EVAN DANDO @ TRIX, ANTWERPEN - 20/03/15

Sara Johnston

Evan Dando : toonbeeld van nonchalante klasse!

Evan Dando maakte met The Lemonheads in het begin van de jaren negentig het mooie weer met onweerstaanbare poprock. Met de uitstekende platen “It’s A Shame About Ray” en “Come On Feel The Lemonheads” waren ze enkele jaren één van de toonaangevende bands binnen de indierock scene. Evan Dando’s buitensporig druggebruik luidde in 1996 het einde van de groep in. In 2003 kwam Evan echter terug aan de oppervlakte met de solocd “Baby I’m Bored”. Ook de groep verrijst uit zijn as en in 2006 komt het gesmaakte album “The Lemonheads” uit. In 2009 was hij al te gast in de Trix-club met een energiek concert, waarbij hij uit zijn solocd’s putte maar ook veel werk van The Lemonheads bracht. Met The Lemonheads gaf hij in 2012 in dezelfde club een wat routineus concert dat de verwachtingen niet volledig inloste. Wat wordt het vanavond, bij Evan is het steeds afwachten.

Eerst krijgen we Sara Johnston - van het in de jaren ’90 succesvolle Bran Van 3000 - als voorprogramma. Sara heeft een licht hese, aangename stem en begeleidt zich op een akoestische gitaar. In het begin van haar set zijn haar gitaaraanslagen niet altijd even zuiver maar dit betert gedurende het concert. Ze heeft enkele leuke nummers in haar repertoire maar echt beklijven doet het nooit. Het meeste indruk maakt ze uiteindelijk met haar slotnummer, een cover van Billy Idols “Eyes Without A Face”. Een leuke opwarmer zonder meer. (meer foto's)

Evan Dando ziet er verwilderd uit met zijn lange haren, die dikwijls als een gordijn voor zijn ogen hangen en zijn onverzorgde baard. Hij kijkt ook niet bepaald fris uit zijn ogen, hij bestudeert regelmatig de zoldering van de Trix-club, heel bizar. Hij is enkel gewapend met een akoestische gitaar maar dit vormt geen bezwaar, hij is een begenadigd gitarist en weet het ondanks deze beperkte instrumentatie boeiend te houden. Evan maakt zich meteen sympathiek wanneer hij een six-pack bier aan de voorste rijen uitdeelt. Hij opent zijn optreden met “Being Around” van The Lemonheads. Hij zal gans de avond vooral een ruime greep doen uit The Lemonheads catalogus maar evengoed uit zijn solowerk en daar bovenop speelt hij ook nog vele covers. Hij is zijn nonchalante zelf, hij speelt losjes uit de pols, soms behoorlijk slordig maar ondanks dit euvel herken je nog steeds de stijlvolle songs.

Ik begon met het noteren van de nummers, maar hij speelt in bijna twee uur een ontelbaar aantal songs en deze werden er in zo’n ijltempo doorgedraaid dat ik hiermee gestopt ben. Het publiek heeft een ruime inbreng in de setlist want verzoeknummers worden meestal met veel plezier gespeeld. Veel publieksfavorieten passeren de revue zoals “Bit Part” met inbreng van het publiek, “My Drug Buddy”, “It’s About Time” en “Into Your Arms”. Een muzikaal hoogtepunt is zeker de versie van “Alison’s Staring To Happen” met zijn verrassend tussenstuk en einde. Zijn muzikale helden blijken ook de mijne te zijn want hij brengt covers van Townes Van Zandt (“I’ll Be Here In The Morning” en “Snow Don’t Fall”), het fantastische Lucinda Williams nummer “Metal Firecracker” en Gram Parsons’ “Sin City”. Hij brengt samen met support Sara Johnston een drietal songs wat voor een aangename afwisseling zorgt. Hij plaagt het publiek door van “Mrs Robinson” een stukje te spelen maar hij zegt dat hij het niet meer voldoende kent om het volledig te brengen.

Het enthousiaste publiek heeft duidelijk genoten van deze onderhoudende muziekavond. Het verrast me dat een groot deel van het publiek amper geboren was in de succesperiode van The Lemonheads maar dat ze desondanks de nummers grotendeels meezingen. Evan Dando was goedgemutst en heeft ondanks zijn dikwijls rommelige manier van spelen de aanwezigen onderhouden met zijn vele onverwoestbare parels van songs. Evan Dando heeft iets van een busker zoals hij zijn songs brengt maar dit wordt hem met veel liefde vergeven.

Lou

Foto © JiVe

Meer Foto © JiVe

 


 

Artiest info
Website  
facebook  

TRIX, ANTWERPEN - 20/03/153