COZIN @ ARSCENE, HANSBEKE - 09/06/18

COZIN in Arscene te Hansbeke op zaterdag 9 juni 2018: ‘Cozin bezit een hoog ‘sirenegehalte’: ze grossieren in dromerige maar verleidelijke melodieën, zijn niet wars van enige melancholie (noem het indiefolk), met als troefkaart de bijzonder fraaie vocale harmonieën., die de songs omlijsten. Sympathiek en ontwapenend, maar verrassend degelijk en matuur’

In de laatste fase van de eerste seizoenshelft is Arscene, de concert(t)rots van Hansbeke, helemaal ondergedompeld in de vrouwenstemmen. ‘Luctor et emergo’, want de trip blijkt, één halte voor het eindpunt, nu al bijzonder geslaagd. Gelukkig toeval en zorgvuldige planning gaan hier hand in hand. Eigenlijk begon het al op 28 april met het Gentse Blue And Broke, geesteskind van gitarist en songsmid Pedro De Bruyckere. B&B stelde dan zowaar twee cd’s tegelijk voor. De uitstekende Hansbeekse zangeres Melissa Antheunis zong toen bijna alle songs van ‘Kiss Me Twice’ en de nieuwe ‘Edward’ (zie concertverslag op Rootstime) Reena Riot kwam op 4 mei haar komende cd try-outen, een beloftevolle set karaktervolle rocksongs, om naar uit te kijken. Op 26 mei was er het frisse O Bain Marie, de groep van Marie Bogaert, met de bijkomende vocalen van Sofie Cabooter en Julie Honorez, plus ritmesectie. Zij presenteerden met de nodige vocale pracht de EP ‘Sowing Wild Oats’. Op 16 juni komen Little Kim & The Alley Apple Tree hun vierde album ‘Sugarbird’ brengen. En Kim is, dat weten niet alleen insiders, één van de mooiste stemmen van dit lage land (wat ook Guido Belcanto al ontdekte)

Daartussenin, op 9 juni was het de beurt aan Cozin. Ook die drie jongedames hebben een cd, ‘BURST’, maar die is ondertussen meer dan een jaar oud. Ze blikken binnenkort wel een opvolger in. Net als O Bain Marie heeft Cozin een hoog ‘sirenegehalte’: ze grossieren in dromerige maar verleidelijke melodieën, zijn niet wars van enige melancholie (noem het indiefolk), met als troefkaart bijzonder fraaie vocale harmonieën, die de songs omlijsten. Songwriter van dienst en zangeres is Dorien Staljanssens, het gezicht van de band. Dorien speelt gitaar, keys en dwarsfluit, Muriel Boulanger beroert de contrabas en Anna Van Steenwinkel is violiste. Op de cd speelt Jonathan Callens mee, vliegende drummer van heel wat bands, te veel om op te sommen, maar daar hoorden en horen zeer uiteenlopende formaties bij als Kiss The Anus Of A Black Cat of Kadril. Hij is ook lesgever aan de Academie voor Muziek, Woord en Dans Gent. Hij speelde mee op ‘BURST’ maar enkel de dames staan op de coverfoto. Want pas na de opnames werd Callens het vierde lid van Cozin, bij deze vermoedelijk door alle manvolk benijd.
De cd ‘BURST’ kwam tot stand via crowdfunding. Voor de productie werd Koen Gisen aangetrokken, gitarist van An Pierlé & White Velvet, maar ook achter de knoppen bij Sarah Ferri (bij wie je ook Jonathan Callens kan aantreffen), Dans Dans, Bony King. De plaat kwam uit in april 2017. De aanstekelijke single ‘They Don’t Lie’ werd vaak gedraaid op Radio 1, maar er staan nog andere sterke songs op, doorgaans in de zachte sector. ‘Nothing To Say’, ‘On The Edge’, ‘The Bubble Is About To Burst’ (dat de cd-titel leverde) en het afsluitende trio ‘Some Compassion’, ‘Sophia’ en ‘Pablo Neruda’. Daarvan zou het schitterende ‘Sophia’ driewerf helaas niet gebracht worden: ze spelen die song al even niet meer, was de verklaring na het concert. De playlist omvatte ook nummers, die wellicht op de volgende cd terecht zullen komen. Daaronder minstens al één prijsbeest, ‘Galileo’.

Er zijn ook enkele schaarse covers: op het einde van het eerste deel was dat ‘Gravity’ van Hooverphonic en diep in het deel na de pauze een song die eigenlijk ‘Kiss Me Again’ heet, maar die ze onveranderlijk aanduiden als ‘Aaahaah’ (tijdens de uitvoering hoor je waarom!) Die blijkt van Jessica Lea Mayfield te zijn (van Jessica’s debuutalbum ‘With Blasphemy, So Heartfelt‘ uit 2008) Daarbovenop een degelijke versie van ‘Heart Of Gold’ van een of andere Canadese bard (naam niet onthouden) Die zette de finale in met ‘Pablo Neruda’ en ‘Kiss Me Again’, waarna een herneming van ‘Galileo’ als bis fungeerde. De climax op het einde, waar die thuishoort dus. Sympathiek, sociabel en ontwapenend, maar verrassend degelijk en matuur, zo komt Cozin over, want deze geschoolde musici zijn al even bezig en concerteerden al op het Dranouter Festival, Leffingeleuren, de Oostendse Paulusfeesten, in Het Depot in Leuven, de Brielpoort in Deinze, enzovoort. Ze behaalden ook diverse prijzen of finaleplaatsen in wedstrijden. Dorien heeft (net als Marie Bogaert) nog groeimarge als songsmid: het leven haalt haar wel in, leert de ervaring. Die hemelse samenzang van Dorien, Muriel en Anna, tja, dat is in onze contreien toch nog altijd eerder uitzondering dan regel.

Nog iets over de naam Cozin: Dorien was al even solo bezig toen ze er in 2014 achter kwam dat er magie in de lucht hing als ze met Muriel musiceerde. Maar ook was er het gevoel dat er nog een pijler ontbrak. In mei 2015 ontmoetten ze Anna, die hen getipt was, en zij bleek de witte merel. In augustus 2016 besloten ze Hugo’s Cousin te wijzigen in Cozin. Dat verwijst nog naar de oude naam, maar klinkt tevens als het Engelse ‘cosy’, ‘knus, behaaglijk’, een omschrijving die Cozin past als een handschoen. Gaan zien als in de buurt!


Antoine Légat

Foto's Copyright Marc De Bree

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

ARSCENE, HANSBEKE