LOW @ AB, BRUSSEL - 31/10/15

Low opent op majestueuze wijze de winter

Of het op toeval berust, laat ik liever aan uw verbeelding over. Maar het is een feit dat in het jaar waarin Studio Brussel na 15 succesvolle jaren de stekker uit Duyster (één van zijn langstlopende programma’s) trok, Low zijn beste album in jaren uitbracht. Band en programma hebben in al die jaren hun opmars in Europa voor een groot stuk aan elkaar te danken. Dat bleek eens te meer begin dit jaar toen Ayco Duyster en Eppo Janssen het trio uitnodigde in Trix om het feestje voor hun vijftiende verjaardag te komen opsmukken en Low bedankte met alweer een uitstekend concert. Sinds die passage is er veel veranderd: Duyster hield er definitief mee op en Low bracht een nieuw album uit, Ones and Sixes, de elfde in hun loopbaan en één van de allerbeste uit hun catalogus. En die kwamen ze gisteren op werkelijk briljante wijze voorstellen in de Brusselse AB.

 

Maar alvorens het zover was, moesten we nog de ‘special guests’ van Chelsea Wolfe ondergaan. Dat werkwoord staat er niet toevallig. Hun concert was voor het publiek namelijk geen pretje. Met haar PJ Harvey-fixatie en de zware, logge sound van haar band dwong ze haar publiek tot het alleruiterste. De veel te luide bassen maakte het bovendien ook fysiek een allerminst aangename ervaring. Na een half uur hield ik het noodgedwongen voor bekeken. En ik bleek niet de enige: rond 20u15 stond er even veel volk aan de bar dan in de zaal, wat nooit een goed teken kan zijn. Als de toevoeging van Chelsea Wolfe aan de programmatie als opsmuk van het Halloween-sfeertje bedoeld was, was dit een geniale promotiestunt van de AB. Maar ik vrees dat dit niet de bedoeling was…

Een hele andere sfeer hing er bij Low. Na ruim twintig jaren van constante kwaliteit is het trio uit Duluth, Minnesota (eveneens de geboorteplaats van ene Bob Dylan) uitgegroeid tot één van de belangrijkste bands van zijn generatie. Een band die in al die jaren ook een uitstekende livereputatie heeft opgebouwd, die ze gisteren nog eens fijntjes in de verf kwamen zetten.

In een in sobere inkleding en belichting badende AB, begon het trio nog eerder bedachtzaam aan zijn set met een wat schuchtere versie van Gentle. Maar vanaf No Comprende gooide de band alle registers open en greep ze een naar adem snakkende AB bij het nekvel voor het komende anderhalf uur. Een verbluffend sterk Monkey, dat verrassend vroeg in de set zat, was een eerste hoogtepunt. In Plastic Cup, misschien wel één van de luchtigste songs in de set, vielen de stemmen van Alan Sparhawk en Mimi Parker als vanouds prachtig in balans. Een erg knap naar de climax opgebouwd On My Own eindigde in een woeste gitaarstorm waar Neil Young en zijn Crazy Horse bewonderd naar staan kijken hebben. Naar mate de set vorderde, slaagde Low er alsmaar meer in om de spanningsboog onder constante spanning te houden en dat het van meer dan één markt thuis is. Lies, opnieuw met mooie samenzang, was mooi in al zijn eenvoud. En in Spanish Translation bewees Sparhawk meer dan eens dat ook hij over een uitstekende stem beschikt.

Een pisnijdig Pissing leidde een majestueuze finale in en werd onmiddellijk gevold door het noodzakelijke rustpunt DJ: twee totale uitersten, twee keer dezelfde band, twee keer absoluut briljant! Met een verrassend oudje Will the Night en een lang uitgesponnen Landslide sloot de band de reguliere set in stijl af.

In de bissen werd Low genekt door het uiterst strikte tijdschema dat de AB hanteert en had het jammer genoeg maar tijd voor één song. Maar met Murderer, één van die onwaarschijnlijk knappe parels uit hun oeuvre, haalde ze wel nog voor een dikke drie minuten alles uit de kast en sloten ze de set af naar analogie van de rest van de avond: in grootse stijl!

Het moment waarop Allerheiligen nadert, gaat de herfst traditioneel stilaan over in het ellendige nest genaamd winter. Maar met het warme dekentje dat Low anderhalf uur lang over het Belgische publiek legde gisterenavond, kunnen we vanaf nu alle barre vrieskou aan. Waarvoor hartelijk dank, dame en heren!

(Stijn De Nys)

Setlist:

Gentle/No Comprende/Monkey/The Innocents/Plastic Cup/On My Own/Holy Ghost/Spanish Translation/Lies/Into You/Pissing/DJ/What Part of Me/Will the Night/ Landslide
Bis: Murderer

Foto © Yvo Zels

meer foto's © Yvo Zels

 

 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 31/10/15