THE WAR ON DRUGS @ LOTTO ARENA, ANTWERPEN – 29/11/17

The War On Drugs komt naar aanleiding van zijn vierde studioalbum “A Deeper Understanding” een tweede keer deze maand naar België voor weer een uitverkocht concert, ditmaal in de Lotto Arena. Op 4 november speelden ze een uitverkocht Vorst Nationaal plat, dus stellen dat ze in ons land enthousiast onthaald worden is zeker niet overdreven. The War On Drugs werd in 2005 in Philadelphia opgericht door de twee Dylanfans Adam Granduciel en Kurt Vile. Ze brengen in 2008 debuutplaat “Wagonwheel Blues” uit, Kurt Vile verlaat de groep voor een solocarrière net voor het tweede album “Slave Ambient” in 2011 uitkomt. De twee albums krijgen behoorlijke recensies maar het is pas met het derde album “Lost In The Dream” uit 2014 dat de muziekfans uiteindelijk overstag gaan. Dit album brengt het beste uit de twee vorige platen samen maar de melodieën zijn sterker en de ritmes en instrumentatie zijn strakker en dwingender dan voorheen. Ze zijn uitgegroeid tot indierockiconen met een sound die niet vernieuwend maar toch heel herkenbaar is. Het is een groep die ondanks de overstap naar major Atlantic Records het experiment niet schuwt getuige de eerste single “Thinking Of A Place,” een nummer van maar liefst elf minuten.


Het Antwerpse Few Bits heeft tijdens een groot deel van de Europese tournee het voorprogramma verzorgd van The War on Drugs en zijn verheugd deze in hun thuisstad te kunnen afsluiten. Tijdens het concert zal zangeres Karolien Van Ransbeeck uitgebreid The War on Drugs bedanken voor de aangename gezamenlijke tour. Karolien (zang/gitaar) wordt bijgestaan door een vijfkoppige backingband met nog drie gitaristen, een bassiste en een drummer. De groep grossiert vanavond in potige rock met af en toe een rustiger moment. Het is uiteraard heel gitaar gericht met zoveel gitaristen en het mondt soms uit in epische gitaarorkanen. Ze spelen een half uur en het verveelt geen moment, ze vervullen dus zeker hun taak.

Het extra concert van vanavond is het laatste van de Europese tour. De groep bestaat uit zanger/gitarist Adam Granduciel, bassist Dave Hartley, gitarist/toetsenist Robbie Bennett, drummer Charlie Hall, saxofonist/trompetist/gitarist Jon Natchez en gitarist/toetsenist Anthony LaMarca. Het concert begint met het epische “In Chains” gevolgd door het toetsen gedreven “Baby Missiles” (“Slave Ambient” - 2011) en het door de sax van Jon Natchez mooi ingekleurde “Pain”. We worden al meteen in stemming gebracht door het unieke klankenpallet van de groep en het wordt er nog mooier op met een prachtige versie van “An Ocean In Between The Waves”. Er wordt bijna uitsluitend geput uit de twee laatste albums maar tot mijn grote vreugde komt met “Buenos Aires Beach” een nummer uit het debuut “Wagonwheels Blues” aan bod, een plaat die ik nog steeds heel erg koester. Een concert van The War on Drugs is een trip waarin je wordt meegesleept en waaraan je niet kan ontkomen. Er is veel aandacht besteed aan de lichtshow en de Antwerpfans zullen het veelvuldig gebruik van rood/wit licht wel kunnen smaken. Het grootse “Red Eyes” wordt op herkenningsapplaus onthaald maar het is vooral het repetitieve “Under The Pressure” dat met een lang uitgesponnen intro en een indrukwekkende saxsolo en drumpartij het hoogtepunt van de avond wordt. Het duurt ongeveer een kwartier maar verveelt geen moment. Ook single “Thinking Of A Place” kan de toeschouwers bij de les houden. De lange nummers worden op het moment dat het te gezappig dreigt te worden door Adam Granduciel van het nodige peper en zout voorzien in de vorm van een indrukwekkende gitaarpartij. Het is te horen dat de groep goed gerodeerd is, de muzikale puzzelstukken vallen perfect in elkaar. De groep weet met een twee uur durend concert de toehoorders te blijven boeien.

Waar is de tijd dat ik The War on Drugs zag optreden voor honderd man in de Trix-bar en nadien voor al wat meer volk in de Trix-club. Het is nu een goed geoliede machine die zijn sound geperfectioneerd heeft en de magische toets heeft aangebracht die tot “Lost In The Dream” net nog ontbrak. Ze hebben de stap van de kleine clubs naar de grote zalen probleemloos gezet. Adam Granduciel is duidelijk gegroeid in zijn rol als frontman maar veel van zeggen is hij nog steeds niet maar hij is duidelijk heel dankbaar voor de warme respons die hen te beurt valt. Ik hoor terwijl ik deze recensie schrijf dat ze genomineerd zijn voor een Grammy Award voor “Best Rock Album”, dit is dubbel en dik verdiend. Het concert van vanavond is er zo één waarvan je nog een aantal dagen nageniet.

Lou van Bergen

Foto © JiVe


 


 


 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL

29/11/17