RYAN MCGARVEY @ SPIRIT OF 66, VERVIERS  - 09/06/15

Naar jaarlijkse gewoonte is Ryan McGarvey weer te gast in de Spirit Of 66 in Verviers. Het is reeds de vierde maal dat deze jonge gitaar virtuoos uit Albuquerque, New Mexico te gast is in de club van Francis Geron. Dat McGarvey steeds maar populairder wordt en steeds meer fans aantrekt zag men dinsdag avond in De Spirit, die al redelijk vroeg heel goed gevuld was. Maar eerst was er de support act uit eigen land, namelijk de  Pierre K Band die het publiek mocht opwarmen. Eind vorig jaar verscheen het prima debuut album 'Troubles On My Mind' van deze groep rond frontman Pierre Kasprzyk. Voor Pierre die afkomstig is van Luik was het optreden in de Spirit Of 66 een thuismatch. Het trio deed een set van ongeveer dertig minuten en vooral de slepende shuffle 'Hard Living Woman' en de slowblues 'Island Of Peace' konden me bekoren. In het eerste nummer miste ik wel de toetsen die je op de cd wel hoort, maar Pierre maakte veel goed met zijn gitaar. Ook in 'Island Of Peace' maakte hij er iets moois van op zijn snaar instrument. De Pierre K Band liet in ieder geval een goede indruk na. Het is niet gemakkelijk als opwarmer om een hele zaal mee te krijgen, want eigenlijk komt niemand voor jou, maar voor de artiest die achter je komt.

Rond negen uur was het dan tijd voor de jonge gitaar god Ryan McGarvey. Hij begon, zoals hij dit jaar al elk optreden startte  met 'Memphis',  een stevige en erg goede single uit zijn uitstekende nieuwste album 'The Road Chosen'. De sterke gitaar riffs namen je vanaf het eerste moment beet en lieten je het ganse concert niet meer los. Van een binnenkomer met allure gesproken. Ryan, Logan en Sam gingen op hun elan verder met het gedreven en kolkende 'Blues Knockin' On My Door'. McGarvey liet de bottleneck imposant over de hals van zijn Gibson Les Paul glijden. De heerlijke klanken die daardoor vrijkwamen werden nog versterkt door het energieke slagwerk van de technisch erg bedreven drummer Logan Miles Nix en door de diepe baslijnen van Sam Miller. De band bleef stevig doorgaan met 'Downright Insane'. De gitaar met heel wat reverb klonk verschroeiend en je zag aan de jonge gitarist dat hij wist dat hij erg goed bezig was en dat hij genoot van elke noot of akkoord die hij speelde op zijn gitaar. Dat liefde heel belangrijk is in een mensen leven, bewijzen het aantal songs en gedichten die over liefde en relaties geschreven zijn. McGarvey schrijft zelf ook regelmatig nummers over dit onderwerp en het heel mooie 'My Heart To You' was daar een voorbeeld van.  Het eerste rustige nummer dat Ryan speelde in Verviers was zowel tekstueel, als instrumentaal een topper en dat de mensen dat ook zo aanvoelden zag je aan de koppels die in Verviers waren, ze knuffelden elkaar of gaven elkaar een zoen. Ryan is al volop bezig met zijn vierde album en hier en daar speelt hij al verschillende songs om te zien hoe ze aanslaan bij het publiek. In Verviers mochten we van 'Break My Heart' genieten. Sterk en gevarieerd slagwerk van Logan waarbij hij knap en veelvuldig gebruik maakte van zijn cimbalen. Sam Miller is misschien niet de grote showman, maar het werk dat hij in Verviers weer leverde op zijn rode vijf snaren Fender basgitaar was wel top. De fotografen smulden van de poses die gitaar virtuoos McGarvey aannam wanneer hij weer aan een grootse gitaar solo begon. Over deze nieuwe song hoeft Ryan niet te twijfelen want aan het applaus te horen viel 'Break My Heart' duidelijk in de smaak bij zijn fans. Dan ging het tempo met een snok omhoog in 'To An End'. In dit nummer zingt Ryan over het dilemma wanneer je hart steeds blijft verlangen naar je geliefde die je steeds kwetst, terwijl je verstand zegt dat je er beter een einde aan maakt. De gitaar klinkt even verschroeiend als de tegenstrijdigheid tussen hart en verstand. 'Ain't Enough Whiskey' is al een ouder nummer van McGarvey. Hoewel hij het al speelde tijdens zijn eerste tour door Europa, werd het nooit op cd gezet. Het wordt ook heel zelden gespeeld tijdens de concerten, maar in Verviers maakt Ryan er toch elk jaar een gewoonte van om dit nummer te spelen en ik ken iemand die daar heel erg blij mee is. In deze slepende slowblues kwam het enorme talent van McGarvey als gitarist nog maar eens naar boven. Dan weer zeurde de Gibson heerlijk, dan was er een reeks onwaarschijnlijk sterke akkoorden en dat allemaal samen vormde één prachtig geheel, waarvan ik vanaf het eerste akkoord tot de laatste noot ten volle van genoten heb. Top song.

In de instrumentale snelle Texas shuffle 'Firework Eyes' gingen de vingers van Ryan vliegensvlug over de snaren van zijn Fender Stratocaster. McGarvey beschikt inderdaad over zeer snelle vingers die dan ook nog met heel veel gevoel de juiste snaar op de juiste plaats op de gitaar hals drukken. Logan was in zijn sas en gaf vol gas op zijn drumkit. 'Wish I Was Your Man' had een sterke bas en drum groove verweven met de kenmerkende sterke gitaar riffs van Ryan. Om het nog wat ruiger te laten klinken maakte de gitarist gretig gebruik van de Wah Wah pedaal tijdens zijn erg sterke solo. Hetzelfde kan gezegd worden van 'Starry Night'. De zeer knappe versnelling naar het begin van het refrein en de verschroeiende gitaar solo naar het einde toe geven dit nummer nog een extra dimensie. Voor de liefhebbers van de slowblues toverde Ryan 'Cryin' Over You' nog eens te voorschijn. Deze song komt uit zijn debuutalbum 'Forward In Reverse' uit 2007. Het ontbrak vroeger nooit op de setlist en nu wordt dit pareltje nog amper gespeeld. In het begin hoorden we snel vingerwerk van Ryan solo op de gitaar en even later vielen Sam en Logan in en was de band weg voor bijna acht heerlijke minuten. De Amerikaanse gitarist moet in zijn jonge leven al door veel vrouwen gekwetst zijn, want ook nu is dit het thema in 'Mean Thing'. Je waande je tijdens deze korte maar krachtige song op een rollercoaster die je meezoog in zijn slipstream. Spijtig genoeg waren we na deze dolle rit aan het einde van het optreden beland. De setlist van Ryan McGarvey verschilt steeds voor elk optreden, maar de opener en de afsluiter zijn altijd dezelfde nummers. Beginnen doet hij met het sterke 'Memphis' en eindigen met de psychedelische bluesrock song 'Mystic Dream'. Dit meer dan twintig minuten durend nummer creëert telkens een speciale sfeer onder het publiek. In Verviers was het niet anders, regelmatig werd van ritme gewisseld en de drie muzikanten moesten al de registers open trekken. Toch was het Ryan McGarvey die finaal alle aandacht naar zich toe zoog  door zijn imposant gitaar werk. Naar het einde toe begon hij met de elementen schakelaar op de body van zijn Gibson te werken. Eerst traag en daarna razendsnel en dat tot groot jolijt van het publiek. Logan ging als een razende te keer op zijn cimbalen en trommels. Prachtig einde van een prima concert. Natuurlijk hadden we nog een toegift tegoed. Logan kwam alleen terug op het podium en liet ons genieten van een erg energieke technisch hoogstaande drumsolo. Kijk maar naar het filmpje en je weet dadelijk wat ik bedoel. Sam en Ryan waren tegen het einde van Logan's solo ook op het podium gekomen en met hun drieën gingen ze er nog maar eens vol tegenaan in 'Joyride'. Vanaf volgende week is Ryan McGarvey in Engeland, Duitsland en Polen. Daarna gaat hij even naar Amerika maar op 22 october is hij terug in België, namelijk in Zaal Edma te Vorselaar en op 25 october in de Momartre in Brussel.

Walter Vanheuckelom

Foto © Walter Vanheuckelom

meer foto's © Walter Vanheuckelom

BAND:
Ryan McGarvey : Gitaar en zang
Logan Miles Nix : Drums
Sam Miller : Bas

SETLIST : 01. Memphis / 02. Blues Knocking At My Door / 03. Downright Insane / 04. My Heart To You / 05. Break My Heart / 06. To An End / 07. Not Enough Whiskey / 08. Firework Eyes / 09. Wish , I Was Your Man / 10. Starry Night / 11. Cryin' Over You / 12. Mean Thing / 13. Mystic Dream / 14. Drum Solo And Joyride

 

Joyride of Love

 

Ain't enough Whiskey

 

Blues Knockin' On My Door

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 





Artiest info
website  
facebook  

SPIRIT OF 66, VERVIERS  - 09/06/15