LONG DISTANCE CALLING + VOLVER @ DE CACAOFABRIEK, HELMOND - 15/05/15

Volver

Long Distance Calling, een post/rock band die alle zeilen aanzet en met razende snelheid de golven van de rockwereld doorklieft. Tweetal jaar geleden speelden zij nog in het voorprogramma van Anathema. Nu vanavond mag de Luikse groep Volver eenzelfde plaats innemen.

Volver

Volver begon in 2007 als een soloproject en groeide ondertussen uit tot een vijftallige band die zijn inspiratie zag in Sigur Ros en Massive Attack. De meerwaarde van een cello live bezig te zien is een oogpunt waar vele, zelfs grote rockbands, een voorbeeld aan mogen nemen. Strijkinstrumenten worden maar al te dikwijls vervangen door synthesizer of zelfs opnames zonder blozen mee afgespeeld. Hun eerste nummer “Home” brengt ons dan ook het warme thuisgevoel, iedereen aandachtig luisterend naar een mooi psychedelisch gitaar ritme van Trung Cao, de onverwacht fijnzinnige stem van tattoo kolos en bandleider Jean Pierre Mottin, maar vooral de cello van Adrien Legrand brengt diepte en sleept ons allen gewoon mee naar de plaats waar iedereen hier zich thuis voelt. “Bunker Hill” waarin energie en melodrama ons al evengoed bevalt, wat een drive ! We bekijken mekaar en vinden het zeer ok , de sfeer zit er volledig in en dan nog maar na twee nummers. In “Beautiful Sad Stories”, het titelnummer van hun enige album, wordt Adriens' cello solo losgelaten en bijt zeer diep in ons vel. Dat deze Waalse band ook Vlaams werk apprecieert blijkt uit de cover van Hooverphonic, een uitermate fantastisch vertolking van “Eden”. Deze band heeft zelfs nog geen eigen site, wat zeker niet lang meer zal uitblijven. “Fire”, het blijft allemaal even puur en sensueel, intiem en verfijnd, net als “Asleep On This World” en “In A Lonely Place”, Pitt Abras op drums en Olivier Albert dragen daar evenveel aan bij. “What Went Wrong”, als laatste nummer smaakt echt naar meer. Gelukkig staat er hier ons nog wat te wachten.

Long Distance Calling heeft een eigen sound ontwikkeld waarin zowel punkers als hardrockers als progliefhebbers zich goed bij voelen. Het is dan ook zo rijkelijk en zeker verrassend mocht dit je eerste kennismaking zijn. Ik ontmoet op dit concert ook mijn Italiaanse muziek vriend Alessandro die hiervoor speciaal uit Toscanië is gevlogen. Naast ”The Ramones” en “The Smiths”, die live niet meer kunnen gezien worden, staat dit op zijn top vijf lijstje. Dat Airbag met Björn Riis daar ook op staat wisten we al, maar met de logo van LDC als tattoo op zijn been, dan ben je echt verliefd.

“Into The Black Wide Open” titelnummer van album uit 2011. In deze negen minuten wordt het hier ons al te duidelijk gemaakt  dat ze hier in topvorm op verplaatsing spelen, ook al is de zaal  halfvol. Midvoor centraal bas Jan Hoffmann, aan zijn fronten beiden op gitaar rechts David Jordan terwijl links Florian Füntmann meermaals poseert met een Clapton look maar metal shot. In 2012 kreeg deze band een nieuwe kracht, Martin Fischer die ondanks hun instrumentaal imago, een gezongen noot in de band gooide, zoals in “Inside The Flood” (video). Een nummer uit hun album van 2013 en ook zoals op deze CD, het volgend nummer “Ductus”. In deze prachtige zaal van de Cacaofabriek, waar de airco altijd zeer op punt staat, wordt als het ware met “359°” de Fahrenheit temperatuur hier aangevallen (video). Net als volgend “Black Paper Planes” behoort dit tot hun meesterwerken die niet alleen in je geheugen blijven nazinderen (video). Altijd fantastisch deze terug live te horen, de beuk zit er ondertussen ook in. “Man Within” terug uit 2013. Het stoort ons helemaal niet dat het harde instrumentale wordt bezongen, zijn goede stem past hier terwijl hij toch op de achtergrond bij zijn keyboard blijft. “Fire In The Mountain” weerom een kans voor Janosh Rathmer op drums, alle remmen los te gooien en alle ritmes te laten proeven op hun allereerst geschreven nummer.

Als we willen “dansen” is't nu de moment zegt David en zij openen NH0549 van hun laatste album “Nighthawk”. Een echte Live Jam EP dat op één weekend werd klaar gestoomd. Een geweldig terugkerend ritme waar de stoom er dan ook afvliegt in zijn Nighthawk componenten NH 0713 en NH 0423 (video). Links speelt Florian dikwijls wijdbeens de furie van zijn leven, terwijl de langere solo's bij Jordan zeer beheerst dienen te worden gesneden. Maar de drive van hun schip blijft tegen de golven beuken wat headbangers onder ons nog meer bekoort. Zo ook in “Arecibo”de radiotelescoop in Puerto Rico die voor echte LDC zorgt en als laatste een nieuwe “Metal Sky”. Als bis nummer en allerlaatste brengen ze ons nog een heerlijke “Very Last Day” (video).  We keerden in elk geval overladen en tevreden terug home, een concert dat we graag van het begin terug wilden horen, ook met het “Home” van Volver.

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers

meer foto's © Guy Cuypers

 

 


 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

DE CACAOFABRIEK, HELMOND - 15/05/15