BLIXA BARGELD & TEHO TEARDO @ CCHA, HASSELT - 16/10/15

De samenwerking tussen de Italiaanse componist/multi-instrumentalist Teho Teardo en Blixa Bargeld (frontman van Einstürzende Neubauten en ex-gitarist bij Nick Caves Bad Seeds) begon bij de muziek voor een theaterstuk, gevolgd door "Una Vita Tranquilla", het titelnummer van de gelijknamige film. Hierna besloten ze om een volledig album uit te werken, pendelend tussen Berlijn en Rome. In de zomer van 2013 verscheen Still smiling, een verrassende collaboratie tussen de twee artiesten, in maart vorig jaar liet het duo de EP Spring van de persen rollen. Af en toe kwamen de heren eens samen om een voorstelling te geven.

De drievuldigheid (Martina Bertoni op cello) betrad het podium en we werden in meerdere talen verwelkomd. "Nur Zu Erinnerung" opende met Teho (spreek uit: Theo) Teardo op z’n Fender Jaguar gitaar, die hij als zware basgitaar deed klinken terwijl Bargeld meteen alle hoogtes en laagtes van zijn stembereik in de strijd gooide. Dat deed Blixa nog eens over in "Mi Scusi", wat erop volgde. Af en toe parlando, croonend op z’n Cohens, dan weer krijsend. Een verschroeiende gitaarintro leidde "Axolotl" in, samen met de somber schurende cello van Bertoni. Een axolotl is een salamandersoort en de schoonheid van het beestje werd muzikaal omgezet op prachtige wijze. Voor de eerste keer reageerde het publiek uitbundig. "Buntmetalldiebe" ging over de treinreizen tussen Duitsland en Italië en de vele vertragingen door koperdiefstallen onderweg. Het nummer eindigde met een knarsend geluid van losgeschoten hoogspanningskabels. Subtiele snaarstrelingen deden hun werk in "Still Smiling", gevolgd door "Nocturnalie", dat qua songstructuur knap opgebouwd was. Teardo met de hamer op zijn gitaar slaand eiste de volledige aandacht op in het begin van "What If… ?". Daarna nam Bargeld het vokaal over.

Na een tijdje kwam er versterking op het podium. Blixa stelde het Sun*Sun*Sun* String Orkestra voor (Jeroen Baert / Yumika Lecluyze / Tim Vandenbergh / Seraphine Stragier).Met drie violen en een extra cello werd "The Empty Boat" een veel vollere klankbeleving. "Come Up And See Me", geschreven in Rome en afgewerkt in Berlijn op Aperol Spritz, was van een droeve toon voorzien maar wel prachtig vertolkt. Ook weer dankzij het strijkersensemble. Ook "A Quiet Life", het nummer dat ze voor de film schreven kwam aan bod. De set werd afgesloten met het sterk tegen Einstürzende Neubauten aanleunende "Negroni".

Als eerste bis was er een discussie : Italiaans of Engelstalig. De zanger won en "Crimson & Clover" werd prachtig weergegeven, met op het einde een korte Italiaanse toegift. (Het nummer staat vertaald als "Soli Si Muore" op de eerste plaat). Het vierkoppige gezelschap deed terug mee met "Nirgendheim". Laagje per laagje kwam het tot een compleet muziekstukje. Mooi ! Afsluiten deden ze met "Defenestrazioni", dat van vele snufjes voorzien was…een vragenstellende receptioniste, juichende massa, het was allemaal aanwezig. Voeg daar nog eens de muziek bij…schitterende finale waarvoor ze luid applaus kregen. Gedurende de hele set kwam je ogen en oren te kort. Martina’s subtiele aanhalingen, zachte xylofoontikken, Teho met loopjes en effectjes die z’n gitaar als bas, klokkenspel, slaand en zalvend bespeelde, je moest er je hoofd wel bijhouden. Bargeld vertelde over de nummers en hoe ze tot stand kwamen…kortom het was een zéér aangename voorstelling in Hasselt.

Dirk Vanhees

Foto © Berugi

Setlist : "Nur Zu Erinnerung" Still smiling LP/CD (2013) / "Mi Scusi" / "Axolotl" / "Buntmetalldiebe" / "Still Smiling" / "Nocturnalie" / "What If… ?" / "Konjunktiv II" / "The Empty Boat" (Caetano Veloso cover, 1969) Spring EP (2014) / "Come Up And See Me" / "Alone With The Moon" / "A Quiet Life" / "Negroni" (LP versie) - Bisronde : "Crimson & Clover" (Tommy James & The Shondells cover, 1968) / "Nirgendheim" (2014) / "Defenestrazioni"
   

 

Artiest info
website  
facebook  

CCHA, HASSELT - 16/10/15