ARNO "HUMAN INCOGNITO" @ AB, BRUSSEL - 13/10/16

Voor de tweede keer in een half jaar tijd loopt de Ancienne Belgique afgeladen vol voor een thuismatch van Arno, Brussels rockbeest, chansonnier en gevierd vaderlands muziekicoon. De vorige doortocht vond plaats in april, vlak na de aanslagen in Brussel en staat alvast geboekstaafd als memorabel. De vraag rijst meteen op of de zanger deze glansrijke prestatie nog eens over kan overdoen. Het antwoord - wij houden u niet langer in spanning- is wat ons betreft volmondig ‘ja’! Arno mag dan al wel een jaartje ouder geworden zijn, met name 67 en dus pensioengerechtigd, maar hij weet nog duivels goed hoe hij een zaal tot volledige overgave kan dwingen. Een geraffineerde setlist met een goeie opbouw, hilarische bindteksten en zijn unieke podiumprésence gelden als uitstekende middelen om zijn ultieme doel te bereiken.

Gelukkig kan Arno rekenen op zijn sterke, lichtjes vernieuwde band, die afwissend de ene keer een stoere wall of sound weet op te trekken en op een ander moment in staat is om meer subtiele muzikale wegen te bewandelen. Gitarist Filip Wauters slaagt er moeiteloos is om Geoffrey Burton te doen vergeten en interimaris Tomas Vanderplaetse op keyboards mag zich een waardige vervanger noemen van oude getrouwe Serge Feys, die zichzelf een jaartje sabbatical heeft gegund. Mirko Banovic op bas en Laurens Smagghe op drums tenslotte tekenen voor de staalharde ritmesectie.

We krijgen een flinke greep uit het recente album ‘Human Incognito’ voorgeschoteld. Het stevige ‘Ask Me To Dance’ geldt als opener, op de voet gevolgd door de onverslijtbare TC Matic klassieker ‘Que Pasa’, extra gekruid met flink wat oogverblindende lichtstoten. Toeschouwers die menen wat in te kunnen dommelen tijdens dit concert komen bedrogen uit, daarvoor blijkt het rockgehalte te groot. Toch laat Arno geregeld zijn zachte kant zien en ontpopt zich dan tot Franse chansonnier, volledig in de traditie van een Jacques Brel of Serge Gainsbourg. Nummers als ‘Lola Etc.’, ‘La Vie Est Une Partouze’ en ‘Je Veux Vivre’ - denk bij dit laatste nummer aan een soort ‘Imagine’-achtig credo met Brussels sausje - ontroeren niet alleen maar dienen verder als ideale golfbrekers binnen de set.

Het door keyboards gedreven ‘Elle Adore Le Noir’ stuurt het ritme van de rumba de zaal in, waarop mensen lichtjes gaan heupwiegen. ‘Now She Likes Boys’ draagt Arno op aan een vrouw die net als de zanger lesbisch zou zijn. Zijn bindteksten vertaalt de Oostendse Brusselaar als vanouds simultaan in het Frans en Nederlands en hier en daar zelfs met een woordje Duits. Veel Belgischer kan je niet worden maar het publiek lust er wel pap van. Als Stand Up Comedian doet Arno het ook vandaag de dag zeker niet slecht, ghodverdomme!

En dan kan Arno zijn beste rocktroeven nog uitspelen. Het op een funky bas drijvende ‘No Job, No Rock’ bijvoorbeeld, de TC Matic klassiekers ‘Bye Bye Till The Next Time’, ‘Ha Ha’ en natuurlijk ‘Oh La La La’. Vermelden we zeker nog het door Filip Wauters van Hendrixiaanse bluesy gitaarsalvo’s voorziene ‘Meet The Freaks’ en de nieuwste stroomstoot ‘Please Exist’, een soort zinderend gebed voor de ongelovige. Een beetje nationaal surrealisme is trouwens nooit ver weg bij Arno en hij

getuigt hiervan onder meer tijdens ‘Une Chanson Absurde’. Ergens in het universum moeten figuren als René Magritte en Marcel Broodaerts in hun vuistje lachen als ze deze verre bastaardzoon aan het werk zien.

Rest tenslotte nog het handvol meezingkanonnen die Arno uit zijn losse mouw kan schudden en die de AB sowieso bij momenten in lichterlaaie zet. Denk daarbij aan songs als ‘Je Veux Nager’, ‘Vive Ma Liberté’ (in ska versie) en het op groot enthousiasme onthaalde ‘Brussels’, ook nu weer opgedragen aan het nabije Molenbeek. Een zeer pakkend gezongen ‘Les Yeux de ma Mère’ bezorgt ons nog even de krop in de keel, wat later weggespoeld door ‘Les Filles de Bord de Mer’ die de hele Ancienne Belgique aanzet tot wild walsend meewiegen als betrof het de Marie Louise die de Brusselse haven binnenvoer. Na het enig bisnummer ‘Putain Putain’, dat stilaan mag meedingen naar de titel van Brussels Europees volkslied houdt Arno het voor bekeken en gaan alle handjes op elkaar voor alweer een memorabel concert. Zonde voor wie deze tournee nog niet meemaakte, maar noteer dat Arno de volgende dagen nog enkele concerten in ons land speelt en daarna zijn tournee vervolgt in Nederland, Frankrijk en Zwitserland. Long may he run!

Shake

Foto’s Yvo Zels, meer foto´s, klik hier.

 

 


 

 


 

 

 

 

 


 

Artiest info
   
AB, BRUSSEL - 13/10/16