SPOON @ BOTANIQUE, BRUSSEL – 02/11/17

Zeg niet zomaar lepel tegen Spoon. De Texaanse indierock band, opgericht in1993 door Britt Daniel en Jim Eno, haalde haar inspiratie voor de groepsnaam bij de Duitse krautrock / avant-gardegroep Can. In 1972 brachten die het album Ege Bamyasi op de markt met als laatste nummer van de B-kant "Spoon".

Het Amerikaanse viertal had al snel een contract bij Matador records beet. Zij brachten een eerste album Telephono (1996) en de EP Soft Effects (1997) uit. Daarna stapten ze via Elektra (A Series Of Sneaks, 1998) over naar Merge, het label van de band Superchunk. Die zorgden ervoor dat Spoon op de internationale markt terecht kwam met de plaat Girls Can Tell dat ze voor het eerst naar België bracht. Vanavond startte de Europese toer waarop ze hun ondertussen negende full record Hot Toughts voorstellen.

In een volle Orangerie verscheen eerst keyboardspeler Alex Fischel. Minutenlang bouwde hij in z’n eentje een spanning op die tegelijkertijd de overige bandleden onopvallend ten tonele bracht. "Do I Have To Talk You Into It?" kreeg zijn vliegende start wanneer Britt Daniel tevoorschijn kwam. De energie die het vijftal de zaal in joeg sloeg alvast op de heupen en de nekspieren. Op bastonen van "Inside Out" verkende de frontman het hele podium, geruggesteund door een vlotte drumpartij. "I Turn My Camera On" ademde diezelfde sfeer uit, deze keer aangevuld met een fijn gitaarriedeltje.

Volgens Daniels was het de eerste keer dat ze een zaal uitverkochten in België, hij zei ook dat er een nieuwe basgitarist was. In één ruk gaf hij ook nog mee dat dit het eerste concert van een nieuwe tour was. Het grappige hiervan is dat Spoon eigenlijk al van februari de hort op is maar nu hadden ze een weekje vakantie gehad en het voelde alsof dit een nieuwe start was. Met "Everything Hits At Once" bewees de band dat hun nieuw werk blendde met de oudjes en dat ze al een indrukwekkend œuvre bij elkaar geschreven hadden waar ze vanavond graag mee uitpakten. "The Beast And Dragon, Adored" ging naadloos over in "Don't You Evah" wat een rustige opbouw kende maar ontaarde in een flitsend einde met heftige gitaren van Daniels en Fischel.

Dat Spoon een a-typische band is maakten ze duidelijk met "Via Kannela", een instrumentaal synth-tussendoortje dat gespeeld werd door Alex Fischel terwijl de overige bandleden even verdwenen. Enkel Britt vlijde zich neer op een monitor naast het keyboard en in die houding begon ie een vijftal minuten later aan "I Ain't The One", één van de hoogtepunten van de avond. Het was ingetogen gezongen en bevatte heerlijke afwisselingen van stiltes en fellere stukken. Met "Can I Sit Next To You" hadden ze aanstekelijke vibes op een niet zo eenvoudig ritme geplaatst en hierdoor bewees Spoon dat ze nog steeds goeie liedjes maken in de stijl die ze zo graag hanteren maar zichzelf telkens opnieuw weten heruit te vinden en elke keer weer het gevoel geven dat ze wel eens “The Next Big Thing” zouden kunnen worden. Tijdens "My Mathematical Mind" hadden we de indruk dat iedere muzikant zijn eigen weg opzocht maar er toch een samenhangend geheel wist van te maken. Dit eindigde in een knap staaltje georkestreerde chaos. Tandem "The Underdog" / "Got Nuffin" leidden de finale in die vrolijk begon met verstopte trompetten waarna ze met de vuist omhoog en stevige drumroffels knipoogden naar Wire en Gang Of Four. "Black Like Me" sloot het eerste deel af met een catchy melodie die door Spoons felle gitaren geleidelijk overstag gingen en abrupt stopten.

Na enkele minuten kwam Britt Daniels alleen terug.om "I Summon You" te spelen. Jongste titeltrack "Hot Thoughts" maakte een dansende massa van de orangerie die verder bleef feesten op de tonen van "Rent I Pay". Little Richard keek toe vanop de basdrum en zag dat het goed was !

Dirk Vanhees

"Do I Have To Talk You Into It?" (Hot Thoughts, 2017)
"Inside Out" (They Want My Soul, 2014)
"I Turn My Camera On" (Gimme Fiction, 2005)
"Everything Hits At Once" (Girls Can Tell, 2001)
"The Beast And Dragon, Adored" (2005)
"Don't You Evah" (Ga Ga Ga Ga Ga, 2007)
"Do You" (2014)
"Via Kannela" (instrumental interlude)
"I Ain't The One" (2017)
"Anything You Want" (2001)
"Can I Sit Next To You" (2017)
"My Mathematical Mind" (2005)
"Don't Make Me A Target" (2007)
"The Underdog" (2007)
"Got Nuffin" (Transference, 2010)
"Black Like Me" (2007)
---///---
"I Summon You" Britt Daniels solo (2005)
"Hot Thoughts" (2017)
"Rent I Pay" (2014)


Foto © Daniels JP - Concert Monkey

 


 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL

02/10/17