BETTYE LAVETTE @ DE ROMA BORGERHOUT - 18/03/15

Vanavond kreeg De Roma hoog bezoek met Bettye Lavette die werd aangekondigd als The Great Lady Of Soul. De inmiddels 69 jarige dame nam haar eerste singles op in de gouden soulperiode van de jaren 60, maar kende toen enkel succes bij een kennerspubliek. Haar eerste LP ‘Tell Me A Lie’ verscheen pas in 1982, 25 jaar na haar eerste singles. In 1998 kreeg ze terug aandacht bij de blues- en soulliefhebbers toen ze de absolute revelatie was tijdens legendarische Utrechtse Blues Estafette. In 2004 kreeg ze eindelijk erkenning als zij de W.C. Handy Award ‘Comeback Blues Album Of The Year’ won voor ‘A Woman Like Me’.

In november 2005 trad Bettye voor het eerst in vele jaren nog eens in België op. Het optreden vond plaats in de AB te Brussel, in de kleine zaal. Het album ‘I’ve Got My Own Hell To Raise’ was nog maar juist verschenen, maar had nog niet voor de nodige fuzz gezorgd. De amper 120 toeschouwers (waaronder ik) zagen een subliem concert. Mijn enige frustratie tijdens dit concert was het gebrek aan herkenning voor deze souldiva. Terwijl commerciële R&B acts zoals Beyonce in 10 minuten een Sportpaleis uitverkopen, kreeg een dame waarvan vele jonge R&B zangeressen de mosterd halen amper de kleine zaal van de AB gevuld. Toch heeft dit optreden gezorgd voor een boeking op Rock Werchter (2006). Met ‘I’ve Got My Own Hell To Raise’ had Bettye een uitstekend album dat ook bij een jeugdig publiek insloeg als een bom. Sedert dan verkopen ook de opvolgers van het album als zoete broodjes en toert Bettye jaarlijks in onze contreien en staat ze op de grootste festivals geboekt.

Vanavond kwam de nog steeds kokette dame haar nieuwe album ‘Worthy’ voorstellen. Ze vertelde dat ze zeer trots was op dit album en dat ze deze plaat integraal zou spelen. Dit had ze beter niet gedaan: de meeste toeschouwers hadden het album nog niet gehoord en er staan teveel trage nummers op de plaat. Hierdoor verslapte de aandacht van het publiek. Zeker ook omdat ze zeer statisch optrad. Ze zat op een krukje, met een tekstboek naast zich en verliet slechts voor een paar nummers het krukje. Er staan echter mooie nummers op het nieuwe album.

Zo is ‘Bless Us All’ een knap trager nummer waarin haar meeslepende zang excelleert. Ook ‘Where A Life Goes’ is zo’n prachtige deep soul met een knappe gitaarsolo op slide. Twee uptempo nummers waar Bettye bij danste waren ‘Complicated’ en ‘Stop’. Na het epische titelnummer ‘Worthy’ verliet Bettye al na 42 minuten het podium. Amper in de helft van de speeltijd zitten en het publiek al laten scanderen voor bissen: sympathie win je hier niet mee in België. Na de voorstelling van de muzikanten zette Bettye haar set verder met de signature song ‘Let Me Down Easy’. Het tempo werd terug opkrikt met het funky ‘Joy’. Afsluiten deed ze solo en a capella met Sinead O’Conners’ ‘I Do Not Want What I Haven’t Got’.

De lichtman had de zaalverlichting al terug aangestoken toen ze alsnog terug kwam voor ‘Before The Money Came’. In de 7 keer dat ik Bettye zag, was dit veruit het minste optreden. Haar rauwe, hese stem zorgt nog steeds voor kippenvel, maar de bezieling die haar vorige optredens kenmerkte ontbrak vanavond. Vroeger zong ze de longen uit haar lijf en liep en danste ze tot het zweet van haar hoofd gutste. Ook de setlist was niet goed opgebouwd. Ze had beter enkele oudere nummers in haar set geplaatst zodat er herkenningspunten waren. Ook meer mid- en uptempo nummers waren welkom zodat de ballades meer impact zouden hebben. Nu verloor ze de spanningsboog door 7 trage songs na elkaar te spelen. Neen, vanavond kregen wij niet de Bettye geserveerd zoals wij ze kenden. Verwachten wij teveel van een 69 jarige dame? U mag het zeggen…

Kris Vermeulen

Foto © JiVe

Meer Foto © JiVe

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

DeROMA, BORGERHOUT - 18/03/15