THE SOFT MOON @ BOTANIQUE, BRUSSEL – 17/05/15

Met nog één dag te gaan mogen we wederom spreken over een fantastische editie van 'Les Nuits Botanique'. Gehuisvest in het mooiste complex van ons land werden een kleine twee weken lang Rising Stars en Gevestigde Waarden geprogrammeerd met hedendaagse componist Walter Hus als rode draad doorheen deze editie. Vanavond kozen we voor The Soft Moon – Prairie en Walter in het Grand Salon De Concert.

Prairie

Walter Hus nam plaats achter de piano terwijl ie zijn computergestuurde orgel in beweging zette. Het was indrukwekkend om te zien hoe de verschillende instrumenten (meerdere percussie-onderdelen, accordeon en dergelijk fraais) afgesteld waren met het orgel. Je kwam ogen tekort om het allemaal te volgen. De muziek die hij bracht waren ideale tracks voor film, theater of dansvoorstelling. Naarmate z'n derde stuk "Faro" vorderde, vervoegden violiste Catherine Graindorge en gitarist Grégoire Thot zich en hiermee was Prairie een feit. (foto)

Prairie was een regelrechte aanslag op het gehoororgaan. Marc Jacobs en zijn medemuzikanten namen je mee op een zéér experimentele trip waarbij dreunende drones de bovenhand haalden. Scherpe vioolpartijen en monotone snaarwandelingen op de gitaarhals vormden een instrumentaal geheel dat onheilspellend klonk. (meer foto's)

Eenmaal half tien was het Grande Salon volgelopen voor de show van The Soft Moon. In tegenstelling tot wat we verwachtten verscheen eerst drummer Matteo Vallicelli ten tonele en zette hij "Black" in. Wat later volgden bassist Matteo Salvatio en frontman Luis Vasquez. Met een vette knipoog naar het donkerste van de jaren ’80 (denk Bauhaus, Joy Division, The Neon Judgement, Virgin Prunes,…) volgden zowel nieuw als oud werk elkaar op. Het trio wist er een hedendaags kantje aan te breien zodat we geen déjà vu gevoel hadden.

De baslijnen van "Far" en de repetitieve synths tijdens "Circles" namen je mee in trance waarbij het onmogelijk was om stil te blijven staan. Niet dat er uitzinnig gedanst werd maar de hoofden gingen danig op en neer en de heupen wiegden ook heen en weer. "Wrong" had visueel het meest te bieden. Zowel zanger (olievat) als bassist (e-drum) hielpen de percussionist een handje en de belichting was iets actiever dan voorheen.

Daarna zochten Into The Depths" en "Sewer Sickness" opnieuw de duistere krochten van Vasquez’ geest op. De gitaar in "Wasting" sneed eerst door merg en been, tot een pompende baspartij die je, met de ogen dicht, mee de lucht in nam en het gevoel gaf alsof er een zwarte kraai in de luchtstroom van een roofvogel verzeild geraakt was en je pas op het einde van de set terug met de voeten op de grond zette.

De bisronde was iets opzwepender. "Die Life" werd opgevolgd met het al even dansbare "Parallels" dat niemand onbewogen liet. "Want" zette de kers op het EBM-taartje. (meer foto's)

Dirk Vanhees

Foto © Tom Scheepers

Setlist : "Black" (Deeper, 2015) / "Alive" (Total Decay, 2011) / "Dead Love" (The Soft Moon, 2010) / "Machines" (Zeros, 2012) / "Far" (2015) / "Circles" (2010) / "Wrong" (2015) / "Into The Depths" (2010)
"Sewer Sickness" (2010) / "Wasting" (2015) / "Try" (2015) / "Repetition" (2011) / "Insides" (2012) / "Being" (2015) - - "Die Life" (2012) / "Parallels" (2010) / "Want" (2012)

 

 

 


 

Artiest info
   
website  

BOTANIQUE, BRUSSEL – 17/05/15