WARPAINT @ KONINKLIJK CIRCUS, BRUSSEL - 15/03/15

.

Artiest info
Website
 

KONINKLIJK CIRCUS, BRUSSEL - 15/03/15

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dit was zo’n risicoconcert. Een band die ik tot voor kort niet echt kende gaan bespreken. Op voorhand snel enkele plaatjes via het net beluisterd. Maar wat dit live ging geven was een raadsel.In het KC aangekomen nog net het laatste nummer van voorprogramma “The Garden “ meegepikt. Klonk als harde (blues) rock die mij aan onze Black Box Revelation deed denken.Toen volgde een lange pauze. Hadden de dames van Warpaint sterallures? In elk geval: het was al goed na negenen toen de dames op het podium verschenen.  Ze begonnen redelijk stevig met het nummer “Warpaint” en zetten hun handelsmerk van het eerste nummer in de picture: de samenzang.  Ze brengen vrij  lang uitgesponnen nummers waarin je referenties hoort aan The Cure, U2 en Bjork (dat spacy aspect).

De 2 gitaristes wisselden de zang af, ze dansten vrijuit op het podium wat het concert een “feel good“ gevoel gaf.  Maar de ster van de groep was voor mij de drumster. Deze dame sloeg als een metronoom, vulde al de gaten die vielen op en mende de groep en publiek op met de aanstekelijke beats en ritmes. Jammer dat de groep geen echt sterke zangeres heeft. Beide dames zingen in het hogere spectrum en de samenzang heeft daarmee iets van “heksen” die zingen. Maar het was verre van slecht. Ze wisselden tempo af, ze werkten naar een hoogtepunt naar het einde van de set toen ze hun gekendste nummers speelden: “Love Is To Die” en “Keep It Healthy”. Het nieuwe “No Way Out” brachten ze met een tempowissel die van traag na een wat experimentele solo overging in een stevige rocker met dito gitaarsolo. Hoogtepunt van de set was het funky “Disco/Very” dat ze aankondigden als “Sunday is the new Friday, let’s party”.

Uiteraard kwamen ze terug voor 2 bisnummers. Daarvan bleef vooral het trage , ingetogen “Biggy” hangen. Wederom was het jammer dat de belichting in het KC op niets trok. De muzikanten stonden veel in het donker en waren soms zelf niet te zien. Ik denk niet dat het hun bedoeling was.

De conclusie is dat het een onderhoudend concert was, met een groep die professioneel haar ding deed maar die iets teveel op veilig speelde. Je had het gevoel dat ze zich inhielden om helemaal loos te gaan. Ondanks de af en toe “snerpende” gitaren.

Luc Daelemans

Meer foto's klik hier © Yvo Zels