INDIO LOURO @ ARSCENE, HANSBEKE - 10/06/17

‘Is Indio Louro nog maar begonnen met het ontginnen van het potentieel die in het concept steekt, dan werden we toch al vergast op een sublieme duik in zwoele Braziliaanse klanken, onderweg verrijkt met andere zuiderse kruiden’

Heel af en toe moet je je als inrichter verlaten op je buikgevoel. Wouter Labarque van de vzw Arscene is altijd zeer nauwgezet in het programmeren van de muzikale acts van de Hansbeekse studio annex concertzaal: er komt niets zonder grondige scouting. Maar, zo vernemen we in zijn korte inleiding op het concert, bij Indio Louro ging hij af op een tip, de namen van de leden en de enkele clips die je van de band vindt om dan de band nog in te schuiven in het programma van het voorseizoen. Afgaan op je buikgevoel loont, zoals deze ‘blind date’ (dixit Wouter) bewijst. Is Indio Louro nog maar begonnen met het ontginnen van het potentieel die in het concept steekt, dan werden we op zaterdag 10 juni toch al vergast op een sublieme duik in zwoele Braziliaanse klanken, onderweg verrijkt met andere zuiderse kruiden. En dat zo kort na het bezoek van Estate aan Arscene (27 mei), dat gelijkaardige paden bewandelt, zij met meer volume.

Nels Ponsaers ket men als Goldie van trio The Golden Glows, dat onlangs nog met barokensemble B.O.X. ‘On Moonlight And Rain’ uitbracht, met als producer Ijslander Valgeir Sigurosson (Björk, Sigur Rós, Damon Albarn) Nels woonde enkele jaren in Brazilië, is het o zo vloeiend mooie maar weerbarstige Portugees behoorlijk goed machtig en vertoefde blijkbaar ook op het Iberische schiereiland. Ze werd betoverd door de bossa nova en door de passie, de duende die de ware flamenco uitstraalt, en muzikaal Afrika, tja, daar kan je als muziekmaker van de 21e eeuw niet naast luisteren. Die elementen zitten allemaal in de songs die ze zingt, ook in het eigen werk. Nels vond als snel een bondgenoot in gitarist Peter Verhelst (trio Luz de Luna, CRITERIUM3, Multitude, docent Jazzstudio Tritonus…) Peter is ook bedreven op de oud (ud; luit zonder fretten), een fraai contrast met het Braziliaanse gegeven.

Ook present gaf Yves Peeters (Luz de Luna, Yves Peeters Quartet) Yves speelde met zowat iedereen in de Belgische jazz. In Arscene volstonden waterdrum, cajon, klein slagwerk) Harpiste Jutta Troch legde een indrukwekkend parcours af in klassieke studies. Ze specialiseert zich in het actuele muziekrepertoire (hedendaagse kamermuziek) Ze speelt onder veel meer in ensemble Besides, collectief B.O.X., deed werk voor Dez Mona… Het is te veel om op te sommen, maar toont aan dat Indio Louro kan rekenen op jonge, doch door de wol geverfde muzikanten. We hebben begrepen dat de groep ook al optrad met Michael Brijs (van The Valerie Solanas)

‘Indio Louro’ betekent ‘Blonde Indiaan’. Nels schreef de signatuursong op een scharniermoment: de aanslag op Charlie Hebdo was net gebeurd, in Brazilië was er grote ophef i.v.m. de onderdrukking van de Indianen. Toen het nieuws van die calamiteiten doorkwam, stond Wannes Van de Velde op: daar hoor je de echo van in dit in het Aantwaarps gezongen lied, dat het concert afsloot (het bisnummer niet meegerekend) Dat was van start gegaan met wat eigenlijk een… slaaplied is, ‘Para Lucia’. Het viel inderdaad op hoe rustig deze muziek is (wat voor alle duidelijkheid helemaal niet hetzelfde is als slaapverwekkend!) In deze intieme setting werkte dat precies wonderwel. Zelfs als de tekst niet zo braaf is als in het volgende zelfgepende ‘Va pro Inferno’ (‘Loop naar de hel’) is de muziek zwierig, zij het beslist niet zonder subtiele spel met dynamiek. Het wordt een mooi openingstrio met het poëtische ‘Borboleta amarelinja (pousou)’ (‘Gele vlinder’), enkel zang, shaker en gitaar.

Het daaropvolgende instrumentale intermezzo bevat flamenco toetsen (cajon), maar het nummer leek ons niet helemaal in de juiste plooi te vallen. ‘Terra vermelha’ (‘Rode aarde’) is wellicht een verwijzing naar de Italiaans-Braziliaanse film over de strijd van de Indianen in de Mato Grosso om hun cultuur te behouden. De oud speelt een prominent rol in dit geëngageerde stuk. Het valt intussen op hoe goed de stem van Nel past bij dit repertoire. In het deel na de pauze vallen een klassieke samba op, die Nel echter vertraagd heeft en waar de oud opnieuw de klankkleur bepaalt, en het catchy ‘Cachoeira’ met zijn intro vol percussie. Het is ook een ideale gelegenheid om iets nieuws te proberen: Peter Verhelst speelt een song voor de eerste maal, nog zonder tekst, maar misschien komt die er later wel in plaats van de vocalises. Daarop volgt… ‘Miaauw’: iedereen viert feest… behalve de kat van de buren. Die zegt enkel, u raadt het, ‘miaauw’. ‘Indio Louro’ volgt. Het bisnummer start met een heuse taxim (ritmisch vrije, melodie verkennende intro) op de oud. Jutta die geregeld proeve gaf van haar kunde op die prachtige harp, hanteerde het instrument nu enkel percussief.

We voorspellen dit Indio Louro op basis van hun passage in Arscene een fijne, verfijnde toekomst als Nel en Peter zo verder blijven schaven aan songs en arrangementen en zich omringen met musici van de klasse van Yves en Jutta.

Antoine Légat.

Copyright foto's Facebookpagina Indio Louro

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

ARSCENE, HANSBEKE - 10/06/17