorweg in Amerika, voorzien van knap gitaarspel van Fontayne en Leisz op pedal steel in een leuk stoomtreinritme. Het aloude ingetogen “These Days” heeft nog niets van zijn aantrekking verloren. Het zit in een ander, trager arrangement, Jackson zingt het ook lager en rekt de lettergrepen op terwijl wat lapsteel en brushes het mooi inkleuren. Bijna elk nummer heeft iets speciaals en zou het verdienen om vermeld te worden. Daarom een bloemlezing van een aantal bijzondere momenten. “For Everyman” heeft een akoestische outro die crescendo gaat onder het tromgeroffel van drummer Mauricio Lewak. Vanaf het optimistische “I'm Alive” begint Browne almaar beter en ook hoger te zingen. “Carmelita”, een cover van overleden vriend Warren Zevon, op verzoek, verrast zoals 6 jaar geleden in Antwerpen, dit keer in een geïmproviseerde Mexicaans klinkende versie waarin achtereenvolgens een strummende akoestische gitaar, een pedal steel en een twangy telecaster de gitaarsound domineren. Voor “You Know The Night” uit ‘Standing In The Breach’ gebruikte Browne een ‘brief’ van Woody Guthrie en schreef er de melodie bij, een voortsjakkend countryritme met akoestische lapsteel en brushes. Jackson Browne gaat aan de vleugel piano zitten voor een ingetogen “For a Dancer” mooi aangevuld met zachte vocalen (Alethea Mills) en fijne lapsteel klanken. Ook die andere piano folksong “Fountain Of Sorrow” uit ‘Late For The Sky’ (1974) krijgt mooie zwarte backings van Young en Mills naast een knappe gitaarsolo. Voor “Your Bright Baby Blues” begint Browne alleen slide op de akoestische dobro waarna de band invalt bij de 2de strofe, JB zingt innemend en Leisz mag tot tweemaal soleren op de lap steel. Het furieuze “Which Side?” zit in een rechttoe rechtaan rock arrangement met een tekst waarin JB het Amerikaanse politieke systeem op de korrel neemt. Daarmee zijn we aanbeland bij de politieke en sociaal bewuste songs van de nieuwe plaat. “If I Could Be Anywhere” is een al even sterke song die verhaalt over hoe de oceaan te redden. Hoogtepunt is het titelnummer “Standing In The Breach” dat Browne schreef naar aanleiding van de aardbeving in Haïti in 2010 , een zalvende song waarin hij het opneemt voor de zwakkeren in de samenleving. Jackson zingt bevlogen en stemvast over de onzekere toekomst van het mensdom en de planeet aarde. Muzikaal is alles perfect in balans mede door de geweldige gitaarpartijen van Shane Fontayne en lap/pedal steel gitarist Greg Leisz. Een buitenbeentje is “The Birds Of St. Marks” een catchy song die Browne al in 1967 schreef voor The Byrds, tot nog toe enkel bekend in een akoestische versie maar heropgevist als album opener. En ja, Leisz met een kleine Rickenbacker in de hand laat het typisch kringelende Byrds geluid, met een kleine “Mr. Tambourine Man” introductie, helemaal herleven. Browne heeft ons eerder op de avond al laten weten te willen doorspelen zonder pauze omwille van de curfew om 22:30 u en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Dan is het weer tijd voor een handvol klassiekers met het swingende “Doctor My Eyes”,het magistrale “The Pretender” en zijn rock anthem/meezinger “Running On Empty” met daartussen het losjes uit de mouw geschudde maar gevatte “Call It A Loan”. Het publiek is nu eindelijk rechtgeveerd en we zijn klaar voor de encore met voorop “Take It Easy”, een nummer dat hij samen met Glenn Frey voor The Eagles schreef met aansluitend het wonderschone “Our Lady of the Well” (For Everyman, 1973). Het lijkt er op dat hiermee het optreden is afgelopen maar Browne en Co komen nog terug voor de plezierige meezingmedley “The Load-Out/ Stay” dat de zaal doet ontploffen. Wellicht het beste optreden in zijn soort dat ik in jaren heb gezien. Een Jackson Browne in vorm is nog steeds onovertoffen, in een woord weergaloos!

Marc Buggenhoudt

Foto © Yvo Zels

Setlist

1.The Barricades of Heaven (Looking East, 1996)
2.Just Say Yeah (Time The Conqueror, 2008)
3.The Long Way Around (Standing in the Breach, 2014)
4.Leaving Winslow (Standing in the Breach, 2014)
5.These Days (Nico cover) (For Everyman, 1973)
6.For Everyman (For Everyman, 1973)
7.I'm Alive (I'm Alive, 1993)
8.Carmelita (Warren Zevon cover)
9.You Know the Night (Standing in the Breach, 2014)
10.For a Dancer (Late For The Sky, 1974)
11.Fountain of Sorrow (Late For The Sky, 1974)
12.Your Bright Baby Blues (The Pretender, 1976)
13.Which Side? (Standing in the Breach, 2014)
14.If I Could Be Anywhere (Standing in the Breach, 2014)
15.Standing in the Breach (Standing in the Breach, 2014)
16.Looking East (Looking East, 1996)
17.The Birds of St. Marks (Standing in the Breach, 2014)
18.Doctor My Eyes (Jackson Browne, 1972)
19.The Pretender (The Pretender, 1976)
20.Call It a Loan (Hold Out, 1980)
21.Running on Empty (Running on Empty, 1977)
Encore 1:
22.Take It Easy (Eagles cover) (For Everyman, 1973)
23.Our Lady of the Well (For Everyman, 1973)
Encore 2:
24. The Load-Out (Running on Empty, 1977)
25.Stay (Maurice Williams & The Zodiacs cover) (Running on Empty, 1977)

Artiest info
website  
   

KONINKLIJK CIRCUS, BRUSSEL - 24/06/15