DAVINA & THE VAGABONDS @ GOORBLUES, WUUSTWEZEL – 28/05/17

Je kan op zoek gaan naar het ongelooflijke op internet, maar op Goorblues kom je dat meermaals tegen. Deze keer trekken we samen met een Amerikaanse zangeres-pianiste, die vergeleken wordt met groten als Billie Holiday of met een stem als Amy Winehouse, langs de oevers van de Mississippi, van New Orleans stroomopwaarts via Beale Street in Memphis, tot haar hometown Twin Cities St-Paul Minneapolis in Minnesota.

Davina groeide op met haar stiefvader, een treintechnicus geboren in 1902, over wie ze heel fier vertelt. Het concert zal een half uurtje later beginnen wegens een wielerwedstrijd, waardoor we een hartelijk gesprek houden op de schaduwrijke stoep voor café het Goor. Het was haar moeder die haar voedde met de folk lepel van Joan Baez, leerde haar ook piano, terwijl ze haar eerste single “The House Of The Rising Sun” van The Animals op haar platenspeler draaide, je kent ze nog wel met een hoorn en waar je letterlijk zelf met een hendel kon draaien. Neen, geen bakelieten platen van his masters voice. Davina is achtendertig jaren jong, vormde in 2008 haar band en maakte al tot 300 optredens per jaar. Geen tijd om aan kindjes te denken. Ook op de facebook profielen van haar muzikanten lees je “travelin' musicians” dan wel met Davina & The Vagabonds.

Precies vijf jaar geleden stond zij hier in België al voor de eerste maal op de planken. Ook hier op Goorblues mochten we twee jaar geleden haar beminde albums als “ Black Cloud “en “ Sunshine “ live beluisteren. Werden als beste jaar albums benoemd door de Star Tribune, grootste krant van de staat Minnesota. We feliciteren haar met haar huwelijk met Zack,vier weken geleden, al wel vijf jaar samen, trompettist van de band en een kus op de stoep verraadt dan toch ergens de wittebroodsweken.

Hoewel de Jazz tattoo van Blue Note op haar vingers staat, haar oeuvre vloeit over de wijde Jazz zee, langs zonnige Roots eilanden tot de “nieuwe” wereld van Blues en Americana. “Nieuw” door haar eigen nummers en met een stem zoals die andere tattoo verraadt, song-bird lezen we, wanneer ze haar onderarmen samen voor ons opsteekt. Maar ook de roos op haar schouder laat haar terugdenken aan haar mom, het kompas op binnenkant pols herinnert aan haar “home”, waar en hoe ze zich bevindt. Davina is een energieke verschijning, opgewekt en bij de pinken, ook al speelden ze gister nog op het zomerhete Duvelblues.

De Vagabonden in hun plechtige bluesoutfit, Davina in een rood zomers franje met “red shoes”, openen met “ Knock Me A Kiss”, een Jazzy fifties cover van Louis Jordan, voorloper van de ware rhythm & blues. Davina vooraan op piano pronkend met grimassen, vurige groene ogen en een heerlijke stem. Het wordt al heel snel duidelijk dat je deze band live moet zien. Vertelt hoe graag ze ook op muziekclubs als deze optreedt, noemt het zelfs een houseparty. We zagen al de mooi zelfgemaakte T-shirt de “Black Cloud” hier rondlopen, titeltrack van haar debuutalbum mag zeker niet ontbreken. Zowel trombone als trompet door Steve Rogness en Zack Lozier, verraden de geschooldheid en de ervaring van de band. De vrolijke Connor McRae op het lokale Lignum Drumstel en Andrew Foreman op de grote contrabas, gooien regelmatig nog olie op het vuur. Samenspel is troef bij hen, terwijl solowerk de akoestiek van deze club lekker uittest. Geen probleem, PA afstellen bij en door Paul altijd op z'n best zonder de geluidsgrens te overschrijden. Herinnert mij aan het huidig lopend Dunk festival waar oordopjes niet altijd volstaan. We bevinden ons dan ook niet in een noordelijker gelegen land waar tooggeluid de band durft overdubben. Hier muziekvrienden onder mekaar, met pot en pint, maar vooral één en al oor. Ook Davina pocht met deze getalenteerde leden van haar band. Of ze daarmee slijmend overdrijft ? Nee, het mag zeker gezegd worden, na twee nummers zijn we ook daarvan overtuigd.

Een amusante uitvoering met een ragtime kleedje, swingend in alle kleuren, uptempo op z'n best met “ I Got A New Baby”. Ook de stem van Zack draagt bij tot de verscheidenheid van de band. Een primeur voor een nog niet verschenen album “ Sugar Drops “ waar haar diepere songtekst en vibrerende stem de soul van Amy zeker evenaart. Net als Mandy Lemons (Low Society), die we hier een paar weken geleden mochten verwelkomen, brengt Davina trouwens hetzelfde nummer van Etta James, zonder dat ze elkaar kennen. De blueswereld blijkt dan toch groter te zijn dan we dachten.

Anyone more drinks ?...We have you Davina, roept Paul en stralend als “Sunshine” zelf, zingt zij de feelgood titeltrack van haar tweede album. Nummer dat ze ook speelde op de prestigieuze piano van Jools Holland, BBC 2 in 2015. Intussen bijna 30.000 keer bekeken op youtube. Sommigen noemen haar Mrs. Waits, al is Tom veel ouder, bewijst dat ze de knepen kent van het betere schrijverswerk en voordracht achter de piano. Een trage van Nina Simone “ I Want A Little Sugar In My Bowl” met rijkelijk blaaswerk van Zack en Steve. Sommigen noemen het “New Orleans” terwijl anderen weer de “Swing” herkennen in hun dansbenen. Ook de duivelse early rock niet vergeten in “Red Shoes”. Terwijl haar opgespelde rode hart verwijst naar temperamentvolle en levenslustige “originals” van haar CD's, die ze ook op deze manier op haar piano brengt in dit barrelhouse.

You got my heart in your “Pocket”, met een prachtig voorbeeld hoe je die contrabas als solo instrument gebruikt. Andrew hoort dan ook als applaus zijn nieuwe koosnaam Andy meermaals roepen. Het zou een korte eerste act worden maar de band en ook wij kunnen er niet genoeg van krijgen, ook de sfeer zit er volop in. Duidelijk een nummer voor de stem van Connor, onze vrolijke drummer “Wish I Could Shimmy Like My Sister Kate” met een Satchmo stem, zo diep als je glas leeg is. Ja, dus stilaan tijd voor een pauze. Davina vertelt ons nog even over de geschiedenis van Memphis, met haar lekkerzoete “fried twinkies”, als inleiding voor “Back To Memphis” in een Chubby Checker stijl. Eindigen dan ook met “New Orleans Blues”en een juke joint quote : “ Let's have a brake, the more you drink, the better we look, the better we sing. “

Na wat verder contact in de pauze en bijhorende foto's met bluesvrienden erbij, staan we al snel terug in New Orleans. Uptempo met “Good Night” en het vrolijke “Shake That Thing”, waarbij Steve, naast fraaie trombone, zijn diepe stem ten beste geeft. Andrew geeft dan weer een buitengewone solo op bas middenin een brandend en sinderend “ St Michael vs. The Devil “. Haar originals volgen mekaar op. “Start Running” een nummer uit de Black Cloud album, waarmee ze waarschuwt handen van haar man te houden. Een hoogtepunt wordt dan een verrukkelijke uitvoering naar voorbeeld van Etta James. “I Rather Go Blind” wordt dan ook een dieper dansvloer moment waarbij Davina alles van haarzelf geeft. Wat een nummer, wat een performance !

“Good Morning Judge” wat ze niemand van ons toewenst... “she was only seventeen “. En “ Hey Good Looking “ een nummer van singer-songwriter Hank Williams uit de vroege fifties. “ Nothing Can Go Wrong” met dynamisch honky tonk piano spielerei van Davina. Een meeslepende Lovin' Spoonful track uit de middle sixties “What A Day For A Daydream” waarbij we samen de eindnoten meefluiten. Lou Rawls' “ I'd Rather Drink Muddy Water” en een favoriet nummer van de band, variabele snelle ritmes, donderse zangstemmen van Zack en Connor en de steeds imponerende Davina in “Lousiana I A”. Opvolging en variatie met een trage lovesong “ Louisiana Fairytail”, met de noidige Wah-wah mutes van de dempers op trompet en trombone. Davina schertst met Steve's Justin Timberlake look. Ik hoef je niet te zeggen dat de club gevuld is met veel liefdevolle Jazz en Blues, spontane dansvloermomenten, maar vooral een happy house.

Guy Cuypers

Foto © JiVe

meer © Foto Jive

 

 

video's :
I'd Rather Go Blind -
Back To Memphis
- I Found A New Baby - Sugar Drops

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

GOORBLUES - 28/05/2017