DYLAN TRIBUTE (BRUNO DENECKERE + DEREK + NILS DE CASTER) ‘UNDER THE DYLAN SKY’ @ TOOGENBLIK, HAREN - 20/05/16

Het programma zag er mooi uit deze avond : 3 vrienden uit de Gentse scene die al enkele decennia lang hun sporen verdienen met allerlei en heel diverse projecten.  Ik kan me daar niet echt veel draken van platen bij voorstellen en met grote regelmaat zelf pareltjes. Dat ze dit optreden (en hun hele tournee) in het teken zetten van Bob Dylan hoeft niet te verwonderen.  Ze doen dit soort concerten al van sinds Dylan 50 werd.  Bob is een grote inspiratiebron voor hen en hem eren in het jaar dat hij 75 jaar oud wordt door deze concerten hervatten was evident voor hen.

Hun “Under The Dylan Sky” is opgevat als het samenbrengen van songs die Dylan vertolkte of inspireerden of door Dylan geïnspireerd werden.  Hierdoor was de avond ruimer en gaf het hun de mogelijkheid hun veelzijdigheid te tonen. Hun sterkte was de 3 akoestische gitaren en de driestemmige samenzang die de songs een vol geluid gaven.  Verder werd de zang afgewisseld tussen de heren en verdienen vooral Nils en Bruno een pluim voor hun zang en vertolkingen. Deneckere was de grapjas van het trio met zijn gevatte opmerkingen.

En we kregen knappe nummers te horen.  De versie van ‘It Ain’t Me Babe”  of het door de knappe zang van Nils gedragen “Ballad Of A Thin Man” waren vanaf het begin van de set kippenvelmomenten.  Het uptempo “Feel A Whole Lot Better” van Gene Clark (via zijn Byrds verleden een zeer duidelijke link met Dylan) gaf mooie samenzang en bracht sfeer in het volgelopen Toogenblik. Onmiddellijk gevolgd door een nummer met veel actualiteitswaarde: “Across The Borderline” dat de meesten zullen kennen van Ry Cooder.  De gitaarsolo van Bruno mocht er zeker ook zijn.  Verder heb ik onthouden: een knap “Just When I Needed You Most “ (Randy Vanwarmer, kent iemand die nog), “With God On Our Side”  liet Nils toe te schitteren en “Rock Me Mama II” deed het cafe swingend de pauze ingaan.

Deze lange pauze had de mannen geen goed gedaan.  Waarschijnlijk dronken ze wat te veel want na de pauze verliepen de overgangen tussen de nummers een stuk stroever waardoor het tweede deel op een jamsessie leek waar men nog wat de weg zoekt.  Maar dit nam iet weg dat er mooie momenten waren. Het lange “Buffalo Skinners” van Woody Guthrie opende knap.  Maar daarna kwamen er wat mindere versies van songs, werd er nadrukkelijk naar samenzang met het publiek gezocht of duurde het stemmen van de gitaren lang.  De mooie bliues “Love Her With A Feelin” van Tampa Red was een verademing.  De Elvis cover “Love Me Tender” , “Summertime” en “My True Love” sloten het concert af.  De bisnummers waren echter de kers op de taart: “End Of The Line” van de Travellin Willburys  zorgde voor sfeer in de zaal en afsluiter “Ain’t Going Nowhere” is een song die staat als een huis.

De avond was er een die ik een “ideale werkweek afsluiter” zou noemen: een avond aangenaam vertier, in een toffe kroeg met vele lekkere biertjes en de betere Vlaamse muzikanten die een grootheid eren.  Met een songbook die staat als een huis.  Wat kan een mens zich meer wensen om het weekend te starten.  Bedankt Nils, Derek en Bruno en Toogenblik.
(Lisael)

 

Artiest info
   
   

TOOGENBLIK, HAREN - 20/05/16