BETH HART @ AB, BRUSSEL - 28/11/16

Beth Hart heeft een nieuw album uit, ‘Fire On The Floor’ genaamd en deze release gaat gepaard, zoals gebruikelijk, met een tournee. Doorheen de jaren heeft Beth een hele schare trouwe fans opgebouwd. Vooral in Nederland zijn haar concerten steevast uitverkocht en daarom waren er vanavond ook heel wat Noorderburen, die naast een ticket grepen, naar onze hoofdstad afgezakt. Muziektempel bij uitstek de AB was dan ook goed volgelopen met allemaal enthousiaste fans.

Het was mijn eerste kennismaking met Hart en eerlijk gezegd, bleef ik wat op mijn honger zitten en was dit niet het concert dat ik me had voorgesteld. Haar nummerkeuze was een beetje ongelukkig vond ik, want telkens ik dacht van nu gaat de boel ontploffen en komt er vaart in, zorgde zij, met alweer een ballad, dat het ritme werd gebroken. Geen spoor van de wilde, ruige, over de grond rollende, zich kronkelend tegen haar microstaander schurkende krolse kattin die alle mannen met niets aan de verbeelding overgelaten, suggestieve handelingen, het hoofd op hol bracht. In de plaats krijgen we een zedige – haar glitterjasje bleef de hele tijd over haar schouders – elegante, - we zouden zelfs durven te stellen – kokette artieste te zien en vooral te horen.

Er bestaat geen twijfel over haar capaciteiten, laat dit duidelijk zijn. Ze heeft een strot zoals er maar weinig voorhanden zijn in de muziekbusiness. Ze speelt niet onaardig piano en ook op de akoestische gitaar en basgitaar staat ze haar vrouwtje zoals we konden vaststellen in het nummer ‘Fine And Mellow’ waarin ze een jazzy sfeertje weet op te roepen. Maar trop is teveel zoals we plachten te zeggen. En dit gevoel werd enkel maar versterkt toen ze haar band de coulissen instuurde en geheel alleen plaats nam achter haar piano en drie zeemzoeterige, stroperige ballads de zaal in slingerde. Even waande ik me op een Adèle concert.

Beth eerde haar moeder, zong haar vadercomplex van zich af, zelfs Moeder Theresa kwam om de hoek kijken. Toch ging dit alles bij de fans erin als zoete koek. Vooraan in de zaal waren er zelfs fanatiekelingen die spandoeken hadden meegebracht en elk nummer werd luidkeels meegebruld of op oorverdovend herkenningsapplaus onthaald. Miss Hart mag dan eerlijk ontwapenend op het podium staan en ons een inkijk gunnen in haar diepste intieme zielenroerselen toch krijg ik steeds de indruk dat het allemaal bij de show hoort en mis ik toch de portie vunzige, ranzige rock ’n roll waar Beth Hart patent op had. Vanwaar komt deze ommezwaai? Ik moet u het antwoord schuldig blijven. Is het een vooraf uitgekiende en berekende carrièrezet van haar entourage? Wie zal het zeggen? Feit is dat we vanaf nu rekening zullen moeten houden met de nieuwe Beth Hart. Meer volwassen, meer diva ook.

Ze werkte met een hele trits bekende namen waaronder ook Joe Bonamassa. Ze heeft haar ruige periode die overspoeld werd door drank en drugs van zich afgegooid. In het nummer ‘Love Gangster’ doet ze heel het verhaal uit de doeken. Hoe ze er steeds in slaagde om op de verkeerde mannen te vallen. Maar zelf was ze zeker ook geen doetje. Misschien was de term ‘soort zoekt soort’ destijds wel op haar lijf geschreven. Gaat deze carrièrewending haar ten goede komen? Dat moet de toekomst uitwijzen. Ze kan immers rekenen op de immens grote achterban die haar steunt in alles wat ze doet. Zeker in Nederland neemt haar beroemdheid onwezenlijke proporties aan. Het is nu aan Beth zelf om zich te bewijzen dat ze ook de geschikte stem heeft voor het intiemere werk. Ik denk wel dat het gaat lukken want tenslotte is Beth Hart een overlever, een survivor en iemand die de klappen van de zweep kent. Beth Hart is ook een madam met lef, met ballen aan haar lieve lijf. En mocht het verkeerd aflopen dan kan ze nog steeds terugkeren naar haar vroegere, ruigere imago zoals wij haar te zien kregen in de DVD ‘Live At The Paradiso’.

Tijdens haar bisronde zorgde ze toch nog voor enige opwinding door het van Tina Turner geleende ‘Nutbush City Limits’ lekker rauw en hevig op ons los te laten. Een oude vos verliest z’n streken niet. Met ‘No Place Like Home’ werden we de koude nacht ingestuurd. Met gemengde gevoelens uiteraard. Beth Hart is één van de grootste en beste stemmen die je in de huidige generatie blues- en bluesrockscène kan tegenkomen. Ze kent de métier en kan een publiek begeesteren. En tenslotte is dit de positieve boodschap die we moeten onthouden. Misschien moeten we haar een tweede kans geven en wie weet blaast ze ons dan wel van onze sokken? En dit zou best wel eens kunnen lukken. Zo vernamen we het nieuws dat Beth Hart volgend jaar één van de headliners is op Bospop in Weert (NL).

Wim ‘Huibbe’ Huybrechts

Foto © Eric Schuurmans

meer Foto © Eric Schuurmans

Setlist: Fat Man / I Love You More Than You’ll Ever Know / Rhymes / If I Tell You I Love You / I’ll Take Care Of You / Easy / Love Is A Lie / Love Gangster / Chocolate Jesus / Delicious Surprise / Get Your Shit Together / Today Came Home / Ugliest House On The Block / Fine & Mellow / Mama This One’s For You / Setting Me Free / St Teresa / Might As Well Smile / Tell Her You Belong To Me /// Nutbush City Limits / Fire On The Floor / No Place Like Home

 


 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 28/11/16