JAN SWERTS @ AB CLUB, BRUSSEL - 08/11/16

 

You want it darker? Dan had u afgelopen dinsdag moeten kennismaken met ‘Schaduwland’, het nieuwe album van Jan Swerts dat in de AB-Club op sublieme wijze werd voorgesteld. Voor wie deze Limburgse componist nog niet kent vertellen we graag dat deze man al aan zijn derde release toe is. Na zijn debuutplaat ‘Weg’ (2010) en het meesterlijke 'De anatomie van de Melancholie' doet Swerts op zijn nieuwe langspeler relaas over het jaar 2014 waarin hij zijn 'annus horribilis' beleefde. Niet alleen kreeg hij de diagnose te verwerken dat zijn zoontje aan een zware neurologische aandoening lijdt en hijzelf aan het syndroom van asperger, bovendien verloor hij tijdens dat jaar ook zijn moeder en viel zijn gezin uit mekaar. Hoeveel ongeluk kan een mens verwerken? Gelukkig vocht Swerts terug en componeerde de prachtige muziek voor ‘Schaduwland’, één van de meest donkere platen die ons de laatste jaren te ore is gekomen. 

De première van de live voorstelling van het album vond vorige maand in Sint-Truiden plaats. Deze keer is een uitverkochte AB-Club aan de beurt en dit op de dag dat Amerika “zijn eigen post-apocalytische verhaal aan het schrijven is,” aldus Swerts die voor de gelegenheid een Bernie Sanders T-Shirt draagt. Naast zijn leven als muzikant/componist geeft deze man immers ook les als docent Geschiedenis en Politieke Actualiteit les aan de KHLim. 

Vooraleer het concert begint vraagt Jan Swerts uitdrukkelijk om niet te applaudisseren alvorens het eerste deel, bestaande uit acht nummers van Schaduwland, voorbij is. Als we dan nog wakker zijn en zin hebben mag er geklapt worden. Geen groot artiest zonder een beetje zelfrelativering . Naast zanger/pianist Swerts stonden en zaten er nog zes andere muzikanten op het podium: de gitaristen Kevin Imbrechts (Illuminine) en Gianni Marzo (Isbells), drumster Karen Willems (Zita Swoon), aangevuld met een trio van strijkers.  

Het Engels gezongen openingslied “Rustig Martha, Het Is Allemaal Voorbij. Er Is Geen Enkel Gevaar Meer." drijft op prachtige gitaarriedels en doet dromerig aan. We lijken in een verlaten wereld terecht gekomen waarin Swerts met zijn ijle stem doorheen waadt. Daarna verkent hij verder het Schaduwland van zijn verbeelding via pianospel dat soms aan Eric Satie doet denken. De strijkers voegen daar dan melancholische of dreigende accenten aan toe, terwijl drumster Karen Imbrechts haar instrument op heel creatieve manieren beroert. Ook de gitaristen krijgen ruimte om binnen de wonderlijke Zombiewereld op originele manieren hun ding te doen.  Het samenspel van deze zeven muzikanten klinkt zondermeer indrukwekkend en dwingt tot een vreemde paradox: zoveel droefenis en toch blijf je genieten van deze muziek.

Het in het Nederlands gezongen "Breng Me Thuis, Raf. Red Me, Red Me." heeft iets sacraals en herinnert muzikaal misschien aan Wim Mertens op z’n beste momenten. In het slotnummer van de suite, “.” genaamd, evoceert de piano een soort klankgeworden leegheid, minimalisme ten top, een ondergang maar misschien ook een redding, of beiden? Het is muziek die naar de keel grijpt en niemand onberoerd laat. En neen, we zijn niet in slaap gevallen en trakteren de componist en zijn muzikanten op een welgemeend applaus.

Als toegift speelt Jan Swerts nog twee nummers uit zijn vorige platen, waaronder het aan de taalfilosofe Patricia de Martelaere opgedragen ‘Een Verlangen naar Ontroostbaarheid’.

We blijven na dit wondermooi concert wat verweest achter terwijl we hopen dat nog vele mensen deze muziek zullen leren kennen, live in Antwerpen, Brugge, Hasselt of Gent of gewoon op plaat of CD. Echt, niet te missen.

Shake

Foto’s Yvo Zels,

meer foto´s, klik hier.

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 08/11/16