EEFJE DE VISSER @ MUZIEKODROOM, HASSELT 25/03/16

Nadat ze de Grote Prijs van Nederland in 2009 gewonnen had, zat Eefje De Visser plots in een stroomversnelling. Concertaanvragen liepen binnen en ondertussen schreef de Haagse singer/songwriter verder aan de nummers voor haar eerste album De Koek, dat in januari 2011 verscheen. Twee jaar later kwam ze op de proppen met Het is. Het radioprogramma Duyster (Studio Brussel) pikte "Ongeveer" op en zo geraakte Eefje stilaan bekend in ons land. Vorig jaar speelde ze hier op het PLAY festival met volledige band een aantal nieuwe nummers die het onlangs gereleasde Nachtlicht al aankondigde.

Luwten (Tessa Douwstra) werd door De Visser gevraagd om het voorprogramma te verzorgen op deze tournee. Van deze Nederlandse uit Amsterdam is nog niet zoveel geweten. Tessa legt momenteel de laatste hand aan haar debuutalbum The Difference, waarmee ze de windvrije plekken verlaat.

Voor een handvol toeschouwers begon Luwten aan haar set, bijgestaan door percussionist Micha Porte en toetsenist Jasper Slijderink. Terwijl "No Ifs" speelde kwamen er almaar meer mensen de zaal in om te luisteren naar haar gitaarmuziek die overgoten was met elektronica. Gebaseerd op een pianodeuntje klonk "Go Honey" ons bekend in de oren hoewel het de eerste keer was.
Tessa's stem deed bij momenten denken aan die van Jacqueline Govaert (Krezip). In het sobere "Double 4 Me" en het daaropvolgende "We Talk" was dit zeker het geval. Met het aanstekelijke, repetiteve "Indifference" sloten ze hun speeltijd af. Onbekend is onbemind, maar daar hoeft Luwten zich minder zorgen om te maken. Ze wisten de aandacht te trekken en het bleef boeiend dankzij de gevarieerde set die bestond uit: "No Ifs" / "Go Honey" / "Element Of Surprise" / "In Over My Head" / "Double 4 Me" / "We Talk" / "Out The Window" / "Indifference". In het najaar komt de plaat uit !

Een volledige band op het podium maar het was Eefje De Visser die solo op gitaar "Wakker" inzette. Het geruis van de zee, die klonk als een ijzige noorderwind, was haar achtergrondbegeleiding. Na de eerste strofe viel Merijn van de Wijdeven in met een lichte bastoets en wat later was de hele band actief. Het ritme werd iets omhoog getrokken op aangeven van drummer Nicky Hustinx in "Wacht". Een vervelende echogalm op de microfoon en storend gezoem van monitors gijzelden "Mee", wat zonde was voor het liedje. Ook Eefje vond het vervelend en vroeg zich hardop af of iemand wist vanwaar het kwam en wat er aan te doen viel. We zullen het ermee moeten doen, zei ze. We kunnen nu toch moeilijk stoppen. Tijdens het rustige "Uit De Lucht" dat subtiel ingekleurd werd door de medemuzikanten was het storende geluid weg. Tijdens het aansluitende "De Bedoeling" was de galm er weer maar het gezoem bleef achterwege. Zowel band als publiek liet dit niet aan hun hart komen en genoten van deze mooie song.

Daarna ging Eefjes gitaar even aan de kant zodat ze de tekst van "Stof" met expressie en een dansje kracht kon bijzetten. Naadloos gingen ze over tot "Naartoe", dat al even donker klonk als het vorige. De Visser haar teksten zijn niet de meest makkelijke maar ze wist ze wel op een aangename manier over te brengen. Wiegend op de intro van keyboardspeelster Annelie de Vries begeleidde Eefje zichzelf in "Luister". Met gitaargetokkel en een minieme begeleiding gebruikte ze haar stem als extra instrument.

Het kille geluid werd even opgewarmd door de xylofoonpartij van Jacob van de Water tijdens de begintonen van "Er Is" maar al snel stak die strakke noorderwind weer op, die onopvallend "Trein" met zich meebracht en een duel tussen gitaar en elektronica uitvocht in een guur einde. Het ingetogen "Genoeg" had een aanstekelijke drum- en baslijn en was de voorbode van het intieme "Wel", waarin Eefje de Visser op het drumpodium naast Annelie ging staan. Met hun tweetjes kregen ze de zaal muisstil. Hierna katapulteerden ze ons terug naar de jaren ’80 met "Staan" en "Jong" die ons deden denken aan Eisbär van de neue deutsche welle-band Grauzone. Het rustig beginnende "Scheef" werd daarna opgehitst door een stevige roffel die enkele heftige tussenstukjes meekreeg en eindigde in georkestreerde weerbarstigheid.

Een korte pauze later kwam het vijftal vooraan staan. Tijdens hun laatste theatertournee hadden ze er al mee geëxperimenteerd en dat vonden ze zo leuk dat ze het blijven doen zijn. Eefje op gitaar, terwijl de band rond haar stond, zongen "Nee Joh" waarbij ieder lid een ander stukje tekst tegelijkertijd voor z’n/haar rekening nam. "Hartslag" speelden ze terug in de gewone bezetting. Met deze vrolijke noot, voorzien van scherpe weerhaakjes, sloten ze af in de Muziekodroom.

Dirk Vanhees

Foto © Yvo Zels

 

Artiest info
website  
   

MOD - HASSELT, 25/03/16

 

Luwten

Eefje De Visser