DANY FRANCHI & LARRY GRIFFITH @ GOORBLUES, WUUSTWEZEL - 08/11/15

Laat ons naar een kruispunt rijden waar “dusty” blueswegen mekaar snijden, waar gitaarsnaren de drijfveren van ons bestaan uit het stof halen. En we net zoals Robert Johnson, op het legendarisch kruispunt van Highway 49 en 61 in Clarksdale, een pakt met de duivel sluiten. Vandaag ligt dit kruispunt in Wuustwezel, waar Michel en Paul de wegen laten kruisen van Dany Franchi, een jonge Italiaanse bluesman uit Genua, samen met een singer-songwriter uit de Mississippi Delta zelf, Larry Griffith.

Tijdens een verblijf in Clarksdale droomde Larry meerdere nachten van dat pakt met de duivel. Namelijk dat hij, voor een bezeten publiek, met een gitaar op het podium stond. Als hij zijn droom aan een vriend in Atlanta vertelt, geeft die hem zijn eerste gitaar, een koopje van één dollar. Larry die daarvoor nog drummer was, krijgt nu de smaak te pakken en vervoegt, als side man, meerdere bands zoals Taj Mahal, Sean Costello, Susan Tedeschi, Bob Margolin. Maakt dit jaar zijn derde studio album, zowel als co-producer als zanger en afwisselend gitarist/drummer. Samen met Dany Griffith, eveneens zanger en gitarist, tonen ze hier voor ons hun eigen hedendaagse blues. Dany behaalde nog een derde plaats in de 2014 River City Blues Competition, jaarlijkse wedstrijd in het Lafayette hotel van de stad Marietta, de oudste “challenge” van Ohio, waar performers uit West Virginia, Kentucky, Michigan en Ohio mekaar ontmoeten, maar dus ook uit Italië. Deelnemers en prijswinnaars als Sean Carney en Tee Dee Young die we dit jaar in mei ook hier op Goorblues nog ontmoetten. Kruispunten als deze, in cafe 't Goor, zijn schaars maar wel verheven.

We genieten van twee sets, die beide aanvangen met een drietal nummers uit het repertoire van de Dany Franchi Band, met Emanuele Peccorini op drums en Carlo Dellepiane op bas. Twee up-tempo nummers zonder stop na elkaar, waarna er mooi gecounterd wordt met “Slow Blues”. Mooie aanvang van dit middagconcert. De talenten van deze vijfentwintig jarige gitarist/zanger blijven niet verborgen. Zijn rode Japanse Aria gitaar (Pro II TA-70) trekt dan ook volle aandacht.(video 1)

Dany introduceert de andere grootmeester op gitaar. Larry opent met “Blues Callin' My Name”, hij herinnert zich dat hij dit schreef toen hij zijn job vaarwel zei. Vertelt over zijn nieuwe album “Hard As It Gets”, waarvoor hij geen gouden plaat kreeg maar een aluminium en er liggen er nog een paar duizend in het rek, schertst hij. Voor de verandering eens een huwelijk song voor de mannen  “I Do, I Did, I'm Done “, middenin plugt Dany een solo ertussen en gooit de hoogste noten uit zijn TA-70.  Dan enkele harde noten uit een liefdesleven, “One of Us Gots To Go”, waar Dany ook alweer een salvo van gitaar solo's loslaat. Larry merkt op dat het warme weer hier hem aan Atlanta laat denken, waar hij morgen terug heen vliegt, zijn Europese tour eindigt vandaag hier met slotconcert op Goorblues. Zijn warme spullen en Russische muts heeft hij niet nodig gehad. Een cover van de invloedrijke Johny Guitar Watson, waar ook Frank Zappa nog naar opkeek en met samenspeelde, “Gangster Of Love”. Een andere grootheid, “Shake It Up” met John Lee Hooker waar de how-how's, zowel van als naar het podium, worden gegooid. (video 2)

In de States is het publiek gewoonlijk naar één of andere wedstrijd op ledschermen aan de wand aan 't kijken, hij bedankt ons voor onze aandacht die dan duidelijk groter moet zijn dan over de grote plas. Vraagt ons toch om mee naar de Mississippi Delta te trekken en zingen we samen met Muddy Waters “I Just Want To Make Love To You”. Blijven meezingen met “Why Baby”, terwijl er ook mee gedanst wordt, net nu als de break eraan komt. Dat belooft een hete tweede act.

Na de drie Franchi nummers, vol hedendaagse blues, gaan we terug diep met Larry, Dany en de band richting Mississippi. Met “All Your Love, I Miss Loving” herinneren we ons de vele groten als Otis Rush himself, nummer door hem geschreven in 1958, noem vertolkers verder maar mee op, John Mayall samen met Eric Clapton, Steve Ray, Gary Moore, Steve Miller en Peter Green (video 3).

Larry wisselt de tamboerijn met zijn Amerikaanse Stalkovich gitaar en maant ons aan niet te wachten tot het laatste nummer om mee te dansen. Een intro door Dany in “Somebody Better Call Somebody” en nadat Larry vraagt hem op te bellen, sleurt Dany zijn solo's uit de rode Aria gitaar, geniet Emanuele duidelijk van het Lignum drumstel en houdt Carlo de bas speed erin. “Have You Ever Loved A Woman” wordt dan wel duidelijk beantwoord,  humor hoort zeker thuis in muziek, wie zei dat ook alweer (video 5).

We voelden het aankomen, dak eraf met “Sweet Home Chicago”. Op mijn ledscherm zie ik een danswedstrijd van de thuisploeg. “Come On...Baby Don't You Wanna Dance”. Neen, tot de laatste song wordt hier duidelijk niet gewacht. “Get Up ,Get Out” uit zijn nieuwe CD met een nog steeds dansend publiek tussen de aantrekkelijke danspalen. De koning van de Slide Guitar, Elmore James laat ons het “Dust My Broom” meezingen, al moet Larry ons wel “Talk To Me Baby” voorzingen en even is de dansvloer terug vrij. “Better Man” uit zijn debuutalbum brengt de betere dansers onder ons opnieuw in vervoering. De snaren van de TA moeten er aan geloven. Dany brengt volgend nummer op zijn Yamaha en het klinkt net alsof we middenin Memphis zitten. Met een stomende cover van Junior Parker “Drivin' Wheel” rijden we langs de oevers van de Mississippi.

Worden volledig ondergedompeld met een Special Guest, Ben op harmonica. Het kan dan ook niet beter dan twee nummers van Jimmy Reed te brengen. “Bright Lights, Big City” (video 6) en “Going to NewYork”. Mooi verrassende nummers voor een mondharmonica en einde van onze middag. De gewoonte trouw met nog een bis nummer, nogmaals een meezinger van Bo Diddley, en met Mona rijden we huiswaarts. Weer een prachtige middag op 't Goor, om niet meer te vergeten.

Guy Cuypers

Foto © Guy Cuypers - meer foto's

 

 

 

 

 

Artiest info
DANY FRANCHI  
LARRY GRIFFITH  

GOORBLUES, WUUSTWEZEL - 08/11/15