MURDER BALLADS - LADY LINN, STIJN MEURIS, GREGORY FRATEUR & TIJS DELBEKE @ BREUGHELZAAL, BREE - 16/03/18

Een bijzonder programma was het daar in Bree op die koude winteravond, een liedjesavond met allemaal murder-ballads of verwante liedjes. Songs over moord, doodslag, geweld, ontrouw, spijt, bedrog,...met heel wat bloed en tranen die daarmee gepaard gaan. 'And while the song plays, we believe these dry bones can live.' (Tom Waits). Een geliefd genre in vroegere tijden - het was zeer populair in de jaren dertig van de vorig eeuw, toen men veel minder media ter beschikking had. O ja, en in elk nummer moest er minstens één dode vallen, zo gaf Meuris ons ook nog mee.


Een bijzonder programma was het daar in Bree op die koude winteravond, een liedjesavond met allemaal murder-ballads of verwante liedjes. Songs over moord, doodslag, geweld, ontrouw, spijt, bedrog,...met heel wat bloed en tranen die daarmee gepaard gaan. 'And while the song plays, we believe these dry bones can live.' (Tom Waits). Een geliefd genre in vroegere tijden - het was zeer populair in de jaren dertig van de vorig eeuw, toen men veel minder media ter beschikking had. O ja, en in elk nummer moest er minstens één dode vallen, zo gaf Meuris ons ook nog mee.

It was back in '32 when times were hard
He had a Colt forty-five and a deck of cards
Stagger Lee

Het viertal deed zijn uiterste best om de songs zo geloofwaardig mogelijk te brengen. Stijn Meuris deed een prima job door het geheel op boeiende wijze aan elkaar te praten, met af en toe een relativerende opmerking. En dat kan hij, dat weten we ook van zijn voorstelling Tirade, van zijn optredens met Noordkaap / Monza / Meuris. Mooi ook om zien hoe hij zich telkens 'smeet' en helemaal opging in de sfeer van de songs die hij zong. Een rasperformer, Meuris, altijd. Gregory Frateur verraste ons nog het meest met zijn geweldige stem, want deze man hadden we nog nooit live aan het werk gehoord, en de eerste kennismaking viel uitstekend mee. Lien de Greef (Lady Linn) liet horen dat ook dit meer donkere repertoire haar uitstekend lag. Tijs Delbeke was de multi-instumentalist van dienst (zang, gitaar, toetsen en zelfs trombone). Zalig om zo iemand op het podium te hebben als band, denk je dan. Verder bestond de groep nog uit Karel De Backer op drums en op Bart van Lierde op bas. Met hun zessen brachten ze een hele reeks songs in twee delen, en ook nog een bisronde. Veel fijne muziek dus op vrijdagavond en zo hebben we het graag.

Hieronder heb ik ook de volledige setlist opgenomen. Ik beperk me tot de hoogtepunten, want die waren er volop. De man die we het meest met murder ballads associëren is Nick Cave. Dat hij een van de grootmeesters in het genre is, werd nog maar eens aangetoond doordat er maar liefst 3 songs van hem in de setlist opgenomen waren: Deep In The Woods van The Birthday Party, het duet Where The Wild Roses Grow, en natuurlijk de archetypsiche murder ballad Stagger Lee, de bekende traditional die al in zoveel versies door zovelen werd gezongen. Cave heeft hier bijna zijn eigen nummer van gemaakt en de uitvoering ervan in Bree was het hoogtepunt van het concert voor mij. Meuris zong en tierde zich door het nummer, met veel gebaren en misbaar, hij ging tekeer als een duivel in een wijwatervat. En dat is pricies wat dit nummer nodig heeft.

Hey Joe werd intens en krachtig gebracht en blijft een ongelofelijke song, in welke versie dan ook. Ook Strange Fruit ging diep, het nummer heette eerst Bitter Fruit, en stamt af van een gedicht van een zekere Abel Meeropol uit 1937, en gaat over de gruwelijke opknopingen in bomen van onfortuinlijke zwarte (non-)burgers in de USA. ; Bilie Holiday bracht er ook al zo een verkillend mooie versie van. Why The King Of Love Is Dead was een ode aan Martin Luther King, geweldig gezongen door Gregory Frateur. Werkelijk uit de kunst. En het overbekende I Don’t Like Mondays is meer dan ooit actueel met al die moordpartijen in Amerikaanse scholen, en benadrukte nog maar eens de zinloosheid ervan.

Het eerste deel werd spectaculair afgesloten met 25 Minutes To Go van Johnny Cash, om beurt gezongen door de drie zangers & zangeres. Meuris vertelde er nog bij dat de gevangen indertijd 'geboeid' zaten te luisteren tijdens de gevangenisconcerten van Johnny Cash. Jajadatzalwel…

He wore rat-drawn shoes and an old stetson hat
Had a '28 Ford, had payments on that
Stagger Lee

Deel twee werd al dadelijk zeer sterk ingezet met In The Pines, en of het nu door The Triffids, Leadbelly (Where Did You Sleep Last Night?) of Kurt Cobain wordt gezongen, het is en blijft een onverwoestbare classic, en ook hier wij kregen een prachtversie te horen door Tijs Delbeke. Meisje van 16 is een beetje een buitenbeentje in dit genre van songs, maar het werd wel geweldig gebracht. Psycho Killer van de Talking Heads is een uiteraard een überklassieker en hoort zeker thuis in dit programma, ferm gezongen door Gregory Frateur. Afsluiter Jeanny vond ik eerder grappig & campy dan echt goed, maar entertainend was het wel, met Meuris in de rol van de Oostenrijkse Duitser Falco die niet keek op een portie kitsch meer of minder.

Het eerste bisnummer was Where The Wild Roses Grow (Nick Cave), een bloedmooi duet oorspronkelijk gebracht door Nick Cave & Kylie Minogue werd schitterend vertolkt door Gregory Frateur & Lien De Greef . En afsluiter Graveyard (een nummer van de Canadese zangeres Feist), ook gezongen door Lien was een aangename verrassing, en Tijs Delbeke breidde er nog een mooie outro aan op trombone. Een glansrijke finale van een concert met een origineel concept en sterk uitgevoerd door het zestal op de planken. Waarvoor hulde!

Billy dropped down and slobbered on his head
And Stag filled him full of lead
Oh yeah

Marc Vos

Foto's Kristine Vandegaer

Setlist Bree:

Deel 1:

1. Container (Fiona Apple)
2. These are the words that maketh murder (Harvey)
3. Hey Joe (Jimi Hendrix)
4. Buones tardes amigo (Ween)
5. All the pumped up kicks (Foster the people)
6. Bang Bang (Nancy Sinatra)
7. Man Down (Rihanna)
8. Stagger Lee (Nick Cave)
9. Strange Fruit (Billy Holliday)
10.Why the king of love is dead (Nina Simone)
11.I don’t like Mondays (Boomtown Rats)
12.25 minutes to go (Johnny Cash)

Deel 2:

1. In the pines (traditional)
2. Powderfinger (Neil Young)
3. Meisje van zestien (Boudewijn de Groot)
4. Miss Otis regrets (Ella Fitzgerald)
5. Girl on deathrow (Lee Hazlewood, Duane Eddy)
6. Deep in the woods (The birthday party)
7. Each man kills the things he loves (Jeanne Moreau)
8. Omie Wise (traditional)
9. Psycho Killer (Talking Heads)
10.Jeanny (Falco)
Encores:
1. Where the wild roses grow (Nick Cave)
2. Graveyard (Feist)

 

.

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
website  

BREUGHELZAAL, BREE