THE BAND OF HEATHENS @ DOORNROOSJE, NIJMEGEN – 08/06/18

The Band Of Heathens is een swingende rootsrock band uit Austin, Texas met flinke delen southern rock, swamp blues en rhythm ’n blues maar ook soul, country, gospel en New Orleans behoren tot de smeltkroes aan stijlen die deze americana band rijk is. The Band, Little Feat (Lowell George), The Eagles en The Black Crowes zijn onmiskenbare invloeden voor het aanleveren van ideeën die BOH met eigen inbreng weet om te zetten tot songs met een energieke mix van diverse stijlelementen op klassieke jaren 70 leest geschoeid.

BOH begonnen hun carrière als 3 afzonderlijke songschrijvers/ gitaristen die regelmatig samen live speelden en na verloop van tijd een orgelist en een ritme sectie toevoegden en BOH was geboren. Een registratie daarvan is terug te vinden op ‘Live At Momo’s’ (2006) en ‘Live At Antone’s’ (2007) met daarop reeds 5 songs “Don’t Call On Me”, “Jackson Station”, “Unsleeping Eye”, “Cornbread” en “Hallelujah” die 1 jaar later ook op hun debuut ‘The Band Of Heathens’ (2008) zouden staan. Door hun ijzersterke live reputatie wordt dat debuut een instant succes in Austin en omstreken dat onmiddellijk ook internationaal wordt opgepikt. De volgende jaren blijft BOH met sterke studioplaten en live optredens aan zet. ‘Top Hat Crown & the Clapmaster ’s Son’ uit 2011 is het laatste album met Colin Brooks. ‘Sunday Morning Record’ (2013) met de 2 overgebleven stichtende leden Ed Jurdi en Gordy Quist en een nieuwe band is een overgangsplaat en een luisterplaat geworden. Met de nieuwe plaat ‘Duende’ knoopt BOH terug aan bij het vertrouwde BOH rootsrock geluid al zijn de akoestisch, ingetogen invloeden van het vorige album duidelijk meegenomen.

Bij onze Noorderburen zijn BOH met een zekere regelmaat te zien. De band speelde in Paradiso Amsterdam in 2009, 2011, 2012 en 2014. Ik zag de band een tweede keer voor het laatst op mijn Amerika muziekreis in 2010 als supportact van JJ Grey & Mofro in Tipitina’s in New Orleans. Hun optreden van 45’ stond als een huis en geld tot op vandaag als een van de beste supportacts die ik ooit heb mogen meemaken. Intussen zijn we 8 jaar 3 studioplaten, 2 live platen en 2 EP’s verder en is de groep een household name in americana rootskringen geworden. De derde songschrijver Colin Brooks is er sinds hun vorige album ‘Sunday Morning Record’ uit 2013 niet meer bij en gelijk werden ook de andere bandleden vervangen. Hierdoor komen toetsenist Trevor Nealon (2011) en drummer Richard Millsap (2012) bij de band. Zij worden aangevuld met bassist Scott Davis (2013) die voor deze tour alweer vervangen is door Jesse Wilson die zich inmiddels goed heeft ingewerkt.

Hoog tijd dus om de band terug live te gaan zien al moet ik ervoor naar Nijmegen.
De kleinere Paarse Zaal met capaciteit 400 man en prima geluid leent zich perfect voor dit soort cluboptredens. Inmiddels is het 4 jaar geleden dat BOH nog in Nederland was. Voor mezelf is het een prettig weerzien met een band waar ik de beste herinneringen aan heb. Benieuwd of die live reputatie nog intact is.

Rond 21 uur komt the BOH op het podium en knalt er meteen stevig in met het blues rockende “Should Have Known”. Ed Juri zingt en speelt slide gitaar terwijl gitarist/zanger Gordy Quist aanvult op ritme gitaar omgeven met stuwende toetsen en ondersteund door een bonkende ritme sectie. Beiden zangers zingen goed samen en gaan aan het eind in duel op slide dat crescendo gaat. Applaus en we zijn vertrokken voor een kleine 2 uur intens muziekplezier.
Gordy Quist neemt op zijn beurt de zang en de leadgitaar voor zijn rekening in het country getinte midtempo “Carry Your Love”. Stemmen en gitaren gaan opnieuw goed samen. “All I’m Asking” klinkt relaxed met een hoog zingende Ed, een mooie melodie, groovende drums en wervelend rollend orgel en pianowerk .

De extra aantrekkingspool met drie songschrijvende, zingende en gitaarspelende frontmannen is weliswaar weggevallen maar de andere twee sterkhouders staan met meer coherent songmateriaal garant voor een topavond met voldoende afwisseling.

Het oudje “Say” klinkt lekker ontspannen, Gordy zingt en fluit en wisselt met Ed solo’s en ritmegitaar uit. De groep verdeelt doorgaans de zang partijen tussen de beide frontmannen Ed Jurdi en Gordy Quist waarbij Jurdi’s wat stoïcijnse voorkomen contrasteert met zijn krachtige rauwe stemgeluid terwijl de net voorkomende Quist diegene is die vlotjes een bluesy countrysoul feel toevoegt.

BOH gooit geregeld een oude song in de setlist en houdt zodoende het vuur brandende met aanstekelijke uitvoeringen van hun beste songs uit hun beginperiode. “Jackson Station”(slepende countryblues), “Don't Call on Me” (laidback Eagles en harmonica), en verderop “Unsleeping Eye” (country rock) en “L.A. County Blues” (catchy rocker met geweldige samenzang) behoren nog steeds live tot de hoogtepunten met alle aspecten die de BOH sound zo uniek maken: swingende rootsrock met sterke samenzang en verrassend samenspel van heerlijk lome gitaarsolo’s , stuwende toetsen en stompend druwwerk. Toch valt er nog meer fraais te noteren. Van het nieuwe album ‘Duende’ komen het uptempo “Last Minute Man” met lekker meezingbaar refrein, het softrockende “Cracking The Code” over het verloren gaan van authentiek menselijk contact in een digitale wereld waar de smartphone regeert, de stomende Stones achtige rocker “Trouble Came Early” met vuig bluesy gitaar werk en rollende keys als afsluiter van de reguliere set en in de toegift het funky groovende “Sugar Queen” dat zich gaandeweg ontwikkelt tot een rock ’n roll gumbo Little Feat waardig. Zo laat BOH menig nummer live ‘ontsporen’ met knarsende gitaarsolo’s en geestdriftige samenzang crescendo de spanning opdrijvend. Onderweg worden mooie rustpunten ingelast met het in New Orleans smart gedrenkte gospelgetinte “Hurricane” met meeslepend meegezongen refrein en de akoestische ballade “Ruby” met mooie soulvolle Eagles-achtige samenzang.
The Band Of Heathens bevestigt zijn geduchte live-reputatie. Heerlijk optreden!

Marc Buggenhoudt

Setlist
1.Should Have Known (Top Hat Crown & the Clapmaster ’s Son, 2011)
2.Carry Your Love (Green Grass EP, 2016)
3.All I'm Asking (Duende, 2017)
4.Say (One Foot in the Ether, 2009)
5.Jackson Station (Live At Antones, 2007)/ (The Band of Heathens, 2008)
6.Last Minute Man (Duende, 2017)
7.Medicine Man (Top Hat Crown & the Clapmaster ’s Son, 2011)
8.The Other Broadway (Top Hat Crown & the Clapmaster ’s Son, 2011)
9.Don't Call on Me (Live At Antones, 2007)/ (The Band of Heathens, 2008)
10.Bessie Smith (Green Grass EP, 2016)
11.Cracking the Code (Duende, 2017)
12.Unsleeping Eye (Live At Antones, 2007)/ (The Band of Heathens, 2008)
13.L.A. County Blues (One Foot in the Ether, 2009)
14.Hurricane (Top Hat Crown & the Clapmaster ’s Son, 2011)
15.Trouble Came Early (Duende, 2017)
Encore
16.Ruby (David Rawlings cover) (Live Via Satellite EP, 2018)
17.Sugar Queen (Duende, 2017)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  

facebook