Artiest info
Website
Myspace
ARENBERGSCHOUWBURG, ANTWERPEN 12/11/09

Jan Akkerman wereldberoemd geworden destijds in 1972 als gitarist van de superformatie Focus is voor het eerst in lange tijd terug in België voor slechts één optreden. Het is donderdagavond kwart over 8 wanneer Jan samen met zijn 3 begeleiders het podium betreed van een knusse schaars gevulde Arenbergschouwburg. Jan is enigszins verwonderd door de nog ‘grote’ publieke opkomst daar hij zelden in België speelt. Voor mijzelf is het een buitenkans om hem hier voor het eerst live mee te maken.

Jan is heel ontspannen en wil ons direct trakteren op een Focus luikje… dan hebben we dat al gehad…”Achtereenvolgens worden “Answers? Questions! Questions? Answers!”, “Anonymus” en “House Of The King” gespeeld allemaal bekende nummers uit het Focusrepertoire. Jan speelt ze in zijn eigen afwijkende versies waarbij enkel de bekende riffs en de hoofdthema’s voor herkenning zorgen. Enkel met zijn vaste drummer erbij en naar eigen zeggen de toetsenspeler en de bassist die mekaar hier voor het eerst treffen, loopt dit vlekkeloos vlot en is het samenspel hecht te noemen. Het publiek smult van dit voortreffelijk aperitief.

Jan Akkerman blijkt ook een vriendelijk man te zijn en maakt geregeld tijd om rustig een praatje of een grapje te maken én het volgende blokje aan te kondigen. Uit ‘Eli’ (1977) met Kaz Lux komt “Tranquillizer” dat begint als een trage blues, keyboard gedreven waarna Jan uitgebreid soleert, aansluitend wordt het meer funky jazz en heavier met knappe, vingervlugge gitaarsolo’s in “Streetwalker” uit ‘Jan Akkerman’(1978) uitmondend in de warme Hammond-b3 klanken, meesterlijk!

“Piétons” begint funky à la Dr John waarna een solospot voor bas en keyboard en Jan terug overneemt tot en met de rif uit “Hocus Pocus”, een voorsmaakje voor wat nog komen moest na de pauze.

Het tweede deel begint grappig: Jan komt op, zegt dat ie zijn gitaar vergeten is waarna de band een ritmisch loungeachtig nummer inzet; even later komt Jan nonchalant het podium opgewandeld, plugt zijn gitaar in en stapt mee in het ritme en excelleert hierover, knap!

‘De gitaar van Focus’ is prominent aanwezig in het volgende Focusachtige nummer dat andermaal heel smaakvol wordt uitgevoerd. De muziek die Jan akkerman speelt is nooit simpel maar immer rijk aan diversiteit en tempowisselingen: wat begint als rockend klinkt even later funky, groovend en jazzy en eindigt met stevige bluespatronen. “Cottenbay” uit de laatste studiocd ‘C.U.’ (2004) is een lange slowblues met licht aanzwellende toetsen en een lekker terugkerend tema. Het laatste nummer (“Urban Strings”) start als een stuk house music dat alle kanten opbokst maar het zijn de tonen van Akkerman’s gitaar die in de groove stappen en alles bij mekaar houden, dan volgt een drumsolo waarna Jan terugkeert en zijn jazzrockpartijen het overnemen. Straf!

Was het aperitief niet te versmaden dan is het dessert de kers op de taart. De twee bissen bestaan enigszins voorspelbaar uit de eeuwige parels “Hocus Pocus” en “Sylvia” doch de versies zijn dat geenszins: Akkerman houdt het midden tussen spannend en herkenbaar. Klasse! Streven naar het hoogste zonder aan gitaarpatserij te doen is weinigen gegeven.

Ik heb genoten van dit muzikaal onderhoudend festijn waarbij het bordje retro of nostalgie nergens te bespeuren viel integendeel Jan Akkerman is nog steeds bij de tijd en maakt eigenzinnig zijn eigen boeiende eclectische mix. Zo is hij op do 17 december in een meer akoestische setting te bewonderen in het bijzijn van de Zuid-Amerikaanse jazzpianist Mike Del Ferro in de bovenzaal van De Valk in Lier. Ik zou zeggen aan de liefhebbers niet twijfelen.

Marc