GOEZOT IN'T HOFKE @ OUD TURNHOUT - 02/06/18

Goezot in't Hofke was op 01-02-03 juni toe aan haar 15de editie. In’t Hofke van Chantraine aan de kerk in Oud-Turnhout was het allemaal opnieuw te doen. Niet grootschalig, maar gezellig en wat relaxter, met een hoofdpodium en de Riverside stage, waar op zondag op de blues dag, de Amerikaan Jake Labotz er de honneurs waar nam. Dit jaar op de roots en blues dagen stonden elf buitenlandse (waarvan zeven Amerikaanse bands!), één Belgische (Boogie Beasts) en één Nederlandse band (Rootbag) geprogrammeerd. The Scabs, de Belpop rock band uit Diest van frontman Guy Swinnen en zijn maatje Willy Willy zorgden voor een uitverkochte vrijdagavond. Swinnen koos in 1981 de naam van zijn band na het zien van een reportage op de BBC over de mijnstakingen in Engeland. Op een bepaald moment reed er een wit busje door de stakende menigte en riep die menigte: "scab! scab! scab!" (“stakingsbrekers!”). De letterlijke betekenis van het woord ‘scab' is een korst op een wonde. Wij waren er bij op dag 2 en willen het volgende live verslag met jullie delen. Dag 2, de rootsdag, is een dag waar de graag opvallende aanwezigen een rockabilly minnend publiek is. De mannen vielen op door hun vetkuiven, tatoeages, omgeslagen jeans en cowboy boots. De vrouwen door getailleerde kleedjes, swing rokjes, be bop haarbanden, tatoeages, make up, naaldhakken en vintage handtassen.

Niet de Amerikaanse Lindsay Beaver & the 24th Street Wailers, maar een Belgische (vervang) band Belle Starr & the Boot Jacks opende rond drie uur de dag. Het lukte de Antwerpse zangeres, comédienne en actrice Ariane Van Hasselt nog net tijdig om een gitarist (Jimmy Hontelé), drummer (Dennis de Gier) en bassist (Bas Vanstaen) te vinden om de organisatie uit de nood te helpen. Sommigen zullen deze frontdame zeker kennen als één van de acht jonge komische talenten van Voor de Leeuwen, die op één in de arena van humor, comedy en revue met als gastheer Bart Peeters hun kans waagden. Ariane is een muzikale countrygirl uit Deurne. Ze studeerde musical in Tilburg en was onder meer te zien in Geronimo Stilton’s Fantasia en Beauty & the Beast. Daarnaast zingt ze in verschillende bands en geeft ze zangles. Hier in’t Hofke deden ze het met hun mix van country, rock (kortweg: rockabilly) het meer dan behoorlijk. Ariane viel ook op met haar kapsel, maar nog meer met haar fantastische stem en uitstekende Boot Jacks, de crème de la crème van de Belgische roots. Ze sloot haar geslaagde set af met “Any Way You Want It”, “één blueske” dat ons niet onbekend in de oren klonk. Op schema zaten we rond 16u met het Duitse koppel Marcel Bontempi & Ira Lee. Marcel Bontempi woont in Kassel, maar heeft naast Catalaans ook cowboy bloed door z’n aderen stromen. Hij is bekend van z’n bands Dr. Bontempi’s Snake Oil Company (Hillbilly, Western Swing) en The Montesas (60’s Beat). In’t Hofke speelde hij samen met zijn vrouw Ira Lee zijn solo rockabilly hits, zoals “Dig a Hole”, “Spiderman” en “Bull Frog”. Zij werden begeleid door muzikanten van The Slipmates en The Buckshots, in zoverre dat de stroompannes hun gejodel niet verstoorde. Alsnog stond hun set garant voor: uitstekende top Rockabilly!

Wij gaan naar 18u toe voor een optreden van Whitney Rose. Deze knappe tweeëndertig jarige Canadese / Amerikaanse country zangeres speelde vorig jaar haar allereerste Belgische concert in Oud-Turnhout. Ze werd geboren in Canada, maar woont tegenwoordig in Austin, TX, waar ze wekelijks concerteert in de fameuze Continental Club. Ze brengt naar eigen zeggen “vintage, pop infused, neo-traditional country”. Haar grote voorbeelden zijn Kitty Wells, Tammy Wynette en Dolly Parton.  Op haar laatste album ‘Rule 62’ [2017] met als producer Raúl Malo (lead zanger van The Mavericks ) werd ze begeleid door drummer Paul Deakin (The Mavericks), gitarist Aaron Till (Asleep at the Wheel), bassist Jay Weaver (Dolly Parton, Tanya Tucker), pianist Jen Gunderman, steel gitarist Scruggs en lead gitarist Kenny Vaughn. Voor de Ameripolitan Awards 2018 (de hoogste prijzen in de Amerikaanse rootsmuziek) werd ze genomineerd in de categorie “Best Honky Tonk Female”. Ze oogt wat koel, maar als ze zingt smelt je als boter in de zon. In’t broeierige Hofke, dat ondertussen goed volgelopen was, kon je genieten van een geweldige show, die volledig door Whitney geleid werd. Enkele nummers die me bijgebleven zijn “Arizona” (uit haar  album ‘Rule 62’), “You Don’t Own Me” (een populair nummer van John Madara & David Whiten dat in 1963 opgenomen werd door Lesley Gore), Elvis’ monster hit “Suspicious Minds” en “Can’t Stop Shaking”. Klasse madam die "Canadian countrypolitan chanteuse"…!

Hij was er dit jaar bij in Hell, NO, waar hij tijdens de EBC zijn land vertegenwoordigde. De sympathieke Noor Joakim Tinderholt is afkomstig uit Oslo en is ondanks zijn prille leeftijd al een heel sterke R&B, blues zanger, gitarist en entertainer. Als tiener trad hij al op in blues clubs in de Noorse hoofdstad. Tinderholt richtte in 2005 zijn band op. De bandleden (buiten Tinderholt zelf) zijn muzikanten van de house band van de Muddy Waters Blues Club. Na een aanloopperiode, touren in Polen en Rusland en enkele succesvolle optredens tijdens festivals (Notodden Blues Festival, Dark Season Blues Festival, Colour Blues Festival, Moulin Blues 2016, Sjock Fest. 2017) was er geen doorstart meer nodig. De uit NY afkomstige bassist Bill Troiani (Eddie Kirkland) en “trommer” (Noors voor “drummer”) Robert Alexander Pettersen, vormen de ritme sectie. Häkon Høye is de tweede gitarist en Kjell Magne Lauritzen de pianist van de band. Dertien jaar na hun eerste optreden in een club in Oslo bracht hij vorig jaar ‘Hold On’ uit. De nummers van Tinderholt die me bijgebleven zijn zijn “What About Love”, “Hold On To Me”, Johnny Rivers’ #1 hit “The Poor Side Of Town” en “I Quit” (alle nummers uit zijn laatste album, dat ik voor Rootstime recenseerde). Dit is niet de eerste keer dat we aanwezig waren op een optreden van Tinderholt. Een ding bevestigde hij in’t Hofke opnieuw, zijn klasse én zijn verdere groei als rocker. Een jonge Scandinavische klassebak!

Barrence Whitfield, de man uit Boston, is niet de geplande headliner, maar stapt met zijn band de The Savages (vertaald: de wilden, de barbaren), rond 20u30 het podium op. Hij wordt niet voor niets de “King of Soul, Shout & Jive & Roll” genoemd. Barrence heeft in zich wat alle “groten” allemaal bezaten, het enige dat je iemand niet kan leren is een lust voor chaos. Hoe wilder, luider, gekker de Savages het brengen, hoe meer deze 63-jarige klaar is om de microfoon aan te vallen, het uit te schreeuwen, je op de touwen te duwen en uiteindelijk je te laten vallen. Zijn doorbraak in Europa kwam na een optreden in 1985, toen hij op het podium dusdanig uitzinnig en dol was dat hij flauwviel en van het podium gedragen moest worden. Dampende rock ’n roll, moddervette soul, rockabilly, garagerock en gruizige blues en funk, ze passeren allemaal op energieke wijze de revue. Verwittigd maakten we ons op voor een supervette show!... Gebackt door garage/punk gitarist Peter Greenberg, bassist Phil “Mr. Tenacious” Lenker, drummer Andy Jody  en saxofonist Tom Quartulli, opent hij met (twee nummers uit zijn ‘Soul Flowers of Titan’ album [2018]) “Slowly Losing My Mind” en “Pain”. “Don’t Start Crying Now” is r’n’r, “Corner Man” garage punk, “Willie Meehan” nog meer garage rock en “Sunshine Don’t Make Sun” power soul. Voor zijn optreden hadden we een kort gesprek met hem. Wat hij te vertellen had, kan je eerdaags terugvinden op de Rootstime website. Geniet er van!

Voor de laatste band The Domestic Bumblebees, moeten we naar Zweden gaan. Ze zijn momenteel zowat hét Zweedse rockabilly exportproduct. Dit powertrio uit Stockholm, speelt voor de derde keer op Roots in’t Hofke. De eerste keer, hun allereerste Belgische optreden onder hun eigen naam vond plaats in 2008. De drie muzikanten, Daniel Kordelius (zang en gitaar), Johan Svensson (drums) en Tobias Einestad (bas, gitaar) zijn stuk voor stuk topmuzikanten die samen een enorme energie en kracht teweeg brengen. Recht toe rechtaan r’n’r, zinderende R&B met af en toe een snuifje coole 60-ies beat. Meer heb je als afsluiter voor een superfeestje echt niet nodig. En wil je nog een weetje wat deze show extra interessant maakt? Zanger Danny wordt binnenkort weer vader en dat heeft tot gevolg dat hun optreden in ’t Hofke hun laatste zal zijn voor een heel lange periode. Domestic Bumblees zijn actief sinds 2004. Ze brachten bij Enviken Records ‘Let's Play a Little While’ [2006], ‘Break up Bop’ [2007], ‘Rocker No. 1’ [2008] ‘Crying for More’ [2009] en ‘Cheater’ [2015] uit. In 2010 waren ze te zien tijdens Blues Peer. Als je dacht dat voor The Domestic Bumblebees het feestje gedaan was, zat je volledig verkeerd, want met nummers als “Cheater”, de shuffle “To My Pretty Baby” en “California Sun” waren nog maar het begin van een uitputtingsslag. Hierna volgde er een portie rockin’ blues met “Give me Back My Wig” (een Hound Dog Taylor & the Housrockers cover uit hun ‘Break up Bop’ [2007] album) en de gekende rocker met de vandaag hier toepasselijke naam “I’m Ready”. Tot?... en het gaat jullie goed, du mår bra!  

Met meerdere uitschieters werd de roots dag een onvergetelijke dag. Wat een bands, wat voor een shows! De eerste pluim hebben die van Goezot in’t Hofke al verdiend, morgen is er de blues dag. Ook dan zijn de namen niet de minsten, ook daar kijken we opnieuw naar uit. Nu naar de camping, want die is er vanaf dit jaar bijgekomen. Ik kan ze iedereen aanbevelen, want ook daar word je (binnen loopafstand) aardig verwend!       

Eric Schuurmans

foto © Manon Houtackers

meer foto © Manon Houtackers

sfeerfoto's © Manon Houtackers

 

  

The Domestic Bumblebees : video 1 - video 2 - video 3 - video 4 - video 5

 

Barrence Whitfield & Savages : video 1 - video 2 - video 3

 

 Joakim Tinderholt : video 1 - video 2 

 

Whitney Rose : video 1 - video 2

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

 

Belle Starr & the Boot Jacks

Marcel Bontempi & Ira Lee

Whitney Rose

Joakim Tinderholt

Barrence Whitfield & Savages

The Domestic Bumblebees