HOOKROCK @ DIEPENBEEK - 30/06/17

Op naar Hookrock in Diepenbeek. De 14de editie en voor mij een primeur. Het jaarlijks festival is verhuisd naar de Rooierheidestraat nr. 100, waar O.C. Rooierheide ligt, een gedroomde fuiflocatie tout court. Parkeren gaat makkelijk en bij het binnentreden, valt het op hoe goedgemutst het publiek hier is. Dit wordt een fijn weekend! De Gentse akoestische band Bluebird trapt af en eens in de zaal word ik verrast door het zalige harmonicaspel van Matis Cooreman die huiveringwekkend goed Toots Thielemans laat herleven met “Circle Of Smile". Trouwens ook een geweldig krachtige stem die de Chicago blues heel waarachtig overbrengt. Kasper Van de Ponseele en Lajos Tauber (op de 82-jarige gitaar van zijn pa) laten de gitaren weemoedig slepen om ze daarna zo up tempo te drijven tot je niet meer stil wilt staan. Dit alles, solide ondersteund door Natan Goesssens aan de drums (fijne drumsolo), zet de toon van de dag: niveau hier!
Ik hou van deze band en wil ze absoluut beter leren kennen (en de kortfilm “Choices” opspeuren). Gelukkig spelen ze nog heel wat shows in ons land tussen 9 juli en 28/10, dus check zeker hun site.

Ondertussen is er al heel wat volk binnengekomen om de Maastrichtse Rock & Roll-band The Liberators te verwelkomen. Wereldbekend in de jaren ’70 tot begin ’90 (ooit de vaste support act van Robert Plant en Gary Moore!) zijn deze doorwaterde muzikanten nog steeds erg geliefd bij vele fans. Na het tragische overlijden van hun zanger Wouter Post, nam de band de draad terug op en ze doen dat met veel enthousiasme.

Bassist Sjang Coenen (Ruben Block, Novastar, Admiraal Freebee en Milow), gitarist Frans Piepenbrock (o.a. Oops A Go Go en Teun and the Crocodiles) en drummer Lucas Vroemen delen het podium met  zanger Maurice Peters (was in de jaren 80 al 2 jaar de zanger van The Liberators en treedt tegenwoordig ook akoestisch op met Funky Buddha) en mondharmonicaspeler en gitarist Stephan Hermsen (gekend van zijn band The Electrophonics).

The Liberators zorgen dadelijk voor een lichte deining in het publiek met “Somethin’ You Got” Strak, goeie bas, Dat swingt, dat beloofd! Daarna: “Troubled Mind”. Stephan Hermsen met een scheurende mondharmonica, kippenvel tot en met. En dan die “Swamp Shufle”… Swingend en onweerstaanbaar. Pure swamp uit  Louiziana, dit is echt kicken!

Ondertussen is het erg warm in de zaal en krijgen we “Take What I Want”: uptempo nu met de 2 gitaristen tegenover elkaar.  “I Want You” zingt Maurice en dat lukt hem, de zaal gaat volledig mee. Sjang Coenen is een geweldig coole bassist en met “Keep On Knockin’” van Little Richard jaagt de band het dansende publiek finaal naar de climax toe. Dat was genieten!

Ana Popovic, superbe zangeres/gitariste uit L.A. (geboren uit een muzikale familie uit Belgrado) toert momenteel ter promotie van haar 3-dubbel (!) album Trilogy. Een werk boordevol funk, jazz, rock en blues geproduceerd door Grammy Award winner Warren Riker (Lauryn Hill, Carlos Santana), Grammy Award winner Tom Hambridge (Buddy Guy) en Delfeayo Marsalis, een top trombonist /componist /producer. Vermits er Guest appearances zijn van onder meer Joe Bonamassaen Robert Randolph schept dit hoge verwachtingen. Des te meer omdat het hier gaat over een ochtend, middag en avond plaat, zodat je heel de dag Ana kan beluisteren zonder 1x het zelfde nummer te horen. Trouwens Ana is dit jaar voor de 3de keer genomineerd in de categorie “Contemporary Blues Female Artist' voor de Blues Music Awards in Memphis.

“First Impression” zingt Ana, wel de mijne was: die laarsjes! Prachtig. Ze heeft het trouwens allemaal: de looks, de beat, de schwung. Wat een geweldige gitariste! Ook nu weer danst bassist Ronald Jonker langs haar zij  en zien we aan de Hammond Michele Papadia en achter de drums de fantastische Stephane Avellaneda. Ana gaat in slow/funk modus verder met “She Was A Doormen”, een waargebeurd verhaal dat mij (op de eerste rij!) m’n ogen doet sluiten om volledig te genieten van deze gitaargodin. De funky mood blijft verder stomen met “Long Road Down”,  weer in zalig samenspel met Ronald.

En dan: het onvergetelijke, intense “Johnny Ray”, die bas! Die Hammond! Door merg en been gaand nummer, zo intens en doorleefd. Wondermooie fenderklanken. Het spel tussen  bas en gitaar. Dit is dromerig opgaan in subliem muzikaal genot van het hoogste niveau! Tussen haakjes: heb het nummer bij het schrijven van dit verslag opgezet en krijg er weer kippenvel van… Ana bewijst met het erg swingende “Waiting On You” dat ook jazz haar meer dan prima afgaat. Het publiek is ondertussen volledig in vervoering en dat blijft wanneer ze een meesterlijke en erg vette versie neerzet van haar favoriete Henderickx nummer “Can You See Me”. Uitstekend.samenwerk van bas, drums en Hammond met Ana’s  scheurende en snerpende gitaar. Trouwens heel het optreden door is erveel ruimte voor deze geweldige muzikanten (iets wat niet bij elke band zo is). De afsluiter “Crosstown Traffic” (weer een Hendrix nummer) laat Stepahne volledig los gaan en brengt het publiek op het hoogste niveau van genot. De heat is on en het Crystal bier vloeit rijkelijk.

Tijd voor de afsluiter Cosmo’s Foger-T. Deze band serveert ons de swamp-blues van CCR..  Frankie Saenen van The Scabs) zingt en drumt tegelijk en deelt het podium met Geert Schurmans aan bas (Scabs) en Jo Neyskens: gitaar (Hidden Trails). De band gaat van start met “Born On The Bayou” met zalige swampgeluidjes, De jongens vervolgen met een dampende versie van  “Green River” en een stomende “Suzy Q”. Dit is party-time en een prima afsluiter van een heerlijke 1ste dag!

Daniella Marien

Foto © Walter Wouters

meer foto © Walter Wouters

 

 

video's Ana Popovic : VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3

 

video's The Liberators: VIDEO 1 - VIDEO 2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DIEPENBEEK - 30/06/17

 

Bluebird

The Liberators

Ana Popovic

Cosmo’s Foger-T