FATOUMATA DIAWARA @ DE ROMA, BORGERHOUT – 30/03/18

Fatoumata Diawara (° 1982) werd geboren in Ivoorkust maar groeide als puber op in de Malinese hoofdstad Bamako. Daar werd ze op jonge leeftijd reeds een bekende actrice in films als “La Genèse” en “Sia, le Rêve du Python”. Toen ze in 2002 door Jean-Louis Courcoult, de baas van het Franse Royale De Luxe, werd gevraagd deel uit te maken van zijn gezelschap, kreeg ze geen toestemming van haar ouders en liep ze weg naar Parijs. Ze trok met Royal De Luxe zes jaar de wereld rond. Binnen het theaterensemble viel toevallig haar uitzonderlijke stem op toen ze backstage aan het zingen was en mocht zo solo zingen tijdens de voorstellingen. Uiteindelijk werd ze gevraagd door de Malinese ster Oumou Sangare om met haar te toeren als achtergrondzangeres, maar ze zong ook al in projecten van Cheikh Lô, Dee Dee Bridgewater, Herbie Hancock en Damon Albarn. Haar eerste plaat “Fatou”, die ze in 2011 uitbracht op het gerespecteerde World Circuitlabel van Nick Gold (Orchestra Baobab, Ali Farka Touré, Cheikh Lô, Buena Vista Social Club), was meteen een voltreffer en belandde in menig eindejaarslijstje. Ze speelt op dit album een eigentijdse versie van de traditionele Wassoulou muziek uit Mali. Met haar debuutalbum werd ze meteen een ster in het wereldmuziekgenre en ze deelde al het podium met Paul McCartney. In 2015 speelde ze in De Roma nog een duoconcert met Roberto Fonseca. Dit jaar op 25 mei verschijnt eindelijk de opvolger “Fenfo”. Op het nieuwe album, dat werd opgenomen in Mali, Burkina Faso, Barcelona en Parijs, zingt ze vooral in het Bambara.

Fatou (zang en gitaar) wordt vanavond bijgestaan door vier muzikanten waaronder drie Malinezen (gitarist Yacouba Koné, bassist Sekou Bah en drummer Jean-Baptiste Ekoué Gbadoé) en de Barcelonese toetsenist Arecio Smith. Het concert begint vrij moeizaam, niet in het minst omdat de bassist problemen heeft om geluid uit zijn instrument te krijgen. Tijdens het tweede nummer “Mousso” - vrouw in het Bambara - wordt dit euvel opgelost en kan er voluit gemusiceerd worden. Fatou pleit in deze song voor meer vrouwelijke leiders. Zij is een geëngageerde artieste en vraagt in “Coco” een oplossing van het migratievraagstuk. In haar ogen zijn we uiteindelijk allemaal nomaden. Fatou staat als een echte revolutionaire strijdster met de vuist in de lucht. Het is goed dat ze duiding geeft bij de songs want het Bambara ben ik niet machtig. De eerste drie nummers zijn niet zo dansbaar maar het wordt daarna heel funky in een nieuwe song waarvan ik de titel niet verstaan heb. Volgens Fatou kan je in je leven zelfs van een hond of een kat leren. 'The flower of humanity is dying', ze komt soms prekerig over maar gelukkig maakt de muziek alles goed. Het is een krachtig funknummer met verrassende tempowisselingen en een a capella einde. In “Kanou Dan Ye” (End of love) wil ze dat meisjes mogen kiezen wie ze liefhebben, want gearrangeerde huwelijken zijn in Mali nog schering en inslag. Het publiek stemt duidelijk in met haar stellingen waar dan ook weinig tegen in te brengen is. Ook dit is een funky song met een pittige solo van de gitarist.

Er wordt hulde gebracht aan de legendarische Fela Kuti met een op de Afrobeat geënte song. Fatou gaat met gitarist Yacouba Koné een vraag/antwoord spelletje aan.

Ze is beïnvloed door de zangkwaliteiten van Nina Simone en brengt een ongemeen felle cover van “Sinnerman”. Tijdens deze song trekt Fatou haar hoofddoek af en brengt ze wild dansend en zwaaiend met haar afrokapsel het publiek in extase. Ze brengt solo het titelnummer van haar nieuwe plaat “Fenfo” (Iets te zeggen) waarin ze stelt dat verschil goed is, we zijn allemaal anders en onze kleur zou geen rol mogen spelen. Nadien volgen twee regelrechte rocksongs met woestijnbluesinvloeden, Fatou gooit al dansend alle remmen los en een toeschouwster kan zich niet meer bedwingen en voegt zich bij haar op het podium. Het publiek smult ervan. Dan is het tijd voor “Sowa”, haar bekendste nummer tot hiertoe dat steviger klinkt dan op plaat. De toeschouwers zijn op vraag van Fatou rechtgeveerd en zingen en klappen volop mee met de nummers. Tijdens de afsluiter van de reguliere set zitten Fatou, de gitarist en bassist op hun knieën op het podium en wordt er ongemeen fel van jetje gegeven. Fatou springt recht en geeft een dansdemonstratie als een Draaiende Derwish ten beste. Na bijna twee uur concert verdwijnt het gezelschap even van het podium maar ze zijn al snel terug voor één funky bisnummer dat tot een kwartier wordt uitgesponnen. Ze nodigt hierbij zo'n honderd toeschouwers uit op het podium en het wordt een echt zottenkot.

Fatoumata Diawara heeft vanavond bewezen tot de absolute Afrikaanse muzikale top te behoren. Ze bracht met haar uitstekende begeleidingsgroep een heel energiek concert waar weinig op aan te merken valt. Haar nieuwe repertoire is duidelijk naar funk en rock opgeschoven zonder haar roots te verloochenen, haar muziek is veel forser en muzikaal interessanter geworden. Ze is ook duidelijk nog gegroeid als performer sinds haar vorige passage in De Roma in 2015. Het concert belooft het beste voor de nieuwe plaat die in mei 2018 gaat verschijnen.

Lou van Bergen

Fotoalbum © JiVe


 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

DE ROMA, BORGERHOUT