METZ @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 17/06/15

METZ bouwt luidruchtig feestje in Brusselse kruidtuin.

METZ is sinds 2008 niet enkel een Noord-Franse stad op de weg naar gelukkigere vakantieoorden, maar eveneens een lawaaierig Canadees trio. Een uitermate fijn lawaaierig Canadees trio, dient eraan toegevoegd te worden, dat met zijn uitstekend titelloos debuut in 2012 terecht lof oogstte wereldwijd. Ruim twee en een half jaar later hebben ze eindelijk een opvolger klaar, simpelweg II getiteld, die zich nog wat in mijn hersenpan dient vast te nestelen. Maar die, voor u zich zorgen begint te maken, net zoals zijn voorganger tien stevige lappen in noise en punk gedrenkte songs bevat. Live zijn ze, meer nog dan op plaat, een razende, compromisloze machine, zoals ze al vaker in ons land kwamen aantonen. Hun concert in de Botanique afgelopen woensdag was daarin geen uitzondering.

Waar vele bands hun set graag traag opbouwen naar een climax, heeft METZ geen boodschap aan spanningsbogen. Hun boog staat namelijk voortdurend gespannen en de band maakt van meet af aan zijn intenties klaar en duidelijk. Geen voer voor gevoelige zieltjes, die kordaat de deur werden gewezen door het verschroeiende openingstrio Negative Space, Knife in the Water en Get Off, niet toevallig drie songs uit hun debuut. De band greep eerder sporadisch naar de nieuwe songs (Spit You Out, The Swimmer), maar die hadden (nog) niet steeds het overdonderende effect van de oude nummers.
Naarmate de set vorderde, werd de sfeer in de zaal steeds feller. Frontman Alex Edkins ging voortdurend tekeer alsof hij door zijn eigen demonen werd achterna gezeten en zowel zijn gitaar als ze stembanden spuwden pure vitriool uit. Op de eerste rijen voor het podium was inmiddels de hel ook al losgebarsten: de hedendaagse indie kids gingen elkaar in de moshpit te lijf alsof de zomer van 1991, the year punk broke, zonet opnieuw in volle hevigheid was losgebarsten.

In de finale zagen we METZ op zijn best. Het toepasselijk getitelde Nervous System was een pure aanslag op lijf en leden, het door een distortionbas gestuwde The Mule stuiterde heerlijk alle kanten uit en met felle mokerslagen Wasted, Dirty Shit en Wet Blanket breidde het trio een fel gesmaakt einde aan zijn set. Terwijl Edkins de ziel uit zijn lijf bralde, aanschouwde bassist Chris Slorach met een brede grijns op zijn gezicht het publiek, dat hij achteraf bedankte met de woorden: “Love you guys, you are the craziest bunch of lads I’ve ever seen”. We zullen het maar als een complement beschouwen. Dat publiek riep nog een aantal minuten smekend om bissen. Tevergeefs: METZ doet nooit bissen. Dat was ook niet nodig: 50 dikke minuten volstonden om een dolgedraaide Botanique ervan te overtuigen dat luide gitaarrock anno 2015 opnieuw springlevend is.           


Stijn De Nijs

Artiest info
   
   

BOTANIQUE, BRUSSEL - 17/06/15