ROBERT ELLIS & THE PERFECT STRANGERS @ N9, EEKLO - 09/06/17

De vroege bezoekers aan het concert van Robert Ellis in club N9 konden nog net het einde van de soundcheck meemaken. De band was wat laat gearriveerd en had er net een 9 uur lange autorit vanuit Zwitserland op zitten, waar ze de vorige avond in ‘La Grange’ een optreden hadden verzorgd.

Dit kan misschien wel als verzachtende omstandigheid tellen voor het feit dat opener ‘Amanda Jane’ en ook de volgende songs wat rommelig over kwamen. Het was vooral Robert die in het begin een wat vermoeide indruk naliet, met een stem die het duidelijk moest afleggen tegen de instrumenten. Het enige wat toen schitterde was zijn glitterkostuum. Naarmate het optreden vorderde voelde de man zich echter steeds beter in zijn sas, hervond plots het speelplezier waar het hem de avond voorheen duidelijk had ontbroken toen hij voor een stel luidruchtige landgenoten, die hem bestookten met de meest rare verzoeknummers , moest optreden. Daarvoor steek je als artiest de grote plas niet over. Het publiek in de N9 was echter van een ander kaliber en gaf de man de egards die hij verdiende, wat hem en de band duidelijk plezierde. Want deze 30 jarige singer songwriter heeft reeds een paar pareltjes uit zijn pen geschud. Het titelloze album uit 2016 , zijn vierde reeds, waarin de man zijn scheiding van zich afschrijft , staat er trouwens vol van. Het was dan ook uit dit album dat volop werd geput, maar ook de songs uit ‘The Lights Of The Chemical Plants’(2014) kwamen ruimschoots aan bod. Een vaste setlist was er niet (pure ‘laziness’ dixit Robert) en hij spoorde ons aan zelf de setlist mee te bepalen. Roept U maar ! En het was blijkbaar een publiek van kenners want de songtitels vlogen in het rond, en de band ging er graag op in! Robert, zelf op gitaar, laat zich op deze tour begeleiden door zijn vaste band met Kelly Doyle op gitaar, Geoffrey Muller op bas en Michael ‘Tank’ Lisenbe op drums en die zetten best een stevige sound neer . Enkel de steelgitaar van Will Van Horn ontbrak. Een eerste hoogtepunt kwam er met ‘Perfect Strangers’ . Bij ‘TV Song’ spoorde Robert Ellis ons aan nog wat alcohol te drinken, ‘cause the more you drink, the better we sound’. Nu dat was echt niet meer nodig want met ‘Couples Skate’ was het weer meer dan raak, zo raak trouwens dat er een snaar sneuvelde, die hij tijdens de Paul Simon cover ‘Still Crazy After All These Years’ al zingende verving. Ondertussen ondervond hij ook de nadelen van zijn ‘hippe’ vestje (zweten,stinken en helaas niet te reinigen) dus vanaf ‘Singelong’ blonk hij nog enkel uit door zijn performance.’Elephant’ bracht hij enkel met Kelly op gitaar en ‘Bamboo’ uit ‘Photographs’ (2011) bracht hij solo. ‘California’ was een ander hoogtepunt maar bracht ons tevens bijna bij het einde van de set. Een set die hij zelf beschouwde als de beste van zijn Europese doortocht , een set waarin hij gaandeweg zelf zijn speelplezier terug vond. Hij kondigde het laatste nummer aan maar iemand riep nog een verzoeknummer dus het werden er uiteindelijk nog 2. Een stomende versie van Richard Thompson’s ‘Tear Stained Letter’ werd het einde van een concert dat verre van perfect was maar toch een songschrijver liet zien met heel veel in zijn mars en die door zijn publiek met liefde werd omarmd, wat zich naderhand ook in de cd verkoop ruimschoots vertaalde.

Jan Van Streydonck

Setlist : Amanda Jane - Driving - The High Road - Good Intentions - Perfect Strangers - TV Song - Couples Skate - Still Crazy After All These Years - Houston - Sing Along - Elephant - Bamboo - California - Friends Like Those - Chemical Plant - Tear Stained Letter .

Foto © Jurgen D'Hondt

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

MUZIEKCLUB N9, EEKLO - 09/06/17