GOV’T MULE @ DE ROMA, ANTWERPEN - 06/06/17

De ‘regeringsezel’ uit Amerika is weer op bezoek in ons land, nee niet Trump deze keer, wel de heren van Gov’t Mule oftewel Governement Mule of voor de vrienden gewoon The Mule. Opgericht in 1994 door Warren Haynes (gitaar, zang) en Allen Woody (bass), die toen samen bij The Allmann Brothers speelden. Als drummer werd Matt Abts ingelijfd en samen maakten ze in 1995 het debuutalbum “Gov’t Mule”. De bedoeling van dit project was een ‘lowbudget’ album te maken en enkele live shows te doen, het liep even iets anders. Er verschijnen nog een paar studioalbums (Dose, Life Before Insanity) die door critici en publiek positief onthaald werden maar het zijn vooral de liveoptredens die indruk maken. Waar op de albums de vrijheid van Haynes nog ingeperkt wordt, gaat de band zich op het podium regelmatig te buiten aan lange solo's, sessies met gastmuzikanten en jamversies van covers en eigen materiaal. Nummers van 4 minuten worden soms uitgesponnen tot versies van meer dan een kwartier.

In 2000 slaat het noodlot toe, bandlid Allen Woody wordt dood teruggevonden op zijn hotelkamer. Haynes en Abts besloten door te gaan en namen “The Deep End” op een album waarop verschillende bassisten te horen zijn van the Who's John Entwistle tot the Grateful Dead's Phil Lesh. Keyboardspeler Danny Louis, die al een tijd met de band meespeelde werd in 2001 een vast bandlid, als bassist werd Jorgen Carllson in 2008 definitief aangeworven. Warren Haynes gave om een samenhangend geheel te vormen met verschillende muzikanten en er een groots muzikaal gebeuren van te maken maakt van hem een uitzonderlijk gitarist-frontman. Gov’t Mule staat voor virtuoze, intelligente muziek en dit al voor meer dan 20 jaar, 15 studio en live albums en duizenden liveoptredens zijn er het bewijs van. Tijdloze muziek met een significant geluid, eindelijk nog eens live te beleven in België.

De Roma is er helemaal klaar voor als de band op het podium verschijnt, Haynes in zijn typisch oversized zwart hemd en ruime broek begint met een mooie slide intro het openingsnummer “Hammer & Nails”. Live gespeeld halen veel nummers ruim de tien minuten zo ook het volgende nummer “Rocking Horse” uit hun debuutalbum, dit nummer werd meegeschreven door de onlangs overleden Gregg Allman. Keyboardspeler Danny Louis horen we mooi tegengewicht geven op de gitaarsolo’s van Haynes, een prominente meerwaarde voor Gov’t Mule. Hoogtepunt van het eerste deel van het concert was voor mij toch het instrumentale “Sco-Mule”, een nummer waarin heel wat muzikale genres verweven zitten, blues, jazz, rock, een flard “Oyo Como Va” van Santana ertussen, dit was echt muzikaal genieten, The Mule op zijn best!

Op 9 juni verschijnt het nieuwe album van de band “Revolution Come … Revolution Go”, de band gaf ons al een voorsmaakje door enkele nummers vandaag live te brengen. Het titelnummer begint als een rocksong om dan in een soort bluesshuffle verzeild te geraken en daarna met de nodige improvisatie terug als rocksong te eindigen. Na bijna anderhalf uur spelen eindigt men het eerste deel met “Slackjaw Jezebel” een nummer uit het album “Déja Voodoo”, opmerkelijk veel nummers worden vandaag uit dit album gespeeld.

Na een half uurtje pauze start men het tweede deel met “World Boss” uit het album “Shout!” een album dat in twee delen werd uitgebracht waarop in deel 1 de zang door Warren Haynes wordt gedaan, op het tweede deel worden de vocalen gezongen door bevriende muzikanten, m.a.w. zelfde nummers andere zang. Pure blues krijgen we met het nummer “Mother Earth”, een Memphis Slim cover met een zekerheid in het leven: “Don't care how great you are, don't care what you're worth, When it all ends up you got to, go back to mother earth “

Er komt nog een hoofdstuk nieuwe songs van het nieuwe album, vooreerst het soulvolle “Sarah, Surrender”, R&B achtig nummer, radiovriendelijk, kort nummer, een nieuwe muzikale invalshoek van de band. Met een onheilspellende riff wordt het volgend nieuw nummer ingezet “Stone Cold Rage” over het effect van zijn wah-pedaal heen zingt Haynes “Mama’s gonna be a martyr” handelend over de Amerikaanse politieke verdeeldheid. Drummer Abts krijgt zijn solomoment wanneer hij alleen achtergelaten wordt op het podium, kort daarna komt bassist Carlsson hem bijstaan en ook Danny Louis perst nog eens alles uit zijn keyboards. Haynes die inmiddels op een twaalfsnarige elektrische gitaar speelt start met een knappe slide-riff het nieuwe “Dark Was The Night, Cold Was The Ground”, een remake van een instrumentaal tradionele bluesnummer opgenomen door Blind Willy Johnson, Haynes heeft er tekst aan toegevoegd en het nummer tot een heerlijke gospel rocker gemaakt. De finale wordt ingezet met het Humble Pie nummer “30 Days In The Hole” een lekkere rocker waar een stukje “I Don’t Need No Doctor” wordt aangebreid.

“New World Blues” wordt als eerste toegift gespeeld, het is de afsluiter van het album “Déja Voodoo”, het eerste album gemaakt na de dood van medeoprichter Woody. Heerlijk nummer met nog maar eens een magistrale solo van Warren Haynes. Klassieker “Feel like Breaking Up Somebody’s Home” maakt een eind aan een boeiend, bijna drie uur durend concert, van een unieke band.

Luc Nuyts

Foto's © Sonja Schepers

 

 

Video's : Time To Confess - 30 days in the hole - New World Blues

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT - 06/06/17