LITTLE MAY @ BOTANIQUE, BRUSSEL - 16/10/15

De aankondiging van deze band trok mijn aandacht. Een damestrio uit Sidney, Australië, die indiefolk brengt. Australië is toch het land dat ons allerlei knappe muziek heeft gebracht gaande van Easybeats, Flash & The Pan, Crowded House, Nick Cave, Triffids, Split Enz., INXS en The Waifs… Dat dit trio van de andere kant van de wereld naar hier kwam maakte me ook nieuwsgierig want hoe dikwijls gaat dat nog gebeuren? Op de clip hoorden we rustige, lieflijke muziek en de dames zagen er nog goed uit ook. Een hoop redenen om op ontdekkingstocht te gaan.

Verrassing alom toen ze op het podium kwamen: er waren 4 dames en 1 man. Bleek achteraf dat de 3 frontdames een keyboard speler en een drumster meehadden om hun sound meer body te geven. Ze begonnen met de 2 nummers van hun plaat “ For The Company” die op single verschenen. Zo was de opener “Home” een nummer met trage start, geleidelijke opzwellend om na de break in een hoger tempo te schakelen. De samenzang was de kers op de taart. De tweede single “Seven Hours” was gelijkaardig. Op het podium van de Witloofbar met de palen op het podium heeft de groep niet veel oogcontact met elkaar. Maar dat belette de zangeres niet om wat kronkelend te dansen op het nummer. Af en toe werd de zang verzorgd door de blonde gitariste die iets minder sterk bij stem was. Sterk was hun eerste song ooit “Boardwalks”. Het hoger tempo en de sterke drumpartij van Elizabeth Hunter maakte die song speciaal.

Hun plaat werd geproduceerd door Brooke Desmer van The National. Het is inderdaad een groep wiens invloed te horen is in deze muziek. Andere namen die in mij opkwamen was Warpaint, Lana Del Rey, Haim en Mazzy Star. De invloed van The National kwam volop tot uiting in hun cover van de Australiërs van Icehouse: “Great Southern Land”. De klank van de goedkope synthesizers uit de jaren 80 namen we er met plezier bij. Het sterkste nummer live was ongetwijfeld “Dust” dat gedreven werd door de roffelende drums die met veel soberheid geslagen werden en dat na een lange uitloop knap uitbrak in een weids, episch gevoel. Afsluiten deden ze met het stevige “Remind Me” wat het meest dansbare song was van de avond. Ondanks het aandringen van het ongeveer 50 koppige publiek kwamen ze niet terug. Ik denk dat de songs op waren.

Alles bijeen een entertainend concert waarbij het dik uur dat ze speelden vlot voorbijging. Er was niet echt een zwak moment bij, maar af een toe een iets heviger nummer had gemogen. Maar ze moeten vooral zorgen dat de fantastische drumster in hun band blijft. Qua samenzang en harmonieën was het zeker goed maar van het trio dames had ik toch ietsje meer verwacht. Maar ze waren zo lief, meneer, dat een negatief woord zeker misplaatst is.

(Lisael)

 

Artiest info
website  
facebook  

BOTANIQUE, BRUSSEL - 16/10/15