EMEL MATHLOUTHI @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 13/11/16

Emel Malhlouti is een naam die bij heel weinig mensen een belletje zal doen rinkelen. Deze Tunesische dame kwam in de belangstelling te staan tijdens de Arabische lente waarbij een van haar nummers een hymne werd voor het protest. Een geëngageerde madam die haar nek durft uit te steken. Dat scoort altijd bij, althans toch bij mij. Voor de eerste keer bij mijn weten was er geen voorprogramma in de Bota. Daardoor was de set van Emel al begonnen toen ik toekwam. Op het podium leek ze wel een fado zangeres met haar houding en de poses die ze aannam. Haar begeleiding was grotendeels elektronisch: de drums en de synthesizer aangevuld met samples en ouderwetse percussie. Maar haar sterke zangstem is het centrale instrument bij dit concert. In haar muziek klinken haar Midden Oosten roots regelmatig door. Hierdoor deed haar muziek denken aan wat Gothan Project doet met tango en Susheela Raman met Indische muziek. Ze voorziet de muziek van een hedendaags trendy jasje (ritme) en zingt met veel pathos en gebaren haar nummers. Tijdens de intermezzo’s en instrumentale stukken gaat ze dan dansen als een zwaan die rond haar as draait. Het voelt soms wat eigenzinnig aan. Maar het is een belevenis dit te zien. Want de belichting was bij wijlen ook een belangrijk element van de beleving van dit concert.

De meeste nummers zijn lang uitgesponnen en ze zingt de nummers afwisselend in verschillende talen: Engels, Arabisch en Frans. Dit komt de afwisseling in het concert ten goede. Je kon het hele concert door de volgelopen rotonde gefascineerd zien kijken. “All For Love” was opzwepend door de knappe, gepassioneerde zang. Een nummer dat “Silinfi” noemde mengde perfect de Oosterse klanken met moderne beats. “Love Is Like A Flower” voorzag ze van de nodige pathos door haar armbewegingen. Een politieke boodschap kondigde ze aan in een in het Arabisch gezongen nummer dat rustig begon en dan opzwol tot een weids nummer met enkele uitbarstingen alsof het een vulkaan was. Tussen een van de nummers door proclameerde ze een Frans gedicht. “Leyem” was een lied over en voor de “sans papiers” in deze wereld. Ze deed me in dit nummer denken aan de te vroeg overleden Lhasa. In het nummer waren ook samples verwerkt van Arabische zangeressen. Contrasterend met al het geweld op vooral de drums was een nummer “All This Fool” gok ik dat ze bracht helemaal solo met enkel de elektrische gitaar. Niet meteen het beste van de set. In het afsluitende nummer met veel beats en Oosterse invloeden kwamen de namen van Noa en Ofra Haza op. Ze kreeg veel respons uit de zaal en een bisnummer was natuurlijk een must.

Ik wist niet dat protestsongs zo modern konden klinken. Deze dame zal door haar eigenzinnige weg altijd wel een publiek vinden. Terecht want ze heeft veel te bieden. Voor de roots liefhebber zal er te weinig van haar roots inzitten. Maar door die klanken in een modern jasje te steken opent ze vele deuren voor die muzikanten. Een concert van Emel Mathlouti is beleving in de ware zin van het woord.

(Lisael)

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL - 13/11/16