SAUN & STARR @ AB, BRUSSEL - 21/10/15

De namen Saun & Starr mogen dan nog niet zo bekend zijn bij het grote publiek maar hun voorgeschiedenis zal zeker bekend in de oren klinken: de dames leerden zingen in de kerk zoals de meeste zwarte zangeressen. Daarna volgde een plaatsje bij de Dapettes: de backing vocals voor Sharon Jones.  Het is dan ook Daptone Records die deze dames in hun hoedanigheid als act presenteren. Onder hun arm hebben ze hun eerste cd “Look Closer”.

De naam Daptone is zowat een kwaliteitslabel geworden dat bij vele mensen een belletje doet rinkelen. Anders is het niet te verklaren dat de AB Club helemaal uitverkocht was. Van de airplay zullen we deze dames niet kennen want op de radio zijn ze, spijtig genoeg, nooit te horen.

Maar dat kon de pret niet drukken. In de AB Club heb je veel interactie tussen podium en zaal, is de muzikant bijna voelbaar en zeker goed hoorbaar en zichtbaar. Alleen daarom is het al gezellig om daar naar een concert te gaan kijken.  Zoals meestal bij zo’n bands begint de groep (allemaal blanken op de trompetspeler na) met een instrumentale opwarmer. Leider van de band is Joe Crispiano die we kennen als lid van de Daptone’s. Na deze opwarmer komen de beide dames het podium op. Alleen al de smile en het enthousiasme maakt duidelijk dat ze er zin in hebben. Later zou blijken dat ze heel fier zijn op hun tweede “sold out” avond op de toer. Het ging er onmiddellijk zeer funky aan toe met het energieke “Hot Shot”.  De trein was vertrokken en alle trucjes werden bovengehaald: de dames die kibbelen of praten ter intro van een song, de nodige vocale uithalen waarin vooral Saun schitterde en de obligate danspasjes. De nummers die op de dansspieren werkten volgden elkaar in snel tempo op. Er werd geput uit de rijke soulcultuur. Zo hoorden we riedeltjes die van Isaac Hayes konden zijn en waren er vette knipogen naar het werk van James Brown en Marvin Gaye. Er waren zeker enkele hoogtepunten te beleven. Het funky “BlahBlahBlahBlahBlah”  zorgde met zijn pompende saxsolo voor een AB Club in beweging en mee wiegend op de aanstekelijke groove. Het was niet alleen swingend en funky maar het rustige “If Only” toonde aan dat ze ook het andere spectrum aankunnen.

Helemaal de zaal inpakken deden ze toen de groep het podium verliet en ze, zonder micro, hun roots uit de kerk lieten horen. “ Down By The Riverside” met enkel handgeklap als begeleiding was uptempo gospel die voor een groeps “kippenvelmoment” zorgde. Ze deden het nog eens over met “I Won’t Be Back” .  Zelf de meest argwanende mens in het publiek was overstag gegaan. De band kwam terug en het hemels moment werd verdergezet met een vocale uithaal tijdens het funky “Stop”. Tussen de nummers van hun plaat door slopen er enkele klassiekers. Hierdoor kreeg de set een goede vaart want op goed anderhalf uur speelden ze twintig nummers. Afsluiter van de set was het titelnummer van hun plat “Look Closer”.  Maar uiteraard werden ze terug gevraagd voor enkele bisnummers. Dit deden ze met als einde de voorstelling van de bandleden.

Dit was een avond vol spelplezier (op het podium) en luisterplezier (in de zaal) zodat iedereen met een tevreden gevoel huiswaarts ging. De vraag of de dames genoeg soortelijk gewicht hebben om het helemaal solo te maken is moeilijker te beantwoorden: het was goed, charmant, knap gespeeld, … maar moest ik van hun zijn ik wisselde hun backing rol en solo werk af zodat ze genoeg tijd hebben om de nodige sterke songs te verzamelen.  Maar zeker een goed concert dat je bij een volgende gelegenheid best niet mist.

(Lisael)

Foto © Yvo Zels

 

Artiest info
website  
facebook  

AB, BRUSSEL - 21/10/15