MANFRED MANN’S EARTH BAND @ DE BOSUIL, WEERT - 10/11/17

De nu 77-jarige Zuid-Afrikaan Manfred Lubowitz aka Manfred Mann verhuisde begin jaren zestig van Johannesburg naar Londen om een muziek carrière uit te bouwen. In 1962 richtte hij met Mike Hugg de band the Mann-Hugg Blues Brothers op, een jazz-blues band met Paul Jones als zanger-harmonica speler, die door de stijgende interesse in de Britse blues wel wat aandacht kreeg. Op verzoek van de producer werd de naam later veranderd in Manfred Mann. Met een remake van “Do Wah Diddy” van The Exciters brak de band wereldwijd door. Later volgden nog hits zoals “Sha La La” en “Pretty Flamingo”. Alhoewel dit ‘bubblegum” hits waren bleef de band op hun albums een meer bluesy richting aanhouden. In 1966 werd zanger Paul Jones vervangen door Mike D’Abo, de band bleef hits scoren met covers van andere artiesten waarvan Bob Dylan’s “Mighty Quinn” hun grootste werd.

Als reactie tegen de hitfabriek die “Manfred Mann” geworden was richtte hij in 1970 “Manfred Mann Chapter Three” op, dat twee albums opleverde vol met experimentele jazzrock. In 1971 richtte hij “Manfred Manns Earth Band” op, Mick Rogers (gitaar en zang), Manfred Mann (orgel, synthesizer en zang), Colin Pattenden (bass gitaar) en Chris Slade (drum en zang), de band brengt progressieve rock met Mann’s Moog synthesizer, waarop hij zowel jazzy als klassieke solo’s op speelt, als specifiek kenmerk. Dat de man de kunst beheerst om een bestaand nummer naar zijn hand te zetten had hij al bewezen, maar met Springsteen’s “Blinded By The Light” uit het album “The Roaring Silence” (1976) haalt hij ook het grote succes binnen. Met een voortdurende wisselende personeelsbezetting breekt een gouden periode aan voor de band, vanaf 1976 tot begin jaren tachtig, speelt men voor uitverkochte zalen en scoort men nog enkele kleinere hits van knappe herwerkte nummers.

Voor langere tijd van huis zijn ziet de al wat oudere Mann niet meer zitten, maar In Europa, waar de band nog steeds populair is, geven ze nog regelmatig concerten. De Bosuil in Weert kreeg dan ook de eer om deze legendarische band te ontvangen.

De “Earth Band” bestaat dezer dagen uit oudgediende Mick Rogers (gitaar en zang), John Lingwood (drums), Steve Kinch (bass) en zanger Robert Hart. Een goed volgelopen Bosuil bestaat voornamelijk uit fans die de band in hun armen sloot tijdens hun topjaren begin jaren 70 tot begin jaren tachtig. Dat de setlist van de band zich dan ook voornamelijk op die periode en de toenmalige hits toespitst is dan ook niet verwonderlijk.

Als introductie kregen we “Captain Bobby Stout”, een nummer uit hun debuutalbum van 1972, een nummer van Lane Tietgen die nog een live-klassieker van MMEB schreef “Martha’s Madman”. Chris Thompson was de zanger gedurende de succesvolle periode van de band, sinds 2011 is Robert Hart (ex-Bad Company) als zanger in dienst. Als volleerd entertainer weet hij het publiek zowel met zijn gruizige stem als zijn immer goedlachse glimlach te bekoren. Meestal zit Manfred Mann opgesloten in een hoekje achter zijn batterij synthesizers, bij enkele nummers zien we hem echter in de frontlinie met zijn draagbare synth, “Martha’s Madman” is een dergelijk nummer waarbij zowel gitarist Rogers als Mann hun talenten op hun instrument demonstreren. De band brengt meestal lange versies van hun toenmalige succesnummers, “You Angel You” met zanger Robert Hart op akoestische gitaar, “Don’t Kill It Carol”, met die heerlijke beginriff en “Spirit In The Night” waarbij gitarist Mick Rogers laat horen dat hij ook als zanger zijn man staat. Recenter werk krijgen we met

het nummer “Stronger Than Me” van Melissa Etheridge. Een mooie Dire Straits achtige gitaarintro leidt het lang uitgesponnen “Father Of Day, Father Of Night” in waarbij we Mann weer in de frontlinie zien met zijn lange vingers die als een spin zijn synthesizerklavier bewerken. Bij het instrumentale “Cannon Ball Rag” blijft gitarist Rogers alleen achter op het podium, waarna de band de finale inzet met hun topnummer “Blinded By The Light”, gevolgd door “Davy’s On The Road Again” een nummer geschreven door Robbie Robertson (The Band) en zijn toenmalige producer John Simon. Het publiek zingt uit volle borst en tot tevredenheid van de band het refrein mee.

Als uitsmijter krijgen we nog twee nummers uit het prille begin van Manfred Mann, “Do Wah Diddy” gezongen en gespeeld door gitarist Rogers met drummer Lingwood en een lange versie van Dylan’s “Quinn The Eskimo”, waarop het publiek naar hartenlust meezingt. De fans kregen wat ze wilden horen, een ‘greatest hits’ concert van hun favoriete band, een band die toch ook liet horen, door de meestal lange nummers, muzikaal nog steeds top zijn.

Luc Nuyts

Setlist: Captain Bobby Stout/ Spirit In The Night/ You Angel You/ Martha’s Madman/ Stronger Than Me/ Don’t Kill It Carol/ Father Of Day, Father Of Night/ Cannon Ball Rag/ For You/ Blinded By The Light/ Davy’s On The Road Again

Encores: Do Wah Diddy Diddy/ Quinn The Eskimo

Foto © Sonja Schepers

 


 

 

 

 

 

 


 

Artiest info
website  
website  

DE BOSUIL, WEERT - 10/11/17