SAMM HENSHAW @ AB, BRUSSEL - 07/11/16

We gingen naar de AB Club voor een avondje retro. Hoofdact Samn Henshaw is een van die jonge zwarten die de oude soultraditie eren. Groot was dan ook de verrassing dat het voorprogramma DVUTCH NORRIS een hip hop act was. Maar anderzijds paste het wel. Deze MC uit Antwerpen bracht een steengoede DJ mee die de gepaste ritmes en grooves produceerde. Hierop bracht DVTCH zijn rap songs. Maar gelukkig werd hij bijgestaan door 2 vrienden die de zang op zich namen en die dit voorprogramma zeer boeiend maakten. Hij begon met zijn single, al en toe op de radio gedraaid, “Seeking Closure”.

Daarna een song over een meisje waar hij verliefd op was en die “Princess Maya” genoemd werd. Het derde nummer “Walk The Talk” was van hetzelfde voort: snelle verzen die ritmisch gedeclameerd werden. Het concert ging echter een ruk de hoogte in (qua kwaliteit en respons van de zaal) toen Coely het podium opkwam en zijn raps van antwoord voorzag en enkele knappe zanglijnen bracht. “ King Panther” was zo een hoogtepunt. Een tweede hoogtepunt is “Sir Swanks” waar hij naast Coely ook een zanger(de naam heb ik niet begrepenn) mee op het podium roept die een aardige soulstem heeft en ook samen met Coely het publiek wit op te zwepen. Afsluiten deed hij met terug “Seeking Closure”. Uitstekend enterteinment waarbij de supports en de DJ vooral voor de extra zorgden. Maar een opwarmer die de hele Club aan het dansen en bewegen krijgt dat zie je niet vaak.

Terwijl beneden in de grote zaal de blanke soulman Nathaniel Rateliff een volle AB trok was de Club toch ook goed volgelopen voor de jongen zwarte soulman. Zijn passage op Werchter zal daar wel voor iets tussen zitten want muziek van zijn EP hoor je zelden op de radio. Samm kwam op nadat zijn band ons in de juiste stemming had gebracht met een rockende instrumental. Even in de war omwille van de rockende gitaar werd al snel duidelijk dat we een soulavond gingen krijgen. Samm kwam op en dirigeerde duidelijk de zaak. Hij begon met “Autonomy” waarbij hij in de Northern Soul traditie dook.

Het enige wat de hedendaagse touch gaf was de rockende gitaar. Dezelfde snerpende gitaar kwam tevoorschijn in het energieke en funky “Chances” . Maar bij “Our Love” zaten we midden in de soultraditie met een catchy refrein. Het eerste rustpunt van de set kwam met “Redemption” , een song vol verdriet, gebracht met een knappe doorleefde zang, met de voeten in de gospel en blues traditie geworteld. Later in de set bracht van aan de piano “I Only Wanna Be In Love With You” waarbij hij zijn soulvolle stem weer ten toon spreidde en de koppeltjes tegen elkaar aan wiegden.

In “These Hands” , de nieuwe single, hoorde ik stukjes waarvan ik dacht dit heb ik al gehoord, maar toch was het iets nieuws en uniek. En als je gaat lenen kan je evengoed goede dingen lenen. Vanaf dan werd de groove en het ritme er in gehouden. Strak zijn band leidend was het ambiancenummer “Everything”, gevolgd door het hoogtepunt van de avond “Holding On” en zijn Motown tribute met teasers van “My Girl” van de Temptations en “A Little Prayer” van Aretha, uitvoerig meegezongen door de hele zaal. Het bewijs dat het tijdloze songs zijn want ze worden meegezongen door een publiek dat voor het grootste deel nog niet geboren was toen de songs hits waren. “Night Calls “ was een wat slappe ballad, maar door het spelplezier en de sympathieke bandvoorstelling en zanglijntje voor hun manager wel plezant. Eindigen deed hij met “Better”.

Ik ben vrij overtuigd dat iedereen in de AB Club tevreden naar huis ging. Ik kan alleen maar hopen dat deze man de podiumpresence en het gevoel van een concert op plaat krijgt. Want laat een ding duidelijk zijn: deze jongeman voelt zich thuis op een podium heeft het nodige charisma en de humor en de knappe band. Nu nog enkele songs die op de radio komen en het wordt een vaste waarde.

(Lisael)

Foto © JP Daniels

 

 


 

 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 07/11/16