ROB HERON & THE TEA PAD ORCHESTRA @ N9, EEKLO - 16/05/15

Weinig volk = automatisch weinig ambiance? Niet met deze jongens uit Newcastle Upon Tyne !! Ondanks de magere belangstelling, slechts een 30-tal toeschouwers, deden ze de N9 swingen als de pest. Met hun combinatie van Western Swing, Hokum Blues, Hot Gypsy Jazz en Country, zelf noemen ze het North Eastern Swing, zouden ze zelfs de meest stijve hark aan het dansen krijgen. Niet alleen muzikaal maar ook vestimentair nemen ze ons mee naar het begin van de twintigste eeuw. Hun muziek zou de ideale soundtrack kunnen zijn van menige stomme film. Men kan zich de vraag stellen hoe zo een stel jonge kerels ooit op het gedacht zijn gekomen om zich te bekwamen in deze muziekstijl. Had ik misschien moeten doen, want na de show en ook tijdens de ‘beer break’ verbroederden ze zich met de aanwezigen.

Rob Heron (leadvocals & rhythm guitar,en songsmid van dienst) laat zich op het podium bijstaan door een 5-tal schitterende muzikanten, die van hun frontman uitgebreid de kans krijgen om hun virtuositeit ten toon te spreiden, wat Tom Cronin (mandolin, harmonica, vocals) Colin Nicholson (accordion, vocals) Ben Fitzgerald (guitar vocals) Rob Blazey ( double bass) en Paul Archibald (drums, washboard) dan ook deden. De band bracht in 2012 hun fel bejubelde debuut cd ‘Money Isn’t Everything uit en in 2014 ‘Talk About The Weather’. Beide schijfjes werden in de gespecialiseerde pers zeer lovend ontvangen en op een paar songs na werden die zaterdagavond bijna integraal gespeeld, oa. aangevuld met covers van Luke Jordan (wat een heerlijke washboard solo van de drummer) en George Jones (Things Have Gone To Pieces), waarin Rob bewees over een heerlijke country stem te beschikken.

Coverde Elvis Costello op briljante wijze nog ‘Good Year For The Roses’ van G. Jones dan stond hun versie van deze song op dezelfde eenzame hoogte. Het optreden werd mooi gesplitst in 2 delen van ong. 1 uur en voor de welverdiende ‘beer break’ waren naast de G. Jones cover, ‘Hey Mr. Landlord’ (over de problemen met zijn ex-huisbaas), ’ Penny Drop Mambo’ en ‘Junk On the Radio’ (met een flinke sneer naar mediamagnaat Rupert Murdoch) de hoogtepunten. Het biertje had hun blijkbaar heel goed gesmaakt want na de pauze bleven de highlights zich opstapelen. ‘Drinking Coffee Rag’, ‘Soleil’ (a song about the terrible weather in the UK), ‘Bank Failures’(stokoude maar nog immer actuele cover van Bob Miller) , ‘Steamboat Blues’ en het werkelijk als een aanstormende denderende trein ‘High Speed Train’. Met ‘She Don’t Like The Fish’ (probeer daar maar eens bij stil te blijven staan) werd het laatste nummer aangekondigd, maar daar was het publiek niet mee gediend dus een bis zou en moest er komen. Rob Heron (ook een droge komiek) kondigde het nummer ‘Quaich Keeper’s Blues‘ aan en zei dat er iets raar was met die song, want elke keer als ze dat nummer spelen komt er halfwege de song op onverklaarbare wijze iemand met 6 whisky’s voor de leden van de band en hij was benieuwd of dit ook in België zou gebeuren. En zo geschiedde, de barman had goed geluisterd. Benieuwd of dit fenomeen zich ook in Nederland zou voordoen, want daar stond de band de volgende dagen geboekt.

Na het optreden was iedereen het er over eens dat deze heren beter hadden verdiend qua publiekopkomst, maar zelf lieten ze dit niet aan hun hart komen. Het speelplezier droop van het podium en die ‘good vibes’ brachten ze over op de aanwezigen. En Rob deed er nog een belofte bovenop:’ Next time that we’ll play in this Venue it will be for a full house’ . Ze hebben er alleszins hier een dertigtal gevonden die daarvoor de nodige reclame zullen maken!

Jan Van Streydonck

foto © Eric Schuurmans

meer foto © Eric Schuurmans

 

 

 

VIDEO 1 - VIDEO 2 - VIDEO 3 - VIDEO 4 - VIDEO 5 - VIDEO 6

 

 

 

 

 

 

Artiest info
website  
facebook  

N9, EEKLO - 16/05/15