BAI KAMARA JR. @ ARSCENE ISM 11.11.11 NEVELE, HANSBEKE - 04/11/17

‘Bai Kamara Jr. is een uiterst beminnelijk man met een natuurlijke charme en dat straalt ook af op zijn podiumpersoonlijkheid. Zijn de songs vaak een aanklacht tegen de door de mens veroorzaakte ellende, de verpakking ervan in zoele, zwoele soul, blues, funk en rock livrei maakt de thema’s verteerbaar’

In 2016 was er al een eerste samenwerking tussen Arscene vzw en 11.11.11 Nevele: op 19 november 2016 nodigden zij de Turks-Gentse liedjesmaker en zanger Mustafa Avsar uit voor een concert in de knusse ruimte van Arscene. Dat werd een volteffer en smaakte dus naar meer. Daarom sloegen zij opnieuw de handen in elkaar om de in Brussel gebaseerde singer-songwriter/producer Bai Kamara Jr. voor het voetlicht te brengen.

‘Urban Gypsy’ Bai Kamara Jr. komt uit Sierra Leone, maar als telg van een diplomatenfamilie speelde zijn leven zich grotendeels af in Londen en in Brussel, waar hij sinds vele jaren woont. Desondanks is het lot van zijn vaderland hem altijd ter harte gegaan: het land werd lang verscheurd door burgeroorlog, wat hem meer dan tien jaar belette om het te bezoeken. Dat eerste terugkeren was dan ook een behoorlijke schok: het land uit zijn jeugd bleek zwaargehavend door het conflict. Toen kwam ebola, epidemie die intussen geweken is, maar niet zonder sporen na te laten. Kort geleden waren er de modderstromen, te wijten aan klimaatverandering en overbevolking van de heuvels door de armen. Het menselijke en materiële leed van die ramp is nog niet gans in te schatten, maar de tol is nu al verschrikkelijk. Het speelt allemaal een rol in zijn werk. Sinds 1990 zet Bai alles in op de muziek, maar zijn rechtvaardigheidsgevoel, zijn wereldbewustzijn en daaruit voortvloeiend engagement laten hem niet los. Alzo was hij de ideale artiest om de idealen van 11.11.11 te vertegenwoordigen, wat hij in het Hansbeekse Arscene op 4 november schitterend deed.

Begin dit jaar verscheen zijn vijfde album ‘Bai Kamara Jr. presents The Mystical Survivors And The Some Rare Earthlings vol 1’. Naar aanleiding daarvan schreven we een recensie die meteen ook een loopbaanoverzicht is. We verwijzen graag naar dat stuk hier op Rootstime. In aanvulling daarop vermelden we graag dat hij in 2015 ‘If I Could Walk On Water’ schreef voor Artsen Zonder Grenzen. Daan, Guy Swinnen en Beverly Jo Scott deden mee aan de opnames. Zijn engagement voor ngo’s resulteerde in een samenwerking met de ‘Nachtegaal van Dakar’ Youssou N’Dour, uitgenodigd door de United Nations High Commissioner for Refugees (UNHCR), het VN-agentschap voor vluchtelingen. Twee songs werden opgepikt door de Spaanse regisseur Paco Torres voor de film ‘El Vuelo Del Tren (The Magic Of Hope)’.

Bai is niet iemand van de gebalde vuist. Hij is integendeel een uiterst beminnelijk man met een natuurlijke charme en dat straalt ook af op zijn podiumpersoonlijkheid. Zijn de songs vaak een aanklacht tegen de door de mens veroorzaakte ellende, de verpakking ervan in zoele, zwoele soul, blues, funk en rock livrei maakt de thema’s verteerbaar. Hij vervalt niet in slogans, maar formuleert precies wat hij te zeggen heeft, en toch met het nodige respect, met tactvolle omzichtigheid. Al kan hij ook uithalen. We zagen Bai deze zomer op Engie Parkies in Deinze. Baadde het eerste deel toen vooral in weldoende soul, dan ontbond hij na de pauze met zijn begeleidingsband zijn duivels in een van power funk druipende set. Dat hij het ook solo kan, bleek al in 2012 toen we hem aan het werk in FNAC Gent bij de voorstelling van ‘This Is Home’, een verzameling erg intieme liefdesontboezemingen. Het was duidelijk dat hij de songs voor Arscene voor een groot deel, maar niet uitsluitend, selecteerde op basis van hun maatschappelijke relevantie. Er was echter ook plaats voor nogal wat blues georiënteerd werk en de occasionele persoonlijke song.

In die laatste categorie sprong ‘Good Day’ eruit, ook een hoogtepunt op de recente cd. ‘Good Day’ handelt over de gesel van het alcoholisme, de ‘liquid happiness’ uit het lied, dat Bai in zijn buurt meemaakte. Bij de geëngageerde songs waren er fraaie momenten in overvloed: uiteraard ‘If I Could Walk On Water’, maar ook ‘It Ain’t Easy’ over de vluchtelingen die uit Sierra Leone en andere West-Afrikaanse landen noordwaarts hun geluk beproeven. Bai goot het in een smeuïge Afrikaanse blues à la Ali Farka Touré, Vieux Farka Touré of Boubacar ‘Kar Kar’ Traoré. ‘Signs’ spreekt over de overbevolking in de steden, Zoals gezegd baadt het concert niet in donkere, deprimerende sferen. Daarvoor zijn de songs te levendig, melodieus, met zwier en elegantie gebracht, en er zit eindeloos veel variatie in, zowel in stemming als in de tempi en de songopbouw. En er zitten ook boodschappen van hoop tussen: ‘Forward’ mag dat belichamen, zozeer dat Bai het als laatste bisnummer herneemt, om het concert op een positieve noot te beëindigen.

De zanger-gitarist gooit er ook graag een link, een verhaal, een anekdote tussen. Zijn verhaal, kort na de pauze, over de twee populaire dranken van Sierra Leone… Amstel en Guinness, kan op flink wat hilariteit rekenen. ‘Very weird…’, besluit hij zelf. Waarna hij het gedreven ‘Riverboat Blues’ brengt, een groots moment in de reeks van tweeëntwintig nummers. Dat wordt op zijn beurt gevolgd door een nieuwe climax: ‘Substitute’, opener van ‘Urban Gypsy’, zijn tweede cd uit 2006, werd ’s mans bekendste song. Bai liet horen waarom in dit indroevige ‘Waarom jij wel en ik niet’-liefdeslied. Voorlaatste song, ‘Homecoming’, pende Bai toen hij na vele jaren zijn thuisland bezocht, maar hij eindigt de formele set met een uiting van fierheid: Bai is trots op zijn Brusselse connectie. Op zijn eerste cd ‘Living Room/Intrinsic Equilibrium’ (2002) vind je deze ode aan Sint-Joost-ten-Node, tussen Noordstation en Botanique, en bij uitbreiding aan de hele hoofdstad, ‘Down Town St. Josse’.

Vooraleer hij besluit met het opmonterende ’Forward’ is er, pakt hij nog een laatste heet hangijzer aan: ‘Rise’ handelt over de verderfelijke praktijk van de vrouwenbesnijdenis. Zo kwam een eind aan dit lange, tot de laatste noot boeiende concert, in een warme, hartelijke en goedlachse sfeer. We denken niet dat dit haaks staat op de lange niet zo vrolijke boodschap. Een katalysator als Bai Kamara Jr. helpt integendeel om niet te vergeten dat er werk is aan onze winkel die ‘wereld’ heet. U moet er niet helemaal voor naar Sierra Leone, het kan ook bij u in de buurt.

Antoine Légat.

Met dank aan Arscene voor de foto's

Eerste deel. 1/ Go On Press (van ‘Living Room/Intrinsic Equilibrium’, 2002) 2/ I Can No Longer Place My Faith In Your Hands (uit ‘Disposable Society’, 2010) 3/ Good Man, Bad Reputation (nieuwe blues song) 4/ If I Could Walk On Water (voor UNHCR) 5/ The Powers That Govern Us (uit ‘Living Room/…’) 6/ I’m In Love Again (uit ‘This Is Home’, 2012) 7/ I’m Alone Again (nieuwe blues) 8/ It Ain’t Easy 9/ Forward (nieuwe song) 10/ Good Day (uit ‘The Mystical Survivors…’, 2017) 11/ Who’s Got My Money (blues)

Tweede deel. 1/ Signs (‘The Mystical Survivors…’) 2/ Some Kind Of Loving Tonight 3/ Riverboat Blues 4/ Substitute (uit ‘Urban Gypsy’, 2006) 5/ Your Roses Don’t Do The Trick Anymore 6/ Your Love Means The World To Me (‘This Is Home’) 7/ Someday 8/ Homecoming 9/ Down Town In St. Josse
Encore. 1/ Rise (‘Disposable Society’) 2/ Herneming van Forward


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
facebook  

ARSCENE, HANSBEKE - 04/11/17