STEVE GUNN / KEVIN MORBY @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 17/05/15

Kevin Morby en Steve Gunn vormen vanavond een dubbelaffiche in een uitverkochte Rotonde van de Botanique. De 27-jarige Kevin Morby (° Kansas City) is het eerst aan de beurt, Kevin is ook bekend van The Babies (groep met Cassie Ramone van Vivian Girls) en als voormalig bassist van Woods. De nu in Los Angeles wonende artiest heeft de laatste jaren twee soloalbums uitgebracht, “Harlem River” in 2013 en opvolger “Still Life” in 2014. Een productief baasje kan je wel zeggen. Kevin (zang en akoestische / elektrische gitaar) wordt bijgestaan door gitarist/bassist Meg Duffy en drummer Justin Sullivan. Hij opent met frivool gitaarspel en wordt daarbij aangevuld door bloedmooi slide gitaarspel van de gitarist Meg. Zijn zang doet me in het beginnummer sterk aan Leonard Cohen denken. Voor “Harlem River” grijpt Kevin voor het eerst naar zijn elektrische gitaar en schakelt Meg Duffy over op bas. Het nummer begint rustig maar kent een fel einde met een forse solo van Kevin. Een hoogtepunt is de knappe ballade “All Of My Life”, een hartverscheurend liefdeslied. In de potige rocksong “Motors Running“ zijn duidelijk Bob Dylan invloeden te horen (hij is grote fan). De met folk geïnjecteerde indierock van Kevin Morby heeft een lekkere flow en kan het publiek bekoren. Hij is zeker een artiest om in het oog te houden.

Brooklynite Steve Gunn timmert al jaren aan de weg (hij speelde een tijdlang in Kurt Vile zijn Violators) maar het is pas met het vorig jaar verschenen “Way Out Weather” dat hij de nodige aandacht kreeg. Hij speelt zijn eerste van een vijftig concerten durende tour en wordt bijgestaan door bassist Tommy De Nys en drummer Erik Heestermans, die beiden zich knap in dienst stellen van Steve. Het is vooral Steve’s virtuoos gitaarspel dat de aandacht trekt. Steve heeft een warme, vrij monotone stem die echter goed bij zijn muziek past. Hij opent met een lange instrumentale intro en zijn gitaarlijnen en -riffs zijn rinkelend fris. Hij wisselt af tussen een elektrische en akoestische gitaar en is op beide even bedreven. Hij speelt ongeveer gans zijn laatste album en er is voldoende variatie in de set om het boeiend te houden. Zijn gitaarspel is zeer afwisselend, evenals de nummers die een mix vormen van folk, rock, blues en pop. Hoogtepunten zijn zeker het zonnige titelnummer “Way Out Weather”, het inventieve “Wildwood” en het epische - van een pittige gitaarsolo voorziene - “Milly’s Garden “. Een minpunt is dat Steve tussen de nummers vrij lang zijn gitaar stemt wat de vaart uit het concert haalt. De schoonheid van de muziek maakt echter veel goed.

Na goed een uur is het concert voorbij, maar Steve komt nog terug voor één bisnummer, het solo op akoestische gitaar gebrachte “Mr. Franklin”. Dit is het eerste nummer dat hij ooit schreef. Steve Gunn heeft het publiek zeker overtuigd dat hij het ook als soloartiest kan waarmaken en niet enkel een gitaarvirtuoos maar ook een getalenteerd songschrijver is. Beide artiesten hebben veel potentieel al heb ik een lichte voorkeur voor de muziek van Steve Gunn. Ik zette zijn plaat vorig jaar niet voor niets op één in mijn eindejaarslijstje.

Lou

 

Artiest info
   
   

BOTANIQUE, BRUSSEL - 17/05/15