JAMES ARMSTRONG & HENRY CARPANETO BAND @ GOORBLUES - 12/03/2017

Ken je het verhaal hoe Tony Iommi (Black Sabbath) werd gemotiveerd door het beluisteren van de evenzeer verminkte Django Reinhardt ? Het verhaal van James Armstrong gaat niet over een ongeval op een industriële machine zoals bij Iommi, noch over een verlamming door brandwonden als bij  Django. Op de vooravond van de tour voor zijn eerste album “ Sleeping With A Stranger “ in '97, overkwam hem een messteek in zijn linker schouder, tijdens een inbraak bij hem thuis. Twee vingers van zijn linkerhand werden hierdoor verlamd. Bij alle drie dezer gitaristen, de hand waarmee ze de akkoorden nemen. Maar James is een doorbijter, wat zich zal weerspiegelen in zijn albums en vindt de kracht in blues muziek. De titels van zijn volgende albums “Dark Night” en “ Got It Goin' On “ vertalen de soul van zijn dagboek. Dit laatste album wordt meermaals genomineerd en door velen beschreven als blues vernieuwend. “Keeping The Blues Alive” geldt voor hem destemeer. Recent album “ Guitar Angels “ verraadt ook dat James gelooft in zijn beschermengel, vooral dan na het oplopen van zijn wonde.

Als singer- songwriter van de Westkust, geboren te Los Angeles/Californie in 1957, speelde hij, op zijn twintigste al, samen met de legendarische Smokey Wilson. Door de jaren heen treedt hij wereldwijd op, samen met Albert Collins, Buddy Guy, Keb Mo, Chaka Khan, Coco Montoya, Walter Trout, Tommy Castro, Roy Brown, Shemekia Copeland, Charlie Musselwhite, Ricky Lee Jones, Joe Louis Walker, de lijst is eindeloos. Beschikt over een zelfverzekerde podium presence, een superbe gitaartechniek, met daarbij nog een prachtige stem. Treedt samen op met een man die de weg naar cafe 't Goor al eerder vond, de Italiaanse Henry Carpaneto, held op piano. Samen met zijn band: op het Lygnum drumstel de Italiaan Emanuele Rivara en op bas de Franse Eric Lebeau. Een beter trio kon James zich niet wensen, zo vertelt hij ook. Na drie dagen op deze tour ervaart hij de enorme sterkte van hun samenspel.

Een jazzy intro, twee voortreffelijke nummers die bewijzen dat ook Carpaneto in topform is. In het tweede herkennen we de hucklebuck van Paul Williams, subliem pianowerk, waar we gerust meer van kunnen proeven. Henry kondigt James aan als “The Master Of The Chicago Blues”. Van achter ons, onder hartelijk applaus, betreedt hij, in die typisch Amerikaanse stijl, het Goorblues podium ...of we d'r klaar voor zijn ! Vangt direkt aan met het geweldige “Tore Down ”. Song van pianoman Sonny Thompson in co-writing met blues gitarist Freddy King, één der drie kings, die de ware aard van de eerste Electric Spanish Gibsons liet horen (ES 335 en 345). James slaat dit nummer plat met zijn Fender, “Tore Down” in de letterlijke betekenis. Maakt ons al snel duidelijk dat hij hier voor ons de meester zelf  is, stevige bluesrock met een Europees trio en gitaarles met drie vingers. Begroet ons en geeft toe dat hij niet altijd 's middags, voor hem nog vroege ochtend, de blues speelt. “This song will wake you up” en gooit één van zijn debuutnummers “ Got It Goin' On” uit z'n gitaar. Neemt halverwege zijn bottleneck en laat ons zien dat hij kan sliden als de grootste, die messteek is toch al lang achter de rug.

James vertelt graag, op humoristische wijze “true stories”. Van toen hij als jonge knaap nog op een bank werkte en de mooie meiden wilde intimideren. James' muziek pronkt in verschillende films, “Speechless” en “the Florentine”. “ Bank Of Love “ schreef hij voor “Hear No Evil” een misdaadfilm uit 1993. En of we van blues houden? Slow Blues in het monumentale “ Have You Ever Loved A Woman “ van Billy Miles en ook weer uitgebracht door Freddie King in '61. We kennen hiervan nog veel prachtige uitvoeringen van Derek And The Dominos tot de nieuwe sterke jeugd als Ben Poole en Laurence Jones. James geeft dit een sensueel kleurtje met speelse huilende snaren. Op zijn nieuwe Cd staan enkele covers, maar helemaal niet zo eenvoudig die daaruit te herkennen, mocht je de titel niet kennen. Middenin horen we toch de schaduw van Robert Palmer, die heimelijk achter het podium loopt en net zoals wij meezingend :

might as well face it ...you 're “Addicted To Love ”.

Of er grootmoeders in de zaal zijn... die ook plezier willen maken... geen probleem James, hier staan zelfs niet getrouwde grootmoeders ! Tijdens ”Grandma's Got A New Friend “ moet het gebeurd zijn: opborrelende dansperikelen in de onderbuik, moeders of grootmoeders, het blijven jonge mama's op de dansvloer. John Lee Hooker en “Boom Boom” het hoort er allemaal bij. En zo gaan we er even uit voor de kenmerkende Goorblues foto, buiten aan het krijtbord.

Tweede set op eenzelfde manier door de Henry Carpaneto band volledig instrumentaal, op meesterlijke wijze ingezet. Kort nummer  “Everybody Wanna Know” waarna James vertelt over de US, met zijn clown als president, maar ook met zijn koning ! Jawel, we kennen allemaal BB. Verklapt ons verder waarom hij de blues speelt. Houdt ervan om BB King te vereren, enkel al door zijn muziek te spelen. “ The Thrill Is Gone “ zal nog door velen worden herdacht. James brengt ons een dankbare herinnering aan die grote legendarische koning met een adembenemend solowerk, de juiste groove en ook de juiste uitmuntende stem, zoals een king behoort.

“Six Bar City”, nieuw uptempo werk uit de nieuwe CD “ Guitar Angels “ met een volle dansvloer waarop vooral jonge mama's. Nog een cover van John Mayer uit 2006 “ Waiting On The World To Change “ wat meer dan ooit een schets is van verkeerde leiders, die misleidend nieuws en televisie verkondigen, terwijl we machteloos toekijken.

Swingen mee, vooral de mama's, met een ode aan de “Windy City... “ Sweet Home Chicago “. De stad om de duivel te misleiden, zo deed tenminste Robert Johnson. Even applaus voor roadmanager Ray, die net als Michel en Paul en Lydia dit feestje mogelijk maakten. “Hey Hey, The Blues Is Allright” met Henry's piano solo die omswitcht in orgel, terwijl James voor de tweede maal van het podium stapt, tot buiten toe op de stoep zingend. Op zijn terugweg paradeert een vrolijke bende schouder aan schouder mee tot achter de toog. Het concert mondt uit in een feest, in cafe 't Goor blijven dan ook de danspalen niet onbemand. James geniet op zijn beurt van dit alles. Maakt nog een groet naar zijn echtgenote Alice, onder ons aanwezig naast de bar. Het dak gaat er helemaal af als hij zijn “Saturday Night Woman”  brengt, op het meer toepasbare “Sunday Night Woman”. Dan altijd in deze bluesclub een encore, opgeëist door Paul, als we maar genoeg “noise” maken. Weerom geen probleem en we horen nog “Help Me” een pareltje van Sonny Boy Williamson, de Mississippi harmonica bluesmuzikant, waarmee we dit feestje afsluiten. Cafe 't Goor, you made it again !

Guy Cuypers

Foto © JiVe

meer © Foto Jive

 

 

video's : Got It Goin' On - Have You Ever Loved A Woman - Waiting On The World To Change - Saturday Night Woman - Boom Boom - Help Me, I Can't Do It All By Myself - Six Bar City - The Blues Is Allright

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

GOORBLUES - 12/03/2017