De Californische indieband Pinback laat ons vanavond op Autumn Falls proeven van hun nieuw werk. “Autumn Of The Seraphs” dateert van vijf jaar terug en “Information Retrieved” verschijnt pas volgend jaar. Wij wisten niet goed wat te verwachten, want wij zijn ook niet meer zoals vijf jaar terug, laat staan als in 1999 toen het trio met "This Is A Pinback CD" hun intrede deden. De set wordt met weinig bezieling gespeeld en we merken in de nieuwe nummers geen stijlbreuk op. Op een misplaatst circusnummer van de zanger na, passeren een degelijk "Fortress", "Penelope", "Manchuria", "Loro" en "Avignon" in een snel tempo. Een intrigerend "Good To Sea" en "Non Photo-Blue" schitteren wel, maar de ganse set klinkt weinig overtuigend en doet ons de vraag stellen of muziek van Pinback anno 2011 nog relevant is.

Vanaf de eerste snaren spelen Bill Callahan en de zijnen wel een onvergetelijke set. Met zijn kenmerkende jankerige stem zingt hij sombere liedjes, maar met af en toe een humoristische kinkslag. Zo wordt de donkere weemoed verteerbaar voor het aandachtig luisterende publiek. Het is bij momenten zo stil dat iedere zachte clavecimbelstreling je in het oor gefluisterd wordt. De heldere en prominente slidegitaar klinkt nu eens onheilspellend, dan weer rustig atmosferisch. Het hart van de fans van Duystere melancholie wordt met zachte zoetheid veroverd. De singersongwriter tapt vooral uit zijn laatste en schitterende album "Apocalypse". Vanaf het bloedmooie "Riding For The Felling", waarin hij verhelderend zijn toerleven uit de doeken doet, neemt hij ons mee op een introspectieve tocht. De jazzy percussie en een hemelse slidegitaar brengen ons in een mijmerende herfststemming. Net zoals met de verstilde pracht in "Baby's Breathe" op een repetitieve gitaar en een ijselijke slide. De verzen van een magnifieke protestsong klagen tegen het imperialisme in "America". Bill zingt noch klaagt, zijn ontroerende stem neigt meer naar fluistering of zelf voorlezing, en zoekt ook de lagere en donkere tonen op. Hij neemt een trage boottocht op de zieleroerselen en de tijd. Geboeid luisteren wij naar de levensbeschouwelijke vertellingen bij een haardvuur. Nog meer dan de albums van Bill Callahan (of Smog) bloeien op het podium de songs open door de creatie van een eenvoudige, maar sterk innemende sfeer. Iedere noot, vocaal of instrumentaal, vervoert naar oorden in de geest waar het aangenaam toeven is. Precies daarom genieten wij zo graag van concerten. Live music is better!

Low bevestigt dit motto. Hun laatste plaat “C’mon” werd opgenomen in een oude kerk in Duluth, waar de bandleden ook wonen. Dat Low steeds opnieuw zoekt naar spontane geluiden en natuurlijke nagalmeffecten is een understatement. Hier in het Koninklijk Circus hebben ze een natuurlijke galm, en zeker vanop ons zitje op de tweede verdieping. Tijdens de voorgaande artiesten stoorde me dat, maar nu is het met Low minder opvallend. Ook Low creëert live een onverklaarbare dimensie die de muziek verrijkt. Met een verbazingwekkende bezwerende herhaling of een hypnotiserende traagheid stranden wij in een verbeeldend staren. De songs fonkelen als sterren aan een zwarte hemel. Of als parels aan een snoer. Iedere aanwezige krijgt hartverscheurende melodieën te horen. Op deze duistere dag is het 'dark all over Belgium', maar niet hier. Geen toehoorder die hier denkt aan Belgisch staatspapier of hoe het verder moet met politiek, de euro of andere wereldse problemen. Hier wordt het gevoel en het gemoed aangesproken. En hoe! Het concert brengt je met muzikale en vocale mantra's naar een dieperliggende laag van het leven op deze planeet. Deze muziek bezit de oerelementen die doen verwonderen over de oorsprong van schoonheid. Uit welke dieptes komt muziek en naar welke dimensies kan het reiken? Verstild van deze prachtige setlist met niets anders dan hoogtepunten kan ik met geen woord meer dit concert beschrijven. En ook na een copieus ontbijt blijven woorden te kort schieten om de concertbelevenis te verwoorden. Maar precies dat kadert in deze Autumn Falls: ontdek en beleef het zelf!

Pedro

Meer foto's Autumn Falls © Blowfish

Uit de setlist: Violent Past / Try to Sleep / Breaker / You See Everything / Especially Me / $20 / Nothing But Heart / Witches / Monkey / In the Drugs / Sunflower / Majesty/Magic / Nightingale / Last Snowstorm of the Year / Murderer // Laser Beam / When I Go Deaf