GREGORY PORTER @ AB BRUSSEL, 10/03/16

Binnen een periode van amper zes jaar transformeerde Gregory Porter van nobele onbekende tot koning van de hedendaagse jazzvocalen. De man met de typische ‘hoedmuts’ (stilaan even iconisch als de steek (bicorne) van keizer Napoleon) won met zijn laatste langspeler ‘Liquid Spirit’ niet alleen een Grammy Award maar de plaat mag zich tevens het meest gestreamde jazzalbum allertijden noemen. Het VW Spring Sessions Jazz Festival sloeg met deze Amerikaan dan ook een vette vis aan de haak toen ze hem vastlegden voor twee Belgische concerten, met name in de Ancienne Belgique en in de Roma.

Het eerste concert, donderdagavond, kon rekenen op de energieke steun van een reeds wekenlang uitverkochte AB, gevuld met fans van gevarieerde leeftijd. Jong en oud, ze houden allemaal van de 44-jarige knuffelbare Gregory met zijn machtige, betoverende stem.
Binnen zijn begeleidingsband viel de personeelswissel van saxofonist Yosuke Sato door Tivon Pennicott op. Deze laatste is misschien iets minder flamboyant maar hij stelt zich meer dienstbaar op ten aanzien van de songs die de revue passeren en dat blijkt een goede zaak. Ouwe getrouwe pianist Chip Crawford, een man die gezegend is met een boeventronie à la James Cagney maar-daar-verder-ook-niets-kan-aan-doen, schittert ook nu weer in een rol die veel meer voorstelt dan enkel deze van begeleidingsmuzikant. Dit zijn slechts enkele facetten van wat we zonder blikken of blozen, opnieuw een memorabel concert zullen noemen. Uiteraard spelen de songs ook een rol en de kwaliteit van deze zelf geschreven nummers, aangevuld met enkele rake covers en wat nieuw materiaal doorstaan de test prima.

Zo opent Porter met een mooie versie van ‘Holding On’ (bekend van dance-act Disclosure) en weet de song helemaal naar zijn hand te zetten. Dit splinternieuwe nummer zal trouwens te vinden zijn op zijn nieuwe album ‘Take Me To The Alley’ dat in de maand mei verschijnt. Deze titel symboliseert een terugkeer naar het gewone leven en de achterbuurtjes die voor deze artiest de sociale basis blijven waaruit hij zijn inspiratie haalt. Verbonden blijven met de eigen roots vindt Porter namelijk heel belangrijk en hij getuigt hiervan onder meer tijdens het prachtige ‘On My Way To Harlem’, een song waarin de zanger zowel muzikaal als tekstueel in de voetsporen van Duke Ellington en Marvin Gaye loopt. Vertrekkende vanuit jazz komt Gregory Porter op een heel natuurlijke manier als vanzelf uit bij soul, gospel, blues en zelfs reggae. De vermenging van al deze stijlen maakt zijn muziek rijk, gelaagd en doorleefd. Porter zingt graag over dingen die hem werkelijk raken in het leven; verloren of onuitgesproken liefdes bijvoorbeeld maar ook sociaal-politieke kwesties liggen hem nauw aan het hart. Hij is per definitie een man van emotie en net dat weet hij met zijn machtige stem zo treffend uit te drukken. De échte soul van deze artiest zit ’m dus in de manier waarin hij achter zijn woorden staat en dit via zijn heerlijke bariton gestalte geeft.

Teveel hoogtepunten om op te noemen, gloedvolle soulnummers als ‘Hey Laura’, ‘Water Under Bridges’ en ‘Be Good (Lion’s Song)’ bijvoorbeeld die vrouwenharten laten smelten als chocolade in de magnetron, het met reggaeritmes versierde ‘Musical Genocide’, dat ooit een klein hitje was in onze contreien, het uitbundige ‘Free’, meegeklapt door de godganse zaal en natuurlijk de mega-hit ‘Liquid Spirit’, deze keer gewoon uitgevoerd in de oorspronkelijke jazz versie. Het Brusselse publiek kreeg er nooit genoeg van. Afsluiten deed Gregory Porter via het breed uitgesponnen politiek-sociaal geladen ‘1960 what’ waarin de bandleden lekker konden uitfreaken in een spetterende finale. Als eerste bisnummer trakteerde hij op een gloednieuwe ballad ‘Don’t Be A Fool’, gelijk ook een soort introspectief relatieadvies. Het ultieme afscheid volgde echter na het welgemeende ‘No Love Dying’ maar toen was de buit al lang binnen. Dit concert onthouden we als eentje om in te kaderen.

Gelieve met z’n allen nu al te noteren dat het nieuwe album van Gregory Porter 'Take Me To The Alley' op 6 mei verschijnt via Blue Note Records. Op 9 juli komt hij naar het Cactusfestival in Brugge. U zou al onderweg moeten zijn.

Shake

Foto © Yvo Zels

 

Artiest info
website  
   

AB - BRUSSEL, 10/03/16